Zapobieganie opiera się na kilku zasadach i nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Podłoże zmienia się regularnie, wodę wymienia codziennie, a resztki pokarmu usuwa po karmieniu. Owady karmowe pochodzące z hodowli warto trzymać w czystych pojemnikach i nie podawać osobników złowionych na zewnątrz — to najprostsza droga do zawleczenia nicieni i pierwotniaków. Nowe rośliny i dekoracje najlepiej sparzyć lub wymienić podłoże po ich włożeniu. Jaszczurki z odłowu, bez udokumentowanej historii, traktuje się jak potencjalne źródło zarażenia do momentu potwierdzenia wyniku badania.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to trzymanie pająka w terrarium z żwirem, brak kryjówki, wentylacja tylko z jednej strony oraz wkładanie kilku osobników do jednego zbiornika. Ptaszniki są kanibalami i łączenie ich kończy się śmiercią słabszego. Nie ustawiaj terrarium na parapecie ani przy grzejniku — skoki temperatury są groźniejsze niż stała, nieco niższa temperatura. Nie używaj lampy grzewczej bez termometru. Sprawdzaj parametry rano i wieczorem, zanim podejmiesz decyzję o zmianach.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: 700;">Co się dzieje, gdy podłoże</span> jest stale mokre Modliszki nie piją z podłoża, ale oddychają przez tchawki rozłożone po całym ciele. Stale mokre podłoże podnosi wilgotność do poziomu, w którym rozwijają się pleśnie i bakterie. Wtedy pojawia się charakterystyczny ziemisty zapach, a na ściankach osadza się biały nalot. Modliszka staje się osowiała, przestaje polować i często zapada na infekcję. Drugi problem to zbyt wysoka wilgotność przy słabej wentylacji — owad dosłownie się dusi. Dlatego podłoże musi być wilgotne punktowo, a nie równomiernie zalane.<br>
<br>
<br>
<br>
Podłoże, kryjówka i wielkość — trzy rzeczy, które decydują o spokoju pająka Podłoże powinno być wilgotne, ale nie mokre. Mieszanka włókna kokosowego z torfem sprawdza się w większości przypadków. Naziemnym wystarczy warstwa równa wysokości ciała pająka, kopiącym daj tyle, by mogły wykopać tunel bez sięgania do dna. Nie ubijaj podłoża zbyt mocno — pająk musi mieć możliwość kopania. Kryjówka to nie luksus: bez niej ptasznik siedzi w narożniku i jest stale zestresowany. Połówka orzecha kokosowego, kawałek kory lub ceramiczna rurka wystarczą, byle wejście było dopasowane do rozmiaru pająka.<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstszy błąd początkujących to wsypanie podłoża „na zapas", grubo i mokro. Lepiej dać cienką warstwę i podlewać ją miejscowo, np. strzykawką w jeden róg. Drugi błąd to brak drenażu: jeśli na dnie zbiera się woda, dodaj 1–2 cm keramzytu pod spód. I trzeci: ignorowanie zapachu. Podłoże, które zaczyna nieprzyjemnie pachnieć, jest już siedliskiem bakterii — wymiana jest tańsza niż leczenie modliszki.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="http://3.bp.blogspot.com/-8mT-VoVBs2s/UMUGPwUNlqI/AAAAAAAAI7Y/bL4itn5eJic/s1600/Figure+2.1+TYPICAL+HIGH+VOLTAGE+OIL+BREAK+SWITCHGEAR+UNIT+(VERTICAL+ISOLATION).jpg" style="max-width:450px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Suplementacja ważniejsza niż ilość Same owady nie zapewnią wapnia ani witamin. Każdy owad przed podaniem obtocz w preparacie wapniowym z witaminą D3 – ale nie przy każdym karmieniu. D3 w nadmiarze jest toksyczna. Stosuj dwa rodzaje proszku: czysty wapń do obtaczania co drugie karmienie i wapń z D3 raz w tygodniu. Młode i samice składające jaja potrzebują więcej wapnia. Jeśli gekon ma drgawki lub miękkie kości, to znak, że suplementacji brakuje.<br>
<br>
<br>
<br>
Zanim kupisz cokolwiek, ustal, z jakim ptasznikiem masz do czynienia. Ptaszniki naziemne, nadrzewne i kopiące mają różne wymagania, a uniwersalne terrarium zwykle nie istnieje. Naziemne potrzebują dużej powierzchni dna i niskiej wysokości, nadrzewne wysokiego zbiornika z pionowymi powierzchniami do wspinaczki, a kopiące grubej warstwy podłoża. Wybierz zbiornik pod konkretny gatunek i jego docelowy rozmiar, a nie pod rozmiar pająka w dniu zakupu. Młode osobniki trzymaj w mniejszych pojemnikach — w zbyt dużym terrarium trudniej im znaleźć pokarm i utrzymać właściwą wilgotność.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bold;">Wielkość terrarium dobierz</span> <span style="font-weight: bold;">tak, by pająk miał</span> przestrzeń, ale nie ginął w niej. Dla dorosłego naziemnego osobnika wystarczy zbiornik o powierzchni dna około trzech do czterech razy większej niż rozpiętość jego odnóży. Zbyt duży zbiornik utrudnia kontrolę nad wilgotnością i karmieniem. Zbyt mały powoduje, że pająk nie może się oddalić od resztek pokarmu i czuje się zagrożony. Wysokość dla gatunków naziemnych trzymaj niską — ptaszniki spadają z wysokości i rozbijają odwłok.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to karmienie owadami z odłowu, brak suplementacji, przekarmianie tłustymi larwami i podawanie owadów zbyt dużych. Zasada jest prosta: owad nie może być szerszy niż głowa gekona. Zbyt duży świerszcz może utknąć w przełyku. Drugi częsty błąd to zostawianie miseczki z owadami na noc – gekon poluje, ale gdy jest najedzony, owady mogą go atakować.<br>
<br>
<br>
<br>
Modliszka nie żyje na podłożu tak jak gekon czy wąż — większość czasu spędza na gałęziach i ściankach terrarium. Podłoże pełni więc trzy funkcje: utrzymuje wilgotność, ogranicza rozwój pleśni i ułatwia sprzątanie. Wybór ma znaczenie głównie dla gatunków wymagających wyższej wilgotności, np. pochodzących z lasów tropikalnych. Dla modliszek z suchych stref podłoże może być minimalne, byle nie gromadziło wody.
