Nawet dobrze odsączone ciasto ma na wierzchu cienką warstwę tłuszczu. Czekolada na tłuszczu nie trzyma się mechanicznie — klei się tylko wtedy, gdy ma kontakt z suchą, odtłuszczoną powierzchnią. Przetrzyj wierzch ciasta ręcznikiem papierowym zwilżonym odrobiną spirytusu lub mocnego alkoholu. Alkohol odparowuje w kilka sekund i nie zostawia smaku, a tłuszcz znika. Uważaj przy ciastach z lukrem lub posypką — tam ten zabieg nie ma sensu, bo podłoże i tak jest już inne.<br>
<br>
<br>
<br>
Kontroluj głębokość w trakcie smażenia. Tłuszcz wchłania się w ciasto i poziom spada. Po dwóch–trzech partiach dolej niewielką ilość, ale poczekaj, aż wróci temperatura. Największy błąd to wrzucanie pączka na rozgrzany, ale zbyt płytki tłuszcz — wtedy górna część ciasta nie ma kontaktu z gorącem i pączek się nie zamyka. Drugi typowy błąd to wlewanie tłuszczu „na oko" do połowy garnka, bez pomiaru. Wysokość warstwy mierz linijką lub patyczkiem, szczególnie gdy smażysz rzadko i nie masz wyczucia.<br>
<br>
<br>
<br>
Uwaga na typowy błąd: wrzucanie twarogu wiaderkowego do ciasta drożdżowego lub na pierogi. Taki farsz po upieczeniu albo ugotowaniu może się „rozpłynąć", bo ma za dużo wody i tłuszczu. Z kolei mielony półtłusty w kremie do tortu będzie wyczuwalny jako drobne ziarna — chyba że najpierw zmiksujesz go z odrobiną śmietanki. Zawsze warto przeczytać skład: jeśli na pierwszym miejscu jest ser, a nie woda czy olej, produkt jest lepszy.<br>
<br>
<br>
<br>
Wybór naczynia ma więc drugorzędne znaczenie, byle było wystarczająco szerokie. Pączek musi mieć miejsce, żeby swobodnie wypłynąć i obrócić się, gdy dodasz kolejne porcje. Zbyt ciasny garnek powoduje spadek temperatury po wrzuceniu ciasta i wydłuża smażenie. Wtedy pączki nasiąkają tłuszczem, mimo że głębokość była prawidłowa.<br>
<br>
<br>
<br>
Po wyjęciu pączka odłóż go na kratkę, nie na talerz z papierowym ręcznikiem. Para wodna nie ma ujścia i skórka mięknie. Jeśli zauważysz, że pączki z jednej partii są jaśniejsze od drugich, sprawdź głębokość i temperaturę — najczęściej problem tkwi w zbyt cienkiej warstwie tłuszczu, która nie utrzymuje ciepła.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie każdy tłuszcz zachowuje się tak samo. Rozgrzany do 170–180°C olej rzepakowy wchodzi w otwór i natychmiast zamyka powierzchnię ciasta, tworząc skorupę. Zbyt gorący – powyżej 190°C – przypala brzegi otworu, zanim środek zdąży się usmażyć. Zbyt chłodny – poniżej 160°C – wsiąka w ciasto i otwór zamiast je uszczelnić, przez co placek robi się tłusty i ciężki.<br>
<br>
<br>
<br>
Pilnuj też temperatury tłuszczu. Zbyt gorący sprawia, że wierzch brązowieje w kilka sekund, a środek zostaje surowy. Zbyt chłodny powoduje, że ciasto nasiąka tłuszczem i po wyjęciu szybko ciemnieje na patelni oraz na talerzu. Trzymaj się zakresu, w którym zanurzony koniec ciasta od razu otacza się drobnymi bąbelkami, ale nie dymi. Po każdym wyjęciu partii sprawdź termometrem lub wrzuć skrawek ciasta na próbę — temperatura spada, gdy wkładasz kolejne faworki.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak sprawdzić faworka, zanim będzie za późno Wyjmij jednego faworka łyżką cedzakową i połóż go na chwilę na ręczniku papierowym. Po kilku sekundach dotknij palcem — jeśli jest miękki i tłusty w dotyku, potrzebuje jeszcze chwili. Gotowy jest sztywny, suchy i lekko chrupiący już na zewnątrz. Druga próba: przełam go na pół. Wnętrze powinno być jasne, bez ciągnącej się, wilgotnej mąki. Jeśli w środku widzisz ciemniejszy, szklisty rdzeń, tłuszcz nie zdążył odparować z ciasta i po ostygnięciu faworek zrobi się ciężki.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od rozróżnienia dwóch rzeczy: rzeczownika bycie (odpowiednik angielskiego „being") i czasownika być w różnych trybach i czasach. W rzeczowniku odmiana wygląda tak: bycie, bycia, byciu, byciem. Nigdzie nie ma „m". Jeśli więc piszesz „bceniem" zamiast „byciem", to gubisz nie tylko literę m, ale całą sylabę. Nie ma czegoś takiego jak „bcenie" — poprawna forma to bycie, a narzędnik liczby pojedynczej to byciem.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://warfarehistorynetwork.com/wp-content/uploads/2015/12/M-Soldiers-4-4C-Dec04.jpg" style="max-width:400px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Do czego nadaje się który twaróg Jeśli robisz sernik na zimno, mus albo krem do ciasta, lepszy będzie twaróg wiaderkowy — nie trzeba go mielić, wystarczy krótko wymieszać z cukrem i żelatyną. Ma mniej grudek, więc masa wyjdzie idealnie gładka. Z kolei do naleśników, pierogów, zapiekanek czy past kanapkowych lepiej sprawdzi się mielony półtłusty: jest bardziej zbity, nie rozjeżdża się po patelni i daje wyrazistszy, lekko kwaśny smak.<br>
<br>
<br>
<br>
Głębokość tłuszczu ma większe znaczenie niż sama temperatura. Pączek zanurzony zbyt płytko przywiera do dna, przypala się z jednej strony i nigdy nie urośnie równo. Zbyt głęboka warstwa tłuszczu powoduje, że ciasto przewraca się w kąpieli i traci kształt. Reguła jest prosta: tłuszcz powinien sięgać co najmniej połowy wysokości pączka, a najlepiej przykryć go w całości, gdy wypłynie. W praktyce dla pączków o średnicy do 6 cm wystarczy warstwa 3–4 cm, dla tych o średnicy 8–10 cm potrzeba 5–6 cm, a przy dużych, powyżej 12 cm, nawet 7–8 cm.
