Język opisu jest zbudowany z kilku elementów: kierunek, stopień skrętu, długość, zwężenie lub poszerzenie, ewentualnie nachylenie. Przykład: „cienki prawy trzy, potem prosto i krótki lewy cztery". Każdy z tych członów niesie inną informację. „Cienki" mówi, że zakręt jest ostry i nie zacieśnia się, „szeroki" — że łuk jest łagodny i można go ciąć. Dopisek „na sto" albo „na pięćdziesiąt" określa dystans, po którym zmieni się geometria.