Do wygrzewania używa się zwykłej żarówki grzewczej lub reflektora emitującego ciepło. Nie chodzi tu o światło UVB — to zupełnie inne urządzenie i musi być zainstalowane osobno. Lampa grzewcza daje ciepło promieniste, czyli ogrzewa powierzchnię skorupy i podłoża, a nie tylko powietrze. Dla większości żółwów lądowych punkt pod lampą powinien mieć około 30–35°C, a strona chłodna 22–25°C. Temperaturę mierzy się termometrem przy podłożu, dokładnie w miejscu, gdzie żółw siada, a nie pod sufitem terrarium.<br>
<br>
<br>
<br>
Lampa grzewcza dla węża to nie zwykła żarówka w oprawce. Emituje promieniowanie podczerwone, które nagrzewa skórę zwierzęcia, a nie powietrze w terrarium. Dlatego najważniejsza jest odległość między lampą a najwyższym punktem, w którym wąż może się wspiąć. Jeśli promiennik wisi zbyt nisko, nawet przez kilka minut może wywołać bolesne oparzenie. Zanim cokolwiek podłączysz, zmierz taśmą odległość od siatki sufitowej do najwyższej gałęzi i zaplanuj lampę tak, by promiennik znalazł się co najmniej 25–30 cm wyżej.<br>
<br>
<br>
<br>
Moc, temperatura i strefa ciepła Nie kupuj lampy o mocy „na oko". Najpierw ustal temperaturę, jakiej potrzebuje gatunek w punkcie bazowania, i dopiero potem dobierz moc promiennika. Dla typowego terrarium pustynnego punkt ciepła powinien mieć około 35–40°C, dla gatunków tropikalnych 28–32°C. Zbyt mocna lampa wymusza ciągłe włączanie i wyłączanie, co męczy zwierzę i psuje termostat. Lepszy efekt daje słabszy emiter pracujący dłużej niż mocny, który w kilka minut przegrzewa skórę. Pamiętaj, że wąż reguluje temperaturę ciała, wystawiając się na promieniowanie — musi mieć możliwość zejścia w chłodniejsze miejsce.<br>
<br>
<br>
<br>
Kryjówki i wystrój to nie luksus. Wąż potrzebuje co najmniej dwóch kryjówek: jednej po stronie ciepłej, drugiej po chłodnej. Mogą to być odwrócone doniczki, skorupki kokosa lub pudełka. Dodaj gałęzie do wspinania i sztuczne rośliny dla poczucia bezpieczeństwa. Unikaj ostrych przedmiotów i kamieni, które mogą się przewrócić. Miseczka z wodą musi być na tyle duża, by wąż mógł się w niej zanurzyć – to pomaga przy linieniu. Typowe błędy początkujących to: brak termostatu, zbyt małe terrarium, zbyt wysoka wilgotność bez wentylacji, trzymanie dwóch węży razem (chyba że to gatunki społeczne, co jest rzadkością).<br>
<br>
<br>
<br>
Jak dobrać podłoże, emiter i czas pracy pompy Zacznij od podłoża, bo ono decyduje o wszystkim. Mieszanka torfowa z włóknem kokosowym trzyma wodę długo i przy dwóch, trzech cyklach na dobę potrafi zrobić bagno. Mieszanka mineralna z keramzytem, piaskiem i korą przesycha szybciej, więc wymaga krótszych, częstszych podań. Do terrarium nadają się emitery kroplowe o niskim przepływie, a nie zraszacze ogrodowe — jeden punkt nawadniania na 10–20 cm średnicy zbiornika to zwykle wystarczająca gęstość. Ustaw pompę na 15–40 sekund na cykl, nigdy na kilka minut. Lepiej uruchamiać krótko i często niż raz na tydzień obficie.<br>
<br>
<br>
<br>
Modliszki większość czasu spędzają na roślinach, gałęziach albo ściankach terrarium, więc podłoże nie jest dla nich miejscem życia. Pełni jednak trzy funkcje: utrzymuje wilgotność, ogranicza rozwój pleśni i ułatwia sprzątanie. Wybór podłoża ma więc znaczenie praktyczne, a nie estetyczne. Błędem jest kopiowanie rozwiązań z hodowli gadów, gdzie wilgotność bywa znacznie wyższa, albo z hodowli ptaszników, gdzie podłoże musi przetrwać długie miesiące.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to wsypywanie samego włókna kokosowego i podlewanie go do pełnego nasycenia, użycie ziemi z ogrodu z nawozami, a także przykrywanie całego podłoża mchem. Mech wygląda naturalnie, ale w małym terrarium utrzymuje stałą wilgoć przy powierzchni i staje się siedliskiem pleśni. Podobnie działa warstwa keramzytu pod spodem, jeśli nie ma odpływu — woda zbiera się w martwej strefie i zaczyna fermentować. Jeśli podłoże zaczyna pachnieć stęchlizną, trzeba je wymienić w całości, a nie tylko przesuszyć.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to brak zabezpieczenia przed zalaniem, praca pompy na sucho i pomijanie filtra. Zbiornik na wodę trzymaj poza terrarium, a wąż prowadź tak, żeby wracał wyżej niż poziom wody — inaczej po wyłączeniu pompy woda zaciągnie się samoczynnie i zaleje podłoże. Zainstaluj pływakowy wyłącznik lub prosty pływak w zbiorniku, żeby pompa nie pracowała bez wody. Filtr gąbkowy na wlocie czyść co dwa, trzy tygodnie; zapchany zatrzymuje przepływ i emitery zaczynają kapać nierówno.<br>
<br>
<br>
<br>
Podłoże a wilgotność i pleśń Modliszki z gatunków tropikalnych potrzebują wyższej wilgotności niż te z rejonów suchych. Zamiast polewać całe podłoże, lepiej zraszać jedną ściankę lub fragment podłoża i pozwolić, aby woda stopniowo odparowywała. Wtedy owad ma wybór między miejscem wilgotnym a suchym. Pleśń pojawia się najczęściej w dwóch sytuacjach: gdy podłoże jest stale mokre oraz gdy zalegają w nim resztki pokarmu, wylinek i odchodów. Nawet najlepsze podłoże nie zastąpi regularnego sprzątania. Kilka minut co tydzień to minimum.
