Tapczan z oparciem i sofa wyglądają podobnie tylko na zdjęciu w katalogu. W praktyce różnią się konstrukcją, głębokością siedziska i przeznaczeniem. Tapczan to mebel dwufunkcyjny: służy do siedzenia i spania. Sofa to mebel jednofunkcyjny, projektowany wyłącznie pod kątem wygody siedzenia. Jeśli w pokoju dziennym potrzebne jest dodatkowe miejsce do spania, tapczan wygrywa bezapelacyjnie. Jeśli pokój dzienny ma służyć tylko do odpoczynku i przyjmowania gości, sofa zwykle wypada lepiej.<br>
<br>
<br>
<br>
<b>Typowy błąd to wrzucanie do</b> skrytki wilgotnych rzeczy. Koc wyjęty z pralki i wciśnięty pod siedzisko pleśnieje w środku, a zapach zostaje w tapicerce. Drugi błąd to trzymanie w skrytce pościeli razem z butami, ładowarkami i dokumentami. Tekstylia chłoną zapachy i kurz, więc mieszanie kategorii kończy się praniem co drugi tydzień. Trzeci błąd: kupowanie poduszek dekoracyjnych tylko dlatego, że pasują kolorem, bez planu, gdzie je położysz wieczorem. Jeśli nie masz na nie miejsca, lądują na podłodze i wracają na tapczan w jeszcze większym nieładzie.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak upchnąć koc i poduszki, żeby tapczan dalej wyglądał jak miejsce do spania Skrytki pod siedziskiem tapczanu mają ograniczoną wysokość. Zanim włożysz koc, złóż go w kostkę, a nie w wałek. Kostka układa się płasko i nie wypycha wieka. Poduszki wkładaj pionowo, jedną obok drugiej, zamiast układać je na płasko — wtedy wykorzystasz głębokość schowka. Jeśli poduszka ma wypukły haft albo pompony, odwróć ją tak, by ozdoby nie ocierały się o zawiasy. Przy każdym wyjmowaniu sprawdzaj, czy wieko domyka się bez oporu. Tapczan, który nie domyka się do końca, po kilku miesiącach zaczyna skrzypieć i rozregulowuje się mechanizm.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowy błąd to kupowanie tapczanu wyłącznie po testowaniu na leżąco. W sklepie kładziesz się na chwilę, oceniasz miękkość i wychodzisz. Tymczasem codzienne siedzenie wymaga innego rozkładu nacisku. Druga częsta pomyłka to zbyt grube i puchate poduszki oparciowe — wyglądają dobrze, ale po kilku miesiącach się zbijają i oparcie przestaje cokolwiek podpierać. Trzecia: kupno tapczanu bez sprawdzenia, czy oparcie jest odpinane lub czy można je przechylić, co utrudnia dopasowanie do własnej postawy.<br>
<br>
<br>
<br>
Przycinanie i czyszczenie robi się dwa, trzy razy w roku. Usuwaj suche, brązowe fragmenty, ale nie gol całej ściany na krótko — cienka warstwa słabiej tłumi. Do czyszczenia używaj miękkiego pędzelka i letniej wody, bez detergentów i środków owadobójczych. Pleśń usuwaj punktowo, przemywając miejsce wodą z dodatkiem łagodnego środka grzybobójczego dopuszczonego do uprawy mchu, a po zabiegu dokładnie spłucz podłoże. Chemia osadzona w mchu zmienia jego strukturę i zmniejsza pochłanianie akustyczne.<br>
<br>
<br>
<br>
Zwróć uwagę na stelaż i wypełnienie. Rama z drewna liściastego lub porządnie wykonanej sklejki mniej się wygina niż cienkie płyty. Sprężyny lub pianka o średniej gęstości utrzymują kształt dłużej niż tanie wypełnienie z miękkiej gąbki. Przy tapczanie rozkładanym sprawdź, czy mechanizm nie powoduje, że siedzisko jest twardsze lub cieńsze niż w wersji stałej — to częsty kompromis. Jeśli tapczan stoi przy ścianie, zostaw kilka centymetrów odstępu, żeby oparcie nie ocierało się o tynk i nie przenosiło drgań.<br>
<br>
<br>
<br>
Siedzisko nie może być ani zbyt miękkie, ani zbyt twarde. Za miękkie powoduje, że ciało zapada się nierówno, a ciężar przesuwa się na uda i odcinek lędźwiowy. Za twarde sprawia, że po kwadransie trzeba zmieniać pozycję. Punkt odniesienia: siadając, udo powinno być podparte na całej długości, a kolano ugięte pod kątem prostym, ze stopami płasko na podłodze. Głębokość siedziska większa niż długość uda powoduje, że trzeba się cofać, żeby oprzeć plecy.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie kupuj tapczanu tylko dlatego, że pasuje wymiarami do wnęki. Sprawdź, czy da się go wnieść po schodach i czy po rozłożeniu nie zablokuje przejścia. Typowy błąd to ustawienie tapczanu w rogu pokoju — wtedy nie rozłożysz go bez przesuwania całego mebla. Drugi częsty błąd to rezygnacja z poduszek dekoracyjnych przy niskim oparciu. Bez nich tapczan nie zastąpi sofy w codziennym użytkowaniu, bo siedzenie na nim będzie męczące. Trzeci błąd to wybór obicia z jasnej tkaniny, która nie ma właściwości trudnopalnych i nie da się zdjąć do prania. W pokoju dziennym tapczan jest narażony na jedzenie, picie i zwierzęta.<br>
<br>
<br>
<br>
Wysokość i kąt oparcia oraz twardość siedziska Oparcie powinno sięgać co najmniej do połowy łopatek, a najlepiej podpierać całe plecy do wysokości barków. Zbyt niskie oparcie wymusza garbienie się, zbyt wysokie i mocno odchylone — podpieranie się poduszkami, które ciągle spadają. Kąt ma znaczenie: lekkie odchylenie do tyłu (kilka stopni od pionu) odciąża kręgosłup, natomiast oparcie idealnie pionowe męczy przy dłuższym siedzeniu. Przy zakupie usiądź na tapczanie na kilkanaście minut i sprawdź, czy odcinek lędźwiowy ma podparcie. Jeśli między plecami a oparciem mieści się cała dłoń, oparcie jest za głębokie albo za miękkie.
