Nie ignoruj drzwi i ścian. Na wewnętrznej stronie drzwi szafy można zawiesić kieszeń na buty — sprawdzi się na lekkie pary, ale nie na kozaki, bo materiał się wyciąga. Nad drzwiami zamontuj płytką półkę na rzadko używane buty. Uważaj na kaloryfery i rury — ciepło wysusza skórę i kleje, przez co podeszwy puszczają szybciej. Buty po deszczu zawsze susz w przewiewnym miejscu, z dala od bezpośredniego źródła ciepła.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/7043/6976244688_4f744de144.jpg" alt="Remont willi w Gdyni" style="max-width:400px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Gdzie najczęściej popełnia się błąd przy wyborze fasonu Najczęstszy błąd to sukienka bez zdefiniowanej talii: prosta, sztywna, kończąca się dokładnie w najszerszym punkcie bioder. Taki krój działa jak strzałka wskazująca na miejsce, które chciałoby się ukryć. Drugi typowy problem to złe rozcięcie — sukienka workowata na górze i obcisła na dole albo odwrotnie. Trzeci: tkanina, która się elektryzuje i przykleja do ciała, przez co podkreśla każdy fałd bielizny. Wybieraj materiały o gramaturze średniej, które układają się w pionowe fałdy, a nie opinają.<br>
<br>
<br>
<br>
3. Podłoga przy progu. Jeśli w przedpokoju jest próg lub różnica poziomów, między legarami a deskami powstaje pustka. Można tam wsunąć płaską szufladę na kółkach, otwieraną od strony przedpokoju. Trzeba tylko zabezpieczyć krawędź podłogi listwą, żeby szuflada nie rysowała deski. Najczęstszy błąd: zbyt ciasne prowadnice. Drewno pracuje pod wpływem wilgotności i po kilku miesiącach szuflada zaczyna się klinować. Zostaw luz co najmniej 2 mm z każdej strony.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec drobiazg, który spina wszystko: zmień uchwyty w meblach, jeśli są odkręcane, i przełóż obraz lub plakat na inną ścianę. Nowe uchwyty kosztują niewiele pracy, a przesunięcie jednego elementu na ścianie zmienia układ całego wnętrza. Kolejność ma znaczenie — najpierw kolor i światło, potem tekstylia, na końcu dodatki. Odwrotna kolejność kończy się kupowaniem rzeczy, które nie pasują do tła, i powrotem do punktu wyjścia.<br>
<br>
<br>
<br>
Przymierzając sukienkę, zrób trzy rzeczy. Stań prosto i sprawdź, czy szew w pasie leży w najwęższym miejscu, a nie pół metra niżej. Usiądź — jeśli materiał się podciąga i wbija w brzuch, to nie jest twój krój. Podnieś ręce — jeśli dekolt ucieka do góry albo pachy się rozciągają, sukienka jest za duża w biuście. Te trzy testy wyłapią większość wpadek szybciej niż lustro w przymierzalni.<br>
<br>
<br>
<br>
Najprostsza metoda pomiaru jest fizyczna, nie teoretyczna. Usiądź na brzegu łóżka tak, jak siadasz rano, i sprawdź, gdzie znajdują się stopy. Jeśli stopy wiszą nad podłogą, materac jest za wysoki. Jeśli kolana są wyraźnie uniesione powyżej linii bioder, a stopy mocno dociskają się do podłogi, łóżko jest za niskie. Prawidłowo powinno być tak, że przy wyprostowanych plecach uda są w przybliżeniu poziome, a stopy swobodnie opierają się całą powierzchnią o podłogę. Zmierz tę odległość od podłogi do górnej krawędzi materaca, a nie do samej ramy.<br>
<br>
<br>
<br>
Przy sylwetce gruszki sięgaj po sukienki z dekoltem w serek lub łódkę, z rozkloszowanym dołem zaczynającym się w talii i rękawem trzy czwarte. Unikaj obcisłych spódnic ołówkowych i sukienek z poziomymi pasami na biodrach. Przy jabłku wybieraj modele z pionowymi przeszyciami, kopertowe i z miękką tkaniną, która nie przylega do brzucha. Klepsydra może pozwolić sobie na niemal wszystko, ale najlepiej wygląda w sukienkach podkreślających talię paskiem lub przeszyciem. Prostokątnej sylwetce służą falbany, marszczenia i warstwy, które tworzą złudzenie krągłości.<br>
<br>
<br>
<br>
Wysokość łóżka to jeden z tych parametrów, o których myśli się dopiero wtedy, gdy poranne wstawanie zaczyna być męczące. Tymczasem odległość materaca od podłogi przekłada się na sposób, w jaki angażujesz mięśnie przy siadaniu, opieraniu stóp i przenoszeniu ciężaru ciała. Źle dobrana wysokość wymusza niezgrabny ruch, szarpnięcie i napięcie w odcinku lędźwiowym, które potrafi zepsuć początek dnia bardziej niż brak kawy.<br>
<br>
<br>
<br>
Drugi typowy błąd to ocenianie wysokości tylko na oko, w butach lub w pozycji stojącej. Wysokość łóżka działa bowiem w parze z długością nóg i ruchomością stawów biodrowych, więc to, co pasuje jednej osobie, dla drugiej może być niewygodne. Warto też sprawdzić, czy przy wstawaniu masz gdzie oprzeć rękę — stabilny punkt podparcia w zasięgu ramienia zmniejsza wysiłek potrzebny do podniesienia tułowia. Jeśli łóżko stoi przy ścianie, a brakuje miejsca na kontakt z blatem, rozważ ustawienie go tak, by była możliwość chwycenia się krawędzi mebla lub pobliskiej powierzchni.<br>
<br>
<br>
<br>
Przy niskich łóżkach problemem bywa nie tylko samo wstawanie, ale też siadanie. Zbyt niska powierzchnia zmusza do głębokiego przysiadu i przeciąża kolana. Przy wysokich — pojawia się konieczność zeskakiwania lub podciągania się na rękach, co jest szczególnie ryzykowne przy osłabionych mięśniach i problemach z równowagą. Złoty środek to wysokość, przy której nie musisz ani podskakiwać, ani zapadać się w dół. W praktyce dla większości dorosłych oznacza to zakres, w którym stopy dotykają podłogi przy lekkim ugięciu kolan, a nie przy ich całkowitym wyprostowaniu.
