Mycie klatki chomika za często i czym tego nie robić

Jak urządzić wnętrze, aby chomik czuł się bezpieczn Pierwszy tydzień to czas na wdrożenie do klatki. Chomik potrzebuje własnego kąta, ściółki do kopania, kryjówki i kołowrotka o odpowiedniej średnicy. Przez pierwsze trzy do pięciu dni nie wyciągaj go, nie zaglądaj do gniazda i nie zmieniaj wystroju. Ogranicz hałas w pobliżu klatki, nie stawiaj jej przy telewizorze ani na parapecie. Podchodź do klatki spokojnie, mów niskim głosem, żeby zwierzę przyzwyczajało się do twojej obecności. Karmienie o stałych porach pomaga ustalić rytm dnia. Kolejność, w jakiej chomik nabiera zaufan Jeśli po kilku godzinach nie ma efektu, przeszukaj mieszkanie metodycznie, pomieszczenie po pomieszczeniu. Zabierz ze sobą latarkę i patyk do delikatnego przesuwania mebli. Zaglądaj pod łóżko, za pralkę, do szafek z butami, pod zlew, za kaloryfery. Chomiki potrafią wejść do wnętrza kanapy od spodu, do rury odpływowej, a nawet do zabudowy meblowej. Nie wyciągaj zwierzęcia siłą, jeśli siedzi w ciasnej szczelinie — poczekaj, aż samo wyjdzie, albo delikatnie zwab je jedzeniem. Jak wygląda prawidłowe czyszczenie klatki Wyjmij chomika razem z jego domkiem lub transporterem i odstaw go w spokojne, ciepłe miejsce, z dala od przeciągów. Wyjmij wyposażenie: miski, poidło, kołowrotek, kryjówki, tunele. Podłoże wyrzuć w całości, ale zachowaj garść czystego, suchego materiału z miejsca, gdzie chomik spał — przełóż je do wyczyszczonej klatki, żeby zachował znajomy zapach. Klatkę umyj ciepłą wodą z dodatkiem delikatnego mydła, a następnie wypłucz bardzo dokładnie. Resztki środka czyszczącego są dla chomika bardziej szkodliwe niż bakterie, które miał usunąć. Rytm porządków dopasuj do konkretnego chomika: inny będzie przy jednym zwierzęciu, inny przy dwóch w osobnych klatkach. Jeśli w klatce pojawia się nieprzyjemny zapach już po kilku dniach, zwykle problemem jest zbyt mała powierzchnia lub zbyt cienka warstwa podłoża, a nie zbyt rzadkie mycie. Zwiększ warstwę ściółki i dodaj drugi kącik toaletowy, zamiast sięgać częściej po środki czyszczące. Pierwsza zasada dotyczy lokalizacji klatki względem okna. Nigdy nie ustawiaj klatki na parapecie, na szafce stojącej w bezpośrednim sąsiedztwie okna ani na podłodze tuż obok otwieranego skrzydła. Najbezpieczniejsze miejsce to ściana przeciwległa do okna, osłonięta dodatkowo meblem. Nawet jeśli klatka stoi metr od okna, podmuch zimnego powietrza potrafi sięgnąć zwierzęcia, zwłaszcza gdy okno uchylisz szerzej niż na kilka minut. Chomik nie ma możliwości ucieczki przed zimnem — jest zamknięty w klatce i skazany na warunki, które mu stworzysz. Najczęstsze błędy to wymiana całego podłoża co kilka dni, używanie perfumowanych trocin i odświeżaczy w pobliżu klatki, a także zbyt mokre podłoże po czyszczeniu. Wilgoć w klatce prowadzi do chorób skóry i dróg oddechowych. Drugi błąd to dezynfekcja bez spłukania — pozornie wyschnięta powierzchnia nadal uwalnia substancje, które chomik wchłania łapkami i wylizuje z sierści. Klatka chomika nie wymaga sterylności, jakiej większość opiekunów próbuje jej dostarczyć. Codzienne szorowanie całej klatki to najczęstszy błąd, który kończy się stresem zwierzaka, uszkodzeniem jego zapachowej mapy i problemami zdrowotnymi. Chomik poznaje świat głównie przez węch — nagłe usunięcie wszystkich zapachów z otoczenia działa na niego jak przeprowadzka do obcego terytorium. Pełne czyszczenie klatki wykonuj nie częściej niż raz na dwa tygodnie, a przy małym chomiku karłowatym i pojemniku o dużej powierzchni nawet raz na trzy tygodnie. Częściej robi się tylko punktowe porządki: wybieranie mokrego podłoża z kącika toaletowego, usuwanie resztek świeżego jedzenia i wymiana zabrudzonego siana lub trocin w jednym miejscu. Codziennie sprawdzaj, czy chomik nie naznaczył moczem ścianek i czy nie zalega gdzieś wilgoć pod kryjówką. Wyposażenie wymaga osobnego traktowania. Kołowrotek myj letnią wodą z mydłem i szczotką, bo zbierają się na nim resztki jedzenia i tłuszczu z sierści. Miski i poidło myj codziennie, a poidło dodatkowo przepłucz wrzątkiem raz w tygodniu. Elementy drewniane i gryzaki z naturalnego drewna wystarczy wyczyścić na sucho — moczenie ich w wodzie powoduje pękanie i rozwój pleśni w środku. Do dezynfekcji używaj wyłącznie środków bezpiecznych dla małych gryzoni. Sprawdzi się roztwór octu spirytusowego z wodą w proporcji jeden do dziesięciu albo preparat na bazie kwasu cytrynowego. Można też użyć gotowego środka przeznaczonego dla gryzoni, ale bez silnego zapachu i bez chloru. Nigdy nie dezynfekuj klatki wybielaczem, płynami do naczyń o intensywnym zapachu ani środkami owadobójczymi. Po każdej dezynfekcji spłucz powierzchnie czystą wodą i pozwól im całkowicie wyschnąć, zanim włożysz podłoże.<img src="https://drscdn.500px.org/photo/241731213/m%3D2048_k%3D1/v2?sig=3c9133d03c2896b851b1e5fee978c6842c5e8cb06e7d9519a880af147f02f48f" alt="To read" style="max-width:450px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">

Войдите, чтобы оставлять комментарии