Koszty rozkładają się na trzy części: materiał na ramę, szkło hartowane i robocizna. Najbardziej zmienny jest koszt szkła, bo zależy od grubości, wymiarów i obróbki krawędzi. Ramę możesz zrobić sam, ale jeśli nie masz doświadczenia ze stalą, lepiej zlecić cięcie i spawanie, a samodzielnie wykonać tylko montaż. Oszczędność pozorna to tańsze szkło niehartowane — nie wolno go stosować w ściance dzielącej przestrzeń, bo pęka na dużo ostrych odłamków. Przed zamówieniem sprawdź też, czy konstrukcja nie zasłoni kratek wentylacyjnych i czy nie utrudni dostępu do zaworów.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/65535/54692970115_1591d0939f.jpg" alt="FOTO Petrymusz" style="max-width:410px;float:right;padding:10px 0px 10px 10px;border:0px;">Jeden pokój to nie jeden obwód Podział na obwody planuje się według obciążenia, nie według liczby pomieszczeń. Osobne obwody powinny mieć: płyta indukcyjna lub kuchenna, piekarnik, zmywarka, pralka, czajnik i mikrofalówka, a także oświetlenie oraz gniazda ogólne w każdym pokoju. Łazienka i kuchnia wymagają dodatkowo zabezpieczenia różnicowoprądowego o prądzie zadziałania 30 mA. Obwody silnikowe, jak pralka czy zmywarka, dobrze jest zabezpieczyć osobnymi różnicówkami, żeby awaria jednego urządzenia nie wyłączała całego mieszkania. Przewody dobiera się do zabezpieczenia: do obwodu 16 A stosuje się przekrój 2,5 mm², do oświetlenia 10 A wystarcza 1,5 mm².<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstsze błędy to zbyt mała liczba gniazd w kuchni i przy biurku, umieszczenie gniazd za zabudową AGD bez dostępu oraz prowadzenie wszystkich przewodów jednym korytem bez zapasu. Drugi typowy problem to brak dodatkowego obwodu na przyszłą klimatyzację, ładowarkę samochodową w garażu czy ogrzewanie podłogowe w łazience. Trzeci — włączniki dwuklawiszowe montowane tam, gdzie światło ma być sterowane z dwóch miejsc; wtedy potrzebny jest układ schodowy, a nie zwykły przełącznik. Czwarty — rezygnacja z gniazd w przedpokoju i na balkonie, które potem okazują się niezbędne do odkurzacza i oświetlenia zewnętrznego.<br>
<br>
<br>
<br>
Charakter sypialni buduje się kontrastem i powtarzalnością. Wybierz dwa materiały, które będą się przeplatać — na przykład drewno i tkaninę — oraz jeden akcent kolorystyczny. Jeśli wszystkie meble są z tego samego materiału i w tym samym odcieniu, wnętrze robi się płaskie. Jeśli natomiast każdy mebel jest z innej bajki, powstaje chaos. Ogranicz paletę do trzech kolorów: bazy, drewna lub metalu oraz akcentu. Akcent stosuj oszczędnie — na zagłówku, uchwytach albo jednym dodatku.<br>
<br>
<br>
<br>
Po wykonaniu instalacji zrób dokumentację: zdjęcia ścian przed tynkiem z naniesionymi trasami przewodów, opis obwodów w rozdzielni i protokół pomiarów. Zdjęcia z metrem w kadrze oszczędzą później godziny szukania przewodu pod tynkiem. W rozdzielni opisz każdy obwód trwale, a nie ołówkiem. Pomiary rezystancji izolacji, ciągłości przewodów ochronnych i skuteczności ochrony przeciwporażeniowej wykonuje uprawniony elektryk i przekazuje wynik na piśmie. Bez tego dokumentu trudno o odbiór instalacji i o spokojną głowę przy pierwszej awarii.<br>
<br>
<br>
<br>
Wyspa kuchenna ma sens tylko wtedy, gdy wokół blatu zostaje wolna przestrzeń na swobodne przejście. Przyjmuje się, że między wyspą a szafkami po bokach musi zostać co najmniej 90 cm, a lepiej 100–110 cm, jeśli w ciągu często pracują dwie osoby. Sam blat wyspy powinien mieć minimum 60 cm głębokości, a długość od 120 cm wzwyż. Przy krótszym blacie wyspa zamienia się w wąską półkę, na której nie da się jednocześnie kroić i odstawić garnka.<br>
<br>
<br>
<br>
Wysokości montażu przyjmuje się umownie, ale wynikają z ergonomii. Gniazda w pokojach umieszcza się zwykle na wysokości 30–40 cm od podłogi, w kuchni nad blatem na 110–120 cm, a gniazda do pralki i zmywarki na 40–50 cm, koniecznie w miejscu dostępnym po zabudowie. Włączniki to standardowo 90–110 cm od podłogi przy krawędzi ościeżnicy po stronie klamki. Gniazda przy biurku i łóżku warto podnieść do 60–70 cm, żeby nie trzeba było schylać się pod meble. W łazience każdy obwód i osprzęt muszą znajdować się poza strefami mokrymi, a gniazdo musi mieć klapkę i być chronione różnicówką.<br>
<br>
<br>
<br>
Najważniejszy etap to przygotowanie podłoża. Powierzchnia musi być nośna, sucha, odtłuszczona i pozbawiona pyłu. Płytki glazurowe należy zmatowić papierem o gradacji około 40–60 lub tarczą diamentową, a następnie dokładnie odkurzyć. Luźne fragmenty tynku usuwa się, ubytki wypełnia zaprawą naprawczą. Gruntowanie wykonuje się gruntem mineralnym lub kwarcowym — pominięcie tego kroku kończy się odspojeniem powłoki po kilku tygodniach. Typowy błąd to nakładanie mikrocementu na zagruntowaną farbą ścianę bez zmatowienia: farba nie ma wystarczającej przyczepności.<br>
<br>
<br>
<br>
Plan instalacji elektrycznej robi się przed tynkami i przed ustaleniem układu mebli. Najpierw narysuj rzut mieszkania w skali i zaznacz meble, sprzęt AGD oraz miejsca, w których realnie będziesz ładować telefon albo podłączać laptopa. Dopiero na tym rysunku nanoszone są gniazda, wypusty oświetleniowe i włączniki. Zmiana decyzji po tynkach oznacza bruzdowanie na gotowo, więc warto poświęcić na ten etap kilka godzin, a nie kilkanaście minut.
