Przerzutka tylna padła w trasie? Co zrobić, żeby wrócić na kołach

Powietrze w komorze negatywnej i pozytywnej trzyma skok w ryzach. Sprawdzaj ciśnienie manometrem co kilkanaście godzin jazdy, zawsze w tej samej temperaturze i po wypuszczeniu powietrza z komory negatywnej. Zbyt wysokie ciśnienie w negatywnej sprawia, że amortyzator jest twardy na małych nierównościach i traci czułość. Zbyt niskie — zapada się pod własnym ciężarem i skok topnieje w oczach. Regulacja to nie jednorazowa czynność, tylko stały element użytkowania. Improwizowana naprawa, która pozwala jechać dalej Najprostszy ratunek to wyprostowanie wieszaka. Zdejmij koło, żeby mieć dostęp, i delikatnie naciśnij hak ręką lub dużym kluczem płaskim, aż przerzutka ustawi się mniej więcej prostopadle do osi roweru. Nie szarp gwałtownie — aluminium pęka przy nagłym zgięciu, a wtedy zostajesz z rowerem bez możliwości montażu przerzutki. Jeśli hak jest zbyt miękki albo pękł, skróć łańcuch i ustaw go na jednej zębatce z przodu i jednej z tyłu, tak by linia łańcucha była w miarę prosta. Połącz ogniwa spinką albo zapasowym pinem. Taki jednobiegowy układ pozwala pedałować, choć pod górę będzie ciężko. <img src="https://i.ytimg.com/vi/sdSH2ibcT1E/hq720.jpg" alt="Jak dobrać kolor? - Tipy Doroty Szelągowskiej" style="max-width:400px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Pierwszym krokiem jest ocena stanu napędu. Łańcuch, który przeskakuje pod obciążeniem, bardzo często jest po prostu zużyty. Rozciągnięty łańcuch nie układa się równo na zębach i zamiast płynnie się w nie wpasować, ślizga się po ich szczytach. Weź przymiar do łańcucha albo zwykłą linijkę i zmierz odległość między sworzniami na odcinku kilkunastu ogniw. Jeśli wynik przekracza dopuszczalny luz, żadna regulacja nie pomoże – konieczna jest wymiana łańcucha. Podobnie zużyte zębatki, szczególnie te najmniejsze z tyłu, mogą mieć haczykowate kształty, które uniemożliwiają prawidłowe prowadzenie łańcucha. Łańcuch rowerowy zużywa się najszybciej z całego napędu, a najczęstszą przyczyną przedwczesnej wymiany nie jest przebieg, tylko sposób czyszczenia. Wielu rowerzystów polewa ogniwa odtłuszczaczem, szoruje szczotką i cieszy się z czystego metalu — po czym napęd zaczyna hałasować, a rolki chodzą sztywno. Problem w tym, że smar fabryczny siedzi nie na zewnątrz, lecz wewnątrz tulei i pomiędzy rolką a sworzniem. To tam musi zostać, żeby łańcuch pracował cicho i długo. Gdy przerzutka jest kompletnie zniszczona i nie da się jej ustawić, odkręć ją od haka i schowaj do plecaka. Łańcuch załóż bezpośrednio na średnią zębatkę kasety i przednią zębatkę, a następnie skróć go o kilka ogniw, żeby miał odpowiednie napięcie. Pamiętaj, że bez przerzutki łańcuch może spaść przy mocniejszym pedałowaniu, więc unikaj gwałtownych zmian obciążenia i wybierz przełożenie, które pozwoli spokojnie kręcić. To rozwiązanie awaryjne — nie nadaje się na dłuższe trasy, ale wystarczy, żeby wrócić do cywilizacji. Dopiero gdy wykluczysz ładowarkę, opory mechaniczne i czujniki, zajrzyj do samego akumulatora. Zmierz napięcie ogniw po pełnym naładowaniu i po przejechaniu kilku kilometrów. Jeśli pojedyncze sekcje odstają od reszty o więcej niż 0,2 V, problem jest w ogniwach. Wtedy warto rozważyć regenerację pakietu zamiast wymiany całego akumulatora – często wystarczy wymienić najsłabszą sekcję. Pamiętaj jednak, że samodzielne grzebanie w pakiecie bez wiedzy i zabezpieczeń jest niebezpieczne. Zgięty wieszak przerzutki to najczęstsza przyczyna nagłej awarii napędu w terenie. Objawia się tym, że łańcuch spada z zębatek, trze o ramę albo w ogóle blokuje koło. Zanim cokolwiek rozkręcisz, zatrzymaj się w bezpiecznym miejscu, odwróć rower do góry kołami i oceń wzrokiem, czy wieszak jest wygięty w stronę szprych, czy tylko przekrzywiony na zewnątrz. Jeśli przerzutka wisi luźno, a wózek jest skręcony pod kątem do ramy, dalsza jazda na siłę uszkodzi i hak, i sam mechanizm. W takiej sytuacji trzeba działać doraźnie, a nie perfekcyjnie — celem jest dojechanie do domu, nie wyregulowanie napędu na tip-top. Nie dokręcaj śrub na siłę i nie mieszaj olejów różnych typów. Klucz dynamometryczny i olej o lepkości zgodnej ze specyfikacją amortyzatora to podstawa. Po każdej zmianie oleju zrób krótką jazdę testową i sprawdź, czy skok wraca płynnie, a zawieszenie nie dobija. Jeśli słychać stukanie albo tłumienie znika, rozbierz amortyzator ponownie — jazda z takim objawem niszczy tuleje i tłok, a wtedy naprawa przestaje być konserwacją, a staje się wymianą połowy podzespołu. Efekt jest taki, że łańcuch pozostaje cichy, biegi wchodzą precyzyjnie, a rolki nie łapią luzu przez kilka tysięcy kilometrów. Nie chodzi o to, żeby łańcuch był idealnie czysty — chodzi o to, żeby smar został tam, gdzie pracuje. Mycie ma usuwać brud z zewnątrz, a nie wypłukiwać ochronę ze środka. Zacznij od sprawdzenia, czy koło da się wycentrować w ogóle. Jeśli naciąg jest bardzo nierówny, najpierw wyrównaj go, a dopiero potem centruj. Do centrowania potrzebujesz stojaka lub ramy z zaciskiem oraz wskaźnika — może to być opiłek, kawałek taśmy albo rysik. Obręcz musi być czysta, a nyple nie zapieczone. Kropla oleju na gwint nypla ułatwia pracę i zmniejsza ryzyko zerwania szprychy.

Войдите, чтобы оставлять комментарии