Pierwszym krokiem jest obserwacja, a nie interwencja. Przez kilka dni zapisuj, o której nastolatek faktycznie kładzie się spać, ile śpi i jak funkcjonuje rano. Sprawdź, czy granie to sposób na nudę, ucieczkę od stresu w szkole, czy po prostu kontakt z ekipą, która gra wyłącznie nocą. Odpowiedź zmienia wszystko: inaczej rozmawia się z kimś, kto nie może zasnąć, a inaczej z kimś, kto nie chce przegapić wspólnej rozgrywki.<br>
<br>
<br>
<br>
Wycisz światło i bodźce na 60 minut przed snem Najczęstszy błąd to ekran telewizora, telefonu lub komputera do samego końca.