Smugi powstają głównie z dwóch powodów: twardej wody i złej szmatki. Woda z kranu zawiera sole, które po wyschnięciu zostawiają biały nalot. Jeśli masz możliwość, użyj wody demineralizowanej albo przegotowanej i ostudzonej. Do wycierania sięgnij po dwie osobne mikrofibry: jedną do mycia, drugą do polerowania. Materiały typu papierowy ręcznik czy szmatka z luźnych włókien zostawiają kłaczki i rozmazują film.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: 900;">Modliszka nie potrzebuje</span> dużego terrarium, ale potrzebuje terrarium dobrze wentylowanego. Najczęstszy błąd to trzymanie jej w szklanym słoju, akwarium bez otworów albo plastikowym pojemniku z dziurami tylko w pokrywce. Powietrze musi przepływać przez zbiornik, nie tylko przez górę. W praktyce sprawdza się siatka na co najmniej jednym boku lub całej górnej ścianie. Bez tego po kilku dniach pojawia się pleśń, a modliszka staje się ospała i przestaje jeść.<br>
<br>
<br>
<br>
Maty grzewcze w terrarium sprawdzają się tam, gdzie potrzebne jest miejscowe ciepło — na przykład pod kryjówką albo w części grzewczej dla zwierząt nocnych. Problem pojawia się, gdy mata zostanie zamontowana bez zabezpieczenia: zwierzę może się do niej dokopać, a wtedy łatwo o poparzenie lub uszkodzenie izolacji. Dlatego zanim przykleisz cokolwiek do szyby czy dna, zaplanuj, jak oddzielisz źródło ciepła od podłoża i samego zwierzaka.<br>
<br>
<br>
<br>
Wielkość pokarmu musi być dostosowana do wielkości modliszki. Małe osobniki, tuż po wykluciu, potrzebują owadów wielkości muszki owocowej lub wylęgów świerszczy. Dorosłe modliszki zjedzą muchy, świerszcze, karaczany, a nawet małe motyle. Zbyt duży pokarm może je przestraszyć lub uszkodzić. Zbyt mały zmusi je do ciągłego polowania, co je wyczerpuje. Zasada jest prosta: pokarm nie powinien być większy niż połowa długości ciała modliszki. Jeśli podajesz owady z twardym pancerzem, np. dorosłe karaczany, upewnij się, że modliszka jest już duża i ma silne szczęki.<br>
<br>
<br>
<br>
Automatyczne systemy nawadniania w terrarium kuszą obietnicą stałej wilgotności bez codziennego zaglądania. W praktyce najczęściej zawodzi nie pompka ani sterownik, a kalibracja i sposób umieszczenia czujnika. Zanim wydasz pieniądze na sprzęt, ustal, czego naprawdę potrzebuje twoje terrarium: czy chodzi o utrzymanie mgły w powietrzu, czy o podlewanie podłoża. To dwie różne instalacje i mieszanie ich prowadzi do zalania korzeni.<br>
<br>
<br>
<br>
Trzy kryjówki, których nie wolno pomylić Druga kryjówka to sucha, ciepła — po stronie terrarium, gdzie jest wyższa temperatura. Powinna mieć stabilną podłogę i nie przewracać się, gdy gekon wchodzi. Trzecia to sucha, chłodna, po przeciwnej stronie. Gekon sam wybiera, gdzie się schować, w zależności od tego, czy trawi, czy odpoczywa. Typowy błąd: kryjówki są ustawione obok siebie, wszystkie po ciepłej stronie. Wtedy gad nie ma gdzie się schłodzić i przewlekle żyje w stresie cieplnym.<br>
<br>
<br>
<br>
Największa pułapka to dokładanie do terrarium rzeczy, których modliszka nie potrzebuje: żywych roślin w doniczkach z ziemią, ozdób z metalu, gąbek chłonących wodę. Każdy z tych elementów zwiększa ryzyko pleśni i infekcji. Proste, przewiewne, z kilkoma gałęziami i czystym podłożem — takie terrarium działa najlepiej i najłatwiej je utrzymać w ryzach.<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstszy błąd to traktowanie kryjówki jak dekoracji i kupowanie jednej, efektownej. Druga pułapka: kryjówka wilgotna stojąca po chłodnej stronie — wtedy nie spełnia swojej roli, bo linienie i trawienie potrzebują ciepła. Trzecia: zbyt duża kryjówka dla młodego gekona. Mały osobnik w dużym pudełku czuje się odsłonięty i przestaje z niego korzystać. Dopasuj rozmiar do gada i wymień kryjówkę, gdy podrośnie.<br>
<br>
<br>
<br>
Gekon lamparci nie potrzebuje kryjówki, żeby „mieć gdzie spać". Potrzebuje jej, żeby regulować temperaturę, trawić pokarm i zrzucać skórę bez stresu. Większość problemów z tymi gadami w niewoli — brak apetytu, przedłużające się linienie, nerwowe zachowanie — wynika z jednej rzeczy: w terrarium jest tylko jedna kryjówka, zwykle ta wilgotna. Gekon nie może wtedy wybierać, a wybór jest dla niego kluczowy.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bold;">Wymiary dobierz do gatunku</span>. Dla większości popularnych modliszek wystarczy zbiornik o podstawie kilkunastu centymetrów i wysokości dwa–trzy razy większej niż długość ciała owada. Wysokość jest ważniejsza niż szerokość, bo modliszka linieje, wisząc do góry nogami. Jeśli w tym momencie dotknie podłoża albo ściany, linienie kończy się deformacją odnóży lub śmiercią. Dorosłe samice potrzebują więcej przestrzeni niż samce, ale nadal nie jest to duży zbiornik.<br>
<br>
<br>
<br>
Podstawowa zasada: kryjówki muszą być co najmniej trzy, o różnym charakterze. Pierwsza to kryjówka wilgotna. Robi się ją z pojemnika z zamkniętym dnem i wyciętym otworem, wypełnionego wilgotnym podłożem — włóknem kokosowym, torfem albo ręcznikiem papierowym, który wymienia się co dwa, trzy dni. Taka kryjówka służy do linienia i wspomaga trawienie. Jeśli jest za sucha, gekon zrzuca skórę płatami i zostają mu resztki na palcach, co prowadzi do utraty pazurków. Jeśli za mokra i niedomyta, rozwijają się pleśnie i infekcje skóry.
