Materiał i rama zmieniają charakter odbicia. Szkło bez ramy znika i zostawia czysty obraz, ale wymaga równej ściany i porządnego mocowania, bo każda krzywizna tynku będzie widoczna. Rama drewniana lub metalowa porządkuje taflę i chroni krawędzie przed ukruszeniem, kosztem kilku centymetrów szerokości. W łazience wybieraj szkło zabezpieczone folią — pęknięta tafla nie rozsypie się na drobne odłamki. W przedpokoju i sypialni wystarczy zwykłe, ale zawsze montuj je na wkrętach w kołkach, nie na taśmie klejącej, nawet jeśli producent dopuszcza takie rozwiązanie.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowy błąd to uszczelnianie okien na zimę bez zostawienia mikrowentylacji. Okna PCV mają tryb zimowy i letni — przesuń skrzydło w pozycję zimową, ale nie dokręcaj na siłę. Zbyt mocne dociśnięcie powoduje odkształcenie uszczelek i po sezonie okno przestaje domykać się równo. Uszczelki przetrzyj miękką szmatką i zabezpiecz preparatem na bazie silikonu, żeby nie stwardniały. Zamiast folii na całym oknie lepiej założyć jeden nawiewnik, jeśli w mieszkaniu jest wentylacja grawitacyjna.<br>
<br>
<br>
<br>
Wielkość tafli liczy się z szerokością ściany. Lustro zajmujące więcej niż trzy czwarte szerokości ściany tworzy efekt tunelu. Poniżej jednej trzeciej — ginie i wygląda jak przypadkowy dodatek. Zasada praktyczna: zostaw po bokach pas ściany co najmniej na szerokość dłoni, żeby tafla miała ramę z pustej przestrzeni. W przedpokoju sprawdza się lustro pionowe, sięgające od pasa do wysokości oczu; w sypialni lepiej działa poziome nad komodą, bo nie konkuruje z łóżkiem.<br>
<br>
<br>
<br>
Praktyczna metoda: weź próbki farb, ale nie oceniaj ich na kartce. Namaluj duże kwadraty na ścianie — co najmniej 30 na 30 centymetrów — i zostaw na dwa dni. Patrz na nie rano, po południu i wieczorem, przy włączonym i wyłączonym świetle. Kolor, który w sklepie wyglądał na czystą biel, na ścianie przy ciepłej podłodze może wyjść kremowo, a chłodna szarość — niebiesko. To normalne i właśnie dlatego próba na miejscu jest obowiązkowa.<br>
<br>
<br>
<br>
Mycie to osobny problem. Preparaty z amoniakiem zostawiają smugę i matowią powłokę ochronną. Najlepiej działa woda z kilkoma kroplami płynu do naczyń i ściereczka z mikrofibry, a potem przetarcie do sucha. Nie polewaj lustra wodą bezpośrednio — wsiąknie pod ramę i odspoi powłokę od tyłu. Ślady palców usuwaj suchą szmatką, zanim się utrwalą. Jeśli lustro jest stare i ma odspojoną powłokę na krawędziach, nie da się tego naprawić domowymi sposobami; taka tafla z czasem będzie odbijać coraz mniej równo i lepiej ją wymienić niż czyścić na siłę.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak ustawić lustro, żeby nie psuło proporcji Największy błąd to zawieszenie lustra naprzeciw okna w małym pokoju. Wydaje się, że wpuszczasz więcej światła, a w praktyce powstaje oślepiająca plama i odbicie widoku za oknem, które rozprasza. Lepiej ustawić je bokiem do okna albo pod kątem — wtedy światło wpada na taflę i rozprasza się po pomieszczeniu. W wąskich korytarzach działa lustro na krótszej ścianie: pogłębia przestrzeń wzdłuż, a nie w poprzek. Wysokość montażu w łazience wyznacza linia wzroku — dolna krawędź na wysokości około metra, górna powyżej głowy najwyższego domownika.<br>
<br>
<br>
<br>
<b>Sprawdź wymiary, kąty i</b> spasowanie Pierwszy krok to miarka i poziomica. Zmierz szerokość, wysokość i głębokość każdego korpusu oraz porównaj z rysunkiem, który zatwierdzałeś. Sprawdź przekątne bryły — jeśli różnią się o więcej niż kilka milimetrów, mebel jest zwichrowany i będzie odstawał od ściany. Przyłóż poziomicę do blatów, półek i frontów. Otwórz i zamknij wszystkie szuflady oraz drzwiczki. Szpara między frontami powinna być równa na całej długości, a nie klinować się przy jednym zawiasie. Zwróć uwagę na krawędzie: obłe, ale bez wycieków kleju i bez śladów papieru ściernego w poprzek słojów.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec protokół odbioru. Wpisz do niego każdą usterkę, nawet drobną, oraz termin jej usunięcia. Nie podpisuj dokumentu z adnotacją, że nie wnosisz zastrzeżeń, jeśli coś jest do poprawy. Ustal, kto demontuje i wywozi mebel do naprawy oraz kto odpowiada za ewentualne uszkodzenie ścian przy montażu. Zapłać dopiero po odbiorze bez uwag albo po ustaleniu, że wstrzymujesz część należności do czasu usunięcia wad. Zachowaj rysunek, zdjęcia i korespondencję — to najprostszy sposób, żeby później nie spierać się o to, co było ustalone.<br>
<br>
<br>
<br>
Otwórz każdą szufladę do końca i sprawdź prowadnice. Wyciągnięta szuflada nie powinna opadać ani kołysać się na boki. Naciśnij mocno na dno i boki — praca drewna jest naturalna, ale nie może trzeszczeć jak stare drzwi. Przy drzwiach uchylnych sprawdź, czy zawiasy mają regulację i czy śruby są dokręcone. Zapytaj, jak regulować fronty, i poproś o pokazanie tego na miejscu. Zostaw sobie zapas kilku śrub i nakładek w tym samym kolorze — to drobiazg, którego później trudno dokupić.
