Na koniec kwestia czyszczenia. Nie wymieniaj całego podłoża naraz. Raz w tygodniu usuwa się tylko zabrudzone fragmenty i uzupełnia ściółkę. Pełna wymiana raz na miesiąc to maksimum. Chomik znaczy teren zapachem i po wyczyszczeniu wszystkiego na raz traci orientację, przestaje jeść i chudnie. Jeśli po sprzątaniu chomik przez dobę nie wychodzi z kryjówki, to znak, że zabrano mu za dużo zapachu.<br>
<br>
<br>
<br>
Przeciągi i temperatura to częstszy zabójca niż hał<br>
<br>
<br>
<br>
Jak urządzić wnętrze, żeby chomik miał zajęcie Kołowrotek musi mieć pełne, gładkie bieżnie — bez szczebelków, w których łapy mogą utknąć. Średnica powinna pozwalać biegać bez wyginania grzbietu: dla chomika karłowatego około 20 centymetrów, dla większego nawet 30. Domek ustaw w ciemnym kącie, z dala od ruchu w pokoju. Dodaj kilka tuneli, gałęzi do obgryzania i misek. Jedzenie podawaj w płaskim naczyniu, a wodę w poidełku przymocowanym do prętów — miska z wodą szybko się zabrudzi. Chomik to zwierzę terytorialne, więc nie dokładaj mu co chwilę nowych sprzętów. Zmieniaj aranżację stopniowo, najlepiej co kilka tygodni.<br>
<br>
<br>
<br>
Latem największym wrogiem jest przegrzanie. Chomiki źle znoszą temperatury powyżej 25°C, a wentylacja ma odprowadzać nadmiar ciepła i pary wodnej. Klatka stojąca w kącie bez ruchu powietrza nagrzewa się jak mały piec. Przenieś ją na przewiewne miejsce, ale nie na bezpośredni przeciąg ani w stronę okna od południa. Otwórz okno w pokoju na kilka minut rano i wieczorem, gdy na zewnątrz jest chłodniej. Nie zostawiaj klatki w słońcu nawet na chwilę – chomik nie ma jak uciec przed przegrzaniem.<br>
<br>
<br>
<br>
Największym zagrożeniem nie jest jednak dieta, lecz stres i brak ruchu. Chomik zamknięty w zbyt małej klatce bez kołowrotka zaczyna obgryzać pręty, kopać w narożniku i wpadać w apatię. Jeśli wypuszczasz go na podłogę, zabezpiecz kable, szpary pod meblami i otwarte drzwi — zwierzę wchodzi w każdą szczelinę i nie cofa się. Nie łap go za skórę ani za ogon; podnoś obiema dłońmi pod brzuch, blisko podłoża, żeby upadek nie skończył się złamaniem.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowy błąd to zaklejanie klatki lub przykrywanie jej kocem, żeby chomikowi było ciepło. To ogranicza wymianę powietrza i zatrzymuje amoniak z moczu oraz parę wodną. Chomik w takiej klatce oddycha tym samym powietrzem przez wiele godzin. Drugi błąd to stawianie klatki przy oknie, które zimą jest źródłem przeciągu, a latem nagrzewa się od słońca. Trzeci – używanie wentylatora skierowanego wprost na klatkę. Ruch powietrza ma być wyczuwalny w pokoju, nie w gnieździe chomika.<br>
<br>
<br>
<br>
Zimą liczy się wilgotność i cyrkulacja, nie szczelność Zimą mieszkania bywają przesuszone przez ogrzewanie. Suche powietrze podrażnia drogi oddechowe chomika i sprzyja problemom z pęcherzami policzkowymi. Wentylacja nie polega wtedy na wychładzaniu klatki, ale na delikatnej wymianie powietrza. Krótkie, intensywne wietrzenie pokoju raz lub dwa razy dziennie jest lepsze niż uchylone okno na cały dzień. Ustaw klatkę z dala od kaloryfera i grzejnika – promieniowanie cieplne wysusza ściółkę i powietrze wokół zwierzęcia.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie stawiaj klatki w przeciągu, przy kaloryferze ani w pełnym słońcu. Optymalna temperatura to około 20–22 stopnie Celsjusza. Hałas z telewizora czy kuchni też mu nie służy — chomiki są wrażliwe na nagłe dźwięki. Jeśli masz kota lub psa, ustaw klatkę na stabilnym meblu, poza zasięgiem ich łap. Zadbaj o codzienne wyjęcie chomika na wybieg w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu. To nie dodatek, a konieczny element opieki, który zapobiega otyłości i niszczeniu klatki.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie oczekuj, że klatka w zupełnej ciszy rozwiąże problem, jeśli zwierzę już boi się dźwięków. Miejsce dla klatki to tylko jeden element układanki. Liczy się też to, czy w pobliżu nie ma przejścia dla pieszych, przystanku, kosza na śmieci opróżnianego nad ranem albo wentylacji, która buczy przez całą noc. Przejdź się wokół budynku i sprawdź, co generuje dźwięk poza samą jezdnią. Dopiero wtedy wybierz miejsce, które łączy spokój z widocznością i dostępem do człowieka. Klatka ustawiona dobrze to taka, do której zwierzę samo wchodzi, a nie taka, którą omija szerokim łukiem.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak urządzić klatkę, w której chomik nie ucieknie i nie zachoruje Minimalne wymiary podłogi to około 80 na 50 cm, ale większa powierzchnia działa lepiej niż wysokość. Pręty powinny mieć maksymalnie 0,6–0,8 cm odstępu, a drzwiczki — solidne zamknięcie. Podłoże z trocin lub wiórów bez pyłu sypie się na kilka centymetrów, żeby chomik mógł kopać. Konieczne są: kołowrotek o średnicy 20 cm z pełnym, gładkim bieżnikiem, domek, miska na suchą karmę i poidło z kulką. Nie stawiaj klatki na parapecie ani przy kaloryferze — chomik przegrzewa się szybciej niż człowiek.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od sprawdzenia, co faktycznie słychać w mieszkaniu. Usiądź w kilku miejscach o różnych porach dnia, szczególnie w godzinach szczytu, kiedy ulica jest najgłośniejsza. Zwróć uwagę nie na ogólny poziom dźwięku, ale na jego nagłe skoki: klaksony, hamowanie, trzaskające drzwi, przejeżdżającą ciężarówkę. Dla zwierzęcia liczy się właśnie ta zmienność, bo stały szum szybko staje się tłem, a nagły wybuch dźwięku wywołuje reakcję. Miejsce dla klatki powinno być jak najdalej od okien wychodzących na jezdnię i od drzwi wejściowych.
