Czego chomik nie zrobi sam, gdy zostaje w klatce

Chomiki to zwierzęta, które w naturze jedzą niewiele, ale często. W domowych warunkach najczęstszym błędem jest dosypywanie do miski „na zapas", bo wygląda pusto. Tymczasem chomik syryjski zjada dziennie około 10–15 gramów suchego pokarmu, a karłowaty — 5–8 gramów. To łącznie mniej więcej jedna–dwie łyżki stołowe. Reszta, która znika z miski, ląduje w skrytkach i po kilku dniach psuje się albo fermentuje. Jak urządzić wnętrze, aby chomik czuł się bezpieczn Klatka musi mieć szczeliny maksymalnie 8–10 mm, bo przez większe mysz się przeciska. Najlepiej sprawdza się zbiornik z pokrywą z siatki albo terrarium dla gryzoni — zwykłe klatki z prętami bywają za rzadkie i zwierzę ucieka w nocy. Minimalna powierzchnia dla dwóch myszy to około 60 na 40 cm podstawy, ale im więcej, tym mniej konfliktów. W środku postaw domek z kilkoma wejściami, kołowrotek o średnicy 15–20 cm z pełnym bieżnikiem (bez prętów, w które wpadają łapki), miseczkę na karmę i poidło. Nie kupuj kołowrotka z metalowych szczebli ani kuli do biegania po podłodze — jedno kaleczy łapki, drugie powoduje stres i przegrzanie. Szczotka, palec i letnia woda — w tej kolejności Gdy sierść jest przetłuszczona, pomaga szczotka o miękkim włosiu. Ruchy wykonuje się zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, krótkimi pociągnięciami, najpierw po grzbiecie, potem po bokach. Nie szarpie się za ogon ani nie rozczesuje kołtunów na siłę — skóra chomika jest cienka i łatwo ją rozdrapać. Zbity fragment futra rozdziela się palcami, a dopiero potem delikatnie rozczesuje. Zabieg powtarza się przez kilka dni po kilka minut, nie za jednym razem. Chomiki czyszczą się same, ale w niewoli ten mechanizm działa tylko do pewnego momentu. Tłuste futro, zbrylona sierść przy ogonie, żółte plamy na bokach — to sygnały, że zwierzę potrzebuje pomocy, a nie kolejnej kąpieli w wanience z wodą. Woda w klatce to najczęstszy błąd: chomik przemoczonego futra nie wysuszy tak jak pies czy kot, a wychłodzenie organizmu kończy się zapaleniem płuc. Dlatego pielęgnacja odbywa się na sucho i w klatce, bez wyciągania zwierzaka na siłę. Chomik spędza w klatce praktycznie całe życie, dlatego każdy element wyposażenia ma znaczenie. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz dostępne miejsce i zaplanuj układ: strefa spania, strefa jedzenia, strefa ruchu oraz toaleta powinny być rozdzielone. Minimalna powierzchnia podłogi dla chomika karłowatego to około 100 na 50 centymetrów, a dla chomika syryjskiego jeszcze więcej. Klatki z kilkoma poziomami i rurkami wyglądają efektownie, ale nie zastąpią biegania po płaskim. Jeśli masz wybór, wybierz większy zbiornik lub klatkę z pełnym dnem zamiast konstrukcji piętrowej. Plamy z moczu lub tłuszczu usuwa się wilgotną ściereczką, nie mokrą. Letnia woda bez mydła, lekko odciśnięta szmatka i ruch po włosie. Po przetarciu futro osusza się ręcznikiem papierowym i pozwala chomikowi dokończyć czyszczenie w klatce. Nie suszy się go suszarką — hałas i gorące powietrze stresują zwierzę bardziej niż sama wilgoć. Jeśli skóra pod plamą jest zaczerwieniona, łuszczy się albo zwierzę się drapie do krwi, to nie jest już kwestia higieny, tylko wizyty u weterynarza. Kołowrotek, domek i miseczki — co naprawdę działa Kołowrotek musi mieć pełne, gładkie bieżnia bez szczebelków, o średnicy co najmniej 20 centymetrów dla chomika karłowatego i 28 centymetrów dla syryjskiego. Za mały kołowrotek wygina kręgosłup i kończy się bólem. Domek powinien być ciemny, z jednym wejściem i bez dna — chomik sam wyścieli go materiałem, który dostanie. Miseczki z niskim brzegiem, kamienne lub ceramiczne, są stabilne i łatwe do mycia. Wodę podawaj w poidełku z metalowym końcem, nie w otwartym naczyniu, bo chomik szybko ją zabrudzi ściółką. Klatka powinna stać z dala od okna, kaloryfera i przeciągów. Chomiki są wrażliwe na skoki temperatury i hałas. Jeśli w domu jest kot lub pies, ustaw klatkę na stabilnym meblu, nie na podłodze — drapieżnik obecny non stop w zasięgu wzroku to stały stres. Na koniec: codziennie wyjmuj chomika na ręce i pozwól mu się wybiegać w bezpiecznym, zamkniętym kojcu. Klatka to jego dom, ale ruch poza nią to część opieki, nie dodatek. Najczęstsze błędy to kąpiel w wodzie, użycie szamponu dla ludzi, wycieranie chomika na siłę oraz wypuszczanie go na podłogę zaraz po zabiegu. Drugi błąd to zbyt rzadka wymiana piasku — wtedy chomik tarza się w odchodach i zamiast się czyścić, brudzi futro. Trzeci to wyciąganie zwierzęcia z klatki, gdy jest przestraszone: chwyt za skórę na karku wcale nie uspokaja, a u dorosłych osobników bywa bolesny. Wszystkie czynności wykonuje się więc przy otwartych drzwiach klatki, w miejscu, które chomik zna, i kończy w momencie, gdy zaczyna się wyrywać. Krótka sesja co drugi dzień daje lepszy efekt niż jedna długa i stresująca.

Войдите, чтобы оставлять комментарии