Praca zmianowa i chomik: co się dzieje, gdy rytm dnia się rozjedzie

Co decyduje o codziennej opiece Syryjski jest nocny i zwykle wstaje późnym wieczorem. Jeśli pracujesz w dzień, możesz go nie zobaczyć przez wiele godzin. Dżungarski bywa bardziej elastyczny, ale to nie znaczy, że jest dzienny. Oba gatunki potrzebują ciszy w ciągu dnia i nie należy ich budzić. Typowy błąd to branie chomika na ręce zaraz po powrocie do domu, gdy zwierzę śpi. Kończy się to stresem i ugryzieniem. Wilgoć, suchość i materiały, które szkodzą Zimą w ogrzewanych mieszkaniach wilgotność spada nawet poniżej trzydziestu procent. Chomik wtedy częściej drapie się po pyszczku, ma przesuszoną skórę i łatwiej łapie infekcje. Nie ustawiaj klatki bezpośrednio przy nawilżaczu, bo mokre podłoże to początek pleśni. Zamiast tego wstaw do pokoju naczynie z wodą i sprawdzaj wilgotność higrometrem. Podłoże zmieniaj częściej niż latem – trociny zbyt długo leżące w cieple szybko zaczynają parować wilgocią i amoniakiem. Po wietrzeniu sprawdź, czy w klatce nie ma przeciągu, otwierając drzwi dopiero po zamknięciu okna. Obserwuj chomika przez kolejną godzinę. Jeśli siedzi skulony w kącie, nie wychodzi na jedzenie albo ma zimny brzuch, natychmiast przenieś go w cieplejsze miejsce i podaj materiał do budowy gniazda. Nie stawiaj go na kaloryferze ani nie używaj suszarki — zbyt szybkie ogrzewanie jest równie niebezpieczne jak wychłodzenie. Ciepły pokój i spokój wystarczą. Chomik to zwierzę o silnym rytmie dobowym. W naturze aktywny jest wieczorem i nocą, a dzień przesypia w norze. Praca zmianowa wywraca ten rytm także u opiekuna, bo raz wstajesz o piątej, raz kładziesz się o czwartej nad ranem. Problem nie polega na tym, że chomik tęskni. Problem polega na tym, że karmienie, sprzątanie i wyjmowanie go na wybieg zaczynają się odbywać w porach, które dla zwierzęcia są środkiem nocy albo głębokiego snu. Podłoże to najczęściej pomijany element. Trociny z drzew iglastych drażnią drogi oddechowe, podobnie jak pyły z piasku dla kotów. Sprawdzi się wiór osikowy, konopie lub papierowy granulat, warstwą 10–15 cm, żeby chomik mógł kopać tunele. Do tego dochodzi piasek do kąpieli — nie zwykły piasek budowlany, ale drobny piasek dla gryzoni, który nie pyli i nie zbryla się w żołądku. Wysypuje się go do płytkiej miski kilka razy w tygodniu. Chomiki czyszczą futro właśnie w piasku, a nie w wodzie, więc kąpiel w wodzie im się nie organizuje. Chomik syryjski osiąga od 13 do 18 cm długości i potrzebuje klatki o podstawie minimum 80 na 50 cm, a lepiej 100 na 50 cm. Dżungarski mierzy 7–10 cm, ale nie znaczy to, że wystarczy mu małe pudełko. Dla pary tych chomików minimalna podstawa to 80 na 40 cm, przy czym klatka powinna być wyższa, by zmieścić kołowrotek o średnicy 16–20 cm. W przypadku syryjskiego kołowrotek musi mieć 20–25 cm, inaczej zwierzę wygina grzbiet i niszczy sobie kręgosłup. Które produkty są zakazane i dlacze Drugi błąd to trzymanie dwóch syryjskich w jednej klatce. Dorosłe samce i samice walczą na śmierć, nawet jeśli w sklepie siedziały razem. Dżungarskie mogą żyć w zgodzie, ale tylko wtedy, gdy są z jednego miotu, mają dużo przestrzeni i kilka kryjówek. Jeśli pojawi się krew lub gonitwa, trzeba je rozdzielić natychmiast. Nie licz na to, że się dogadają po kilku dniach. Podłoże powinno być grube na 10–15 cm, najlepiej z wiórów osikowych lub konopi. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani waty, która owija się wokół łapek i zębów. Klatka musi stać z dala od przeciągów i kaloryfera. Chomiki są wrażliwe na hałas i nagłe zmiany temperatury. Kiedy sprzątasz, nie usuwaj całego zapachu — zostaw garść starego podłoża, żeby zwierzę nie czuło się jak w obcym miejscu. Chomik to zwierzę aktywne głównie nocą, a zimą jego organizm inaczej reaguje na chłód i suchość powietrza. W naturze przygotowuje zapasy i przesypia najzimniejsze godziny, w mieszkaniu nie ma jednak możliwości obniżenia temperatury ciała ani ucieczki przed przeciągiem. Dlatego kilka pozornie drobnych błędów w opiece wystarczy, żeby zwierzę zaczęło chorować. Zimowa dieta to kolejny punkt, w którym łatwo przesadzić. Zwierzę potrzebuje więcej tłuszczu na utrzymanie ciepła, ale nadmiar orzechów i nasion prowadzi do otyłości i problemów z wątrobą. Podawaj stałą porcję karmy plus jeden dodatek tłuszczowy dziennie – pół orzecha włoskiego lub kilka pestek dyni. Świeże warzywa ogranicz do tych, które nie gniją szybko: marchwi, selera, dyni. Zimą częściej sprawdzaj spiżarnię – zapasy ukryte w kącie klatki mogą pleśnieć. Koszt utrzymania obu gatunków jest podobny, ale syryjski zje więcej i dłużej żyje. Dżungarski dożywa 2–3 lat, syryjski 2–4 lat. Jeśli szukasz zwierzęcia, które można oswoić i które chętnie wejdzie na rękę, wybierz syryjskiego. Jeśli chcesz obserwować grupę i masz czas na codzienne sprawdzanie relacji między nimi, dżungarski będzie lepszy. W obu przypadkach kupuj od hodowcy, nie z niepewnego źródła, i zapytaj o wiek oraz warunki, w jakich zwierzę było trzymane.

Войдите, чтобы оставлять комментарии