Obserwuj zwierzę codziennie. Pierwsze objawy choroby to zjeżona sierść, zgięta sylwetka, brak apetytu, świszczący oddech i wyciek z nosa. Myszy ukrywają słabość do ostatniej chwili, więc zmiana zachowania oznacza, że problem trwa już kilka dni. Nie próbuj leczyć ich na własną rękę środkami dla ludzi ani dla psów — dawki są inne, a wiele substancji jest dla nich toksycznych. Jeśli mysz kicha lub ma trudności z oddychaniem, izoluj ją od grupy i skontaktuj się z lekarzem weterynarii zajmującym się zwierzętami egzotycznymi.<br>
<br>
<br>
<br>
Mysz domowa to zwierzę stadne, aktywne nocą i bardzo szybko się rozmnażające. Trzymana pojedynczo będzie się męczyć i może gryźć, dlatego od razu zaplanuj co najmniej dwie, a najlepiej trzy samice. Samce, nawet kastrowane, potrafią się bić o terytorium i często trzeba je rozdzielać. Zanim kupisz zwierzę, ustal, kto zajmie się kuwetą, karmieniem i wymianą ściółki przez najbliższe dwa lata, bo tyle przeciętnie żyje mysz w dobrej opiece.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak zbudować otoczenie, które nie frustruje zwierzęcia Mysz nie jest zwierzęciem do głaskania. Chwyta się ją wyłącznie wtedy, gdy trzeba ją przenieść — najlepiej z podłożem na dłoni albo w małym pojemniku. Zmuszanie do kontaktu prowadzi do stresu, a stres wywołuje osłabienie odporności i problemy skórne. Do klatki wstaw domek z kilkoma wejściami, tunel, kołowrotek o średnicy co najmniej 15 centymetrów bez szczebli (pełne bieżnie zapobiegają zapadaniu się łap), gałązki do wspinania i trociny do kopania. Kilka myszy w jednej klatce wymaga co najmniej dwóch punktów wodnych i dwóch karmników, inaczej silniejsze osobniki przejmują zasoby i słabsze głodują.<br>
<br>
<br>
<br>
Miejsce na kąpiel ustaw w największym możliwym pojemniku z niskim brzegiem, na przykład glinianej misce lub plastikowej podstawce o wysokości 4–6 cm. Wsyp do niej piasek kąpielowy dla gryzoni, nie piasek budowlany ani zwykły piasek dla kotów. Te ostatnie pylą i zawierają glinę, która zbija się w grudki i podrażnia drogi oddechowe. Warstwa piasku powinna mieć 2–3 cm – taka głębokość pozwala chomikowi zanurzyć się po bokach i wytrzeć gruczoły.<br>
<br>
<br>
<br>
Gdzie w mieszkaniu postawić klatkę, a gdzie nig<br>
<br>
<br>
<br>
Piasek wymieniaj co drugi dzień, a przy intensywnym używaniu codziennie. Przepalone kąpielisko, w którym zalega mocz i resztki jedzenia, przestaje spełniać funkcję higieniczną i staje się siedliskiem bakterii. Raz w tygodniu umyj miskę ciepłą wodą, bez detergentów o silnym zapachu. Nowy piasek dosyp tyle, by znów osiągnąć głębokość 2–3 cm. Nie używaj do czyszczenia octu ani środków na bazie chloru – chomik wącha i liże podłoże.<br>
<br>
<br>
<br>
Żywienie opiera się na gotowej mieszance dla myszy, uzupełnianej niewielką ilością warzyw, ugotowanego jajka, larw mącznika i nasion. Codziennie podawaj świeżą wodę w poidełku kulkowym, nie w miseczce — woda w otwartym naczyniu szybko się zabrudza i wylewa. Błędem jest dosypywanie pokarmu „na zapas". Mysz chowa nadmiar w kryjówkach, a resztki pleśnieją i zatruwają powietrze. Podawaj porcję wielkości łyżeczki na osobnika i usuwaj niedojedzone resztki po kilku godzinach. Tłuste i słodkie przekąski powodują otyłość, która u myszy prowadzi do chorób skóry i stawów.<br>
<br>
<br>
<br>
Największym błędem opiekunów jest leczenie na własną rękę — podawanie ludzkich leków, kropel z apteki czy domowych sposobów. Chomik waży kilkadziesiąt gramów, a dawka źle dobrana jest śmiertelna. Drugi błąd to zwlekanie z wizytą, bo „może samo przejdzie". Trzeci — kupowanie nowego chomika do tej samej klatki bez kwarantanny, co przenosi pasożyty i infekcje. Obserwuj zwierzę codziennie przy karmieniu, waż raz w tygodniu i zapisuj wynik. Spadek masy ciała o kilka gramów u małego chomika to sygnał, że coś dzieje się w organizmie, nawet jeśli nie widać innych objawów.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bold;">Szczur domowy żyje</span> przeciętnie dwa do trzech lat. To krótko i trzeba się z tym liczyć. W tym czasie wymaga codziennego wyjmowania z klatki, kontaktu z opiekunem i zajęcia. Nie kupuj szczura dziecku jako „pierwszego zwierzaka" bez nadzoru dorosłego, bo opieka nad nim to obowiązek na kilka lat, a nie zabawka. Jeśli nie możesz zapewnić mu towarzystwa, czasu i regularnych wizyt u lekarza, lepiej wybrać inny gatunek.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomik to zwierzę czyste, które kąpiele traktuje inaczej niż gryzonie wodne. Zamiast mokrej wody potrzebuje suchej kąpieli w piasku, zwanym kąpieliskiem. Wydzielenie takiej strefy w klatce nie jest kaprysem – bez niej gruczoły łojowe zaczynają produkować nadmiar tłuszczu, sierść się skleja, a na skórze pojawiają się zmiany zapalne. Wystarczy jedna miska z odpowiednim podłożem, by zwierzę samo zadbało o futro.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak urządzić klatkę, żeby szczur nie zachorował Klatka musi być pionowa, z poziomymi prętami i odległością między nimi do 1,2 cm, bo mniejszy szczur przeciska się przez większe szpary. Powierzchnia podłogi to minimum 60 na 40 cm na jednego osobnika, ale im więcej, tym lepiej. Konieczne są półki, hamaki, tunele i kryjówki — szczur potrzebuje miejsca do wspinania i chowania się, inaczej staje się apatyczny. Na dno nie sypiemy trocin z drzew iglastych ani pyłu, bo drażnią drogi oddechowe i wywołują zapalenie płuc. Sprawdzają się trociny z drzew liściastych, konopie albo mata z tkaniny bawełnianej. Metalowe pręty i plastikowe półki myjemy co drugi dzień, a całą klatkę rozbieramy i dezynfekujemy raz w tygodniu.