<img src="https://i.ytimg.com/vi/JHB1SBxuqcU/hq720.jpg" alt="Jak urządzić małą kuchnie - Kuchnia na wymiar - Avangarda Meble" style="max-width:450px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Na koniec kilka praktycznych zasad. Nowe podłoże przepłucz i wysusz przed włożeniem. Nie ubijaj go zbyt mocno – ma być przepuszczalne. Zapewnij kryjówki na powierzchni, bo nie każde zwierzę chce kopać non stop. Obserwuj, czy tunele się nie zapadają i czy zwierzę nie zakopuje się na zbyt długo bez dostępu do jedzenia. Jeśli wszystko działa, kopanie stanie się jednym z najlepszych wskaźników, że terrarium spełnia swoje zadanie.<br>
<br>
<br>
<br>
Trzecim elementem jest kontrola warunków w terrarium. Zbyt niska wilgotność powietrza (poniżej 30%) wysusza skórę i drogi oddechowe. Zbyt wysoka (powyżej 60%) sprzyja grzybicom. Optimum to 30–40%, a w okresie linienia 50–60%. Mierz wilgotność higrometrem, nie na oko. Podłoże powinno być suche, ale nie pyliste. Unikaj ceramicznych źródeł ciepła, które wypalają powietrze – lepsza jest mata grzewcza lub lampa z odpowiednim natężeniem.<br>
<br>
<br>
<br>
Suplementacja ważniejsza niż ilość Same owady nie zapewnią wapnia ani witamin. Każdy owad przed podaniem obtocz w preparacie wapniowym z witaminą D3 – ale nie przy każdym karmieniu. D3 w nadmiarze jest toksyczna. Stosuj dwa rodzaje proszku: czysty wapń do obtaczania co drugie karmienie i wapń z D3 raz w tygodniu. Młode i samice składające jaja potrzebują więcej wapnia. Jeśli gekon ma drgawki lub miękkie kości, to znak, że suplementacji brakuje.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak rozpoznać, że gekon zaczyna linienie Na kilka dni przed linieniem skóra gekona staje się matowa i jaśniejsza, a oczy przybierają szarawy odcień. Zwierzę może być mniej aktywne i częściej przebywać w kryjówce wilgotnościowej. Nie zdejmuj wtedy skóry na siłę. Jeśli zauważysz, że gekon nie zjada skóry po zakończeniu linienia, sprawdź, czy nie została na palcach, wokół oczu i na końcu ogona. Te miejsca są najbardziej narażone na zaleganie.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to zbyt niska wilgotność, brak kryjówki wilgotnościowej i zbyt rzadkie zraszanie. Drugi błąd to zdzieranie skóry na siłę, co prowadzi do ran i infekcji. Trzeci to ignorowanie zalegającej skóry na palcach — jeśli zauważysz obrzęk, zaczerwienienie lub czarny nalot, skonsultuj się z weterynarzem specjalizującym się w gadach. Wcześnie podjęte działania zwykle wystarczają, aby gekon przeszedł linienie bezproblemowo.<br>
<br>
<br>
<br>
Płazy w hodowli niemal zawsze cierpią na niedobory wapnia i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Powód jest prosty: owady karmowe, czyli świerszcze, karaczany i mączniki, mają niekorzystny stosunek wapnia do fosforu. Bez dodatkowej suplementacji żaba lub ropucha po kilku miesiącach zaczyna mieć problemy z kośćmi, a młode osobniki często kończą z deformacjami kręgosłupa i szczęk. Samo karmienie „zdrowymi" owadami nie wystarcza, bo ich skład zależy od tego, czym były karmione przed podaniem.<br>
<br>
<br>
<br>
<strong>Kopanie to dla wielu zwierząt</strong> terrariowych naturalny sposób regulacji temperatury, wilgotności i stresu. Zanim jednak kupisz jakikolwiek gatunek, przygotuj podłoże, które faktycznie da się drążyć. Mieszanka samego piasku się nie sprawdzi – potrzebna jest frakcja, która trzyma kształt, ale nie zamienia się w błoto. Najlepiej sprawdza się podłoże mineralno-organiczne: glina z piaskiem w proporcji około 1:2 do 1:3, ewentualnie z dodatkiem torfu lub włókna kokosowego. Warstwa musi mieć minimum 15–20 cm, a przy większych zwierzętach nawet 30 cm i więcej.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to zbyt płytka warstwa i używanie samego piasku. Piasek nie trzyma kształtu, więc zwierzę się nie zakopie, tylko obsunie. Drugi błąd to podłoże z ostrymi kamieniami – mogą kaleczyć łapy i pyszczek. Trzeci to brak drenażu: woda zbiera się przy dnie i tworzy zastoiny, co prowadzi do pleśni. Czwarty błąd to zbyt częste mieszanie podłoża, które niszczy istniejące norki. Ogranicz sprzątanie do usuwania odchodów i wymiany wierzchniej warstwy.<br>
<br>
<br>
<br>
Pierwszy typ to zwierzęta pustynne i półpustynne, które kopią norki dla ucieczki przed upałem. Świetnie robią to ryjące jaszczurki z rodzaju Scincus, a także wiele agam i gekonów naziemnych. U nich liczy się głównie głębokość i stabilność ścian. Drugi typ to zwierzęta leśne i stepowe, które przekopują ściółkę w poszukiwaniu bezkręgowców. Typowym przykładem są ryjące węże, np. Aspidelaps, oraz liczne bezkręgowce. Trzeci typ to zwierzęta kopiące tunele jako stałe kryjówki – np. niektóre żółwie lądowe, które podkopują się pod korzenie.<br>
<br>
<br>
<br>
Pamiętaj też o wodzie. Gekon lamparci pobiera ją zlizując krople, więc codziennie spryskaj jedną ściankę terrarium. Miseczka z wodą też się przyda, ale musi być płytka. Owady karm przed podaniem – świerszcze dobrze karmione są wartościowsze. Nie podawaj owadów prosto z lodówki, bo oziębione są mniej ruchliwe i gekon może je ignorować.<br>
<br>
<br>
<br>
Agama brodata pochodzi z suchych rejonów Australii, ale to nie znaczy, że woda jest jej obojętna. Wręcz przeciwnie – te jaszczurki pobierają ją głównie z pokarmu i z kąpieli, a rzadko piją z miseczki. Dlatego odwodnienie rozwija się podstępnie: zanim zauważysz zapadnięte oczy czy pomarszczoną skórę, zwierzę mogło już być w złym stanie przez kilka dni. Pierwszym sygnałem bywa brak apetytu i apatia, które łatwo przypisać innym przyczynom.
