Zacznij od ścian. Najbezpieczniejsze są jasne, lekko złamane odcienie — kość słoniowa, jasny beż, chłodna biel z domieszką szarości. Czysta biel bywa ryzykowna, bo w cieniu robi się sina i ponura, zwłaszcza w pomieszczeniach z oknem od północy. Ważniejsze niż sam kolor jest jednak krycie: jedna warstwa na starym, ciemnym tynku nic nie da. Potrzebne są dwie, czasem trzy, a podłoże warto najpierw wyrównać. Ściana w łatach odbija światło nierówno i optycznie łamie bryłę pokoju.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie zapominaj o instalacjach.