Testuj czujnik przynajmniej raz w miesiącu. Wciśnij przycisk testu, jeśli jest dostępny. Niektóre modele pozwalają też podać niewielką ilość gazu z zapalniczki (bez zapalania) w pobliże czujnika – jeśli po tym nie zareaguje, to znaczy, że jest niesprawny. To prosty sposób na odróżnienie awarii od realnego alarmu. Pamiętaj, że brak reakcji na test też jest informacją: czujnik może nie działać, a wtedy nie ochronisz się przed prawdziwym wyciekiem.<br>
<br>
<br>
<br>
Próba ciśnieniowa — dla nowych i modernizowanych instalacji Próbę ciśnieniową wykonuje się przed podłączeniem urządzeń gazowych. Instalację odcina się zaworem, podłącza manometr i pompkę lub sprężarkę, a następnie napełnia powietrzem do ciśnienia próbnego. Wartość ciśnienia i czas próby określa projekt lub obowiązujące przepisy — nie warto improwizować. Po ustabilizowaniu ciśnienia odczytuje się wskazanie manometru i pozostawia instalację pod ciśnieniem na kilkanaście minut. Spadek ciśnienia oznacza nieszczelność. Uwaga: próbę ciśnieniową na instalacji, do której podłączone są urządzenia gazowe, można wykonać tylko po ich odłączeniu. Wtłaczanie powietrza do instalacji z podłączonym kotłem lub kuchenką to poważny błąd — może uszkodzić membrany i zawory.<br>
<br>
<br>
<br>
Zanim cokolwiek przykręcisz do ściany, sprawdź instrukcję konkretnego modelu. To nie jest zdanie wypełniacz — różne czujniki mają odmienne wymagania dotyczące zasilania, wysokości montażu i minimalnych odległości od przeszkód. Instrukcja podaje też, czy urządzenie ma być montowane na ścianie, czy na suficie, oraz w jakiej pozycji względem pionu. Zamontowanie czujnika „na oko", bo tak było wygodniej, to najczęstszy błąd i zwykle kończy się tym, że urządzenie działa, ale za późno wykrywa zagrożenie.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od wentylacji. Otwórz okna i drzwi, ale nie włączaj wentylatora mechanicznego ani okapu – iskra z silnika może zapalić gaz. Zamknij zawór gazu przy kuchence lub główny zawór w mieszkaniu. Nie używaj telefonu w pobliżu czujnika, nie przekręcaj włączników światła. Jeśli po przewietrzeniu alarm nadal wyje, a czujnik jest sprawny, prawdopodobnie faktycznie ulatnia się gaz. Wtedy wyjdź z budynku i wezwij pogotowie gazowe. Jeśli alarm cichnie po przewietrzeniu, ale po zamknięciu okien znowu się włącza, to też sygnał, że coś jest nie tak z instalacją – nie z czujnikiem.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: 800;">Zdarza się też, że alarm</span> jest prawdziwy. Przypalona potrawa wydziela tlenek węgla i sadzę, które są groźniejsze niż sam dym. Krótki, pojedynczy pisk tuż po włączeniu patelni zwykle oznacza parę wodną. Ciągły, narastający alarm przy widocznym dymie to sygnał, że coś realnie się pali — wyłącz kuchenkę, przykryj patelnię pokrywką lub blachą i wyjdź z kuchni. Nie wachluj ręcznikiem w stronę czujnika, bo rozdmuchujesz ogień. Po zdjęciu pokrywki i wyłączeniu gazu poczekaj, aż czujnik sam się wyciszy. Jeśli nie ma funkcji wyciszenia, użyj przycisku testu tylko zgodnie z instrukcją — wymuszanie resetu przez wyjmowanie baterii jest niebezpieczne.<br>
<br>
<br>
<br>
Najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest umieszczenie czujnika tam, gdzie faktycznie ma szansę wykryć gaz. Tlenek węgla miesza się z powietrzem, więc nie osiada wyłącznie przy podłodze ani nie unosi się wyłącznie pod sufitem. Producenci zwykle zalecają montaż na wysokości głowy, w odległości od ściany i sufitu, z dala od okien, drzwi, wentylacji i otworów nawiewnych. Nie stawiaj czujnika w kuchni obok pieca, jeśli nie jest do tego przystosowany — para i opary mogą fałszywie go pobudzać. Nie chowaj go za firanką, za szafką ani w szufladzie. Typowy błąd to powieszenie czujnika w piwnicy albo kotłowni na wysokości dwóch metrów, gdzie powietrze stoi i urządzenie nigdy nie zobaczy realnego stężenia.<br>
<br>
<br>
<br>
Czujnik czadu nie mierzy tlenu ani dymu. Wykrywa stężenie tlenku węgla w powietrzu i uruchamia alarm, gdy przekroczy ono poziom uznany za niebezpieczny. Najczęściej spotykane modele elektrochemiczne mają w środku ogniwo, które pod wpływem CO zmienia napięcie. To napięcie jest porównywane z progiem i po odpowiednim czasie wyzwala sygnał dźwiękowy. Warto wiedzieć, że czujnik nie alarmuje natychmiast po pojawieniu się śladowych ilości — reaguje według krzywej zależnej od stężenia i czasu. Dlatego urządzenie, które „raz zapiszczało i ucichło", mogło po prostu pracować zgodnie z projektem, a nie być zepsute.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie zaklejaj otworów czujnika, nie maluj go i nie odkurzaj na mokro. Kurz i tłuszcz osiadające na wlocie powietrza potrafią ograniczyć przepływ gazu do ogniwa. Raz w miesiącu przetrzyj obudowę suchą ściereczką, a od czasu do czasu odkurz delikatnie szczelinę wlotową. Nie testuj czujnika spalinami z samochodu ani dymem z papierosa — to nie daje wiarygodnego wyniku i może uszkodzić ogniwo. Prawdziwy test wykonuje się specjalnym gazem wzorcowym, czego w domu się nie robi. Jeśli masz wątpliwości, wymień urządzenie na nowe — to tańsze niż ryzyko.
