Do montażu użyj kołków metalowych z gwintem, nie plastikowych „motylków". Wkręty do drewna zastąp śrubami z podkładkami. Każdy punkt mocowania rozstaw maksymalnie co 40 cm. Jeśli pawlacz ma być zamknięty drzwiczkami uchylnymi, dolicz ciężar skrzydła i prowadnic — to dodatkowe kilka kilogramów, które działają na zawiasy, nie na ścianę, ale przy otwieraniu szarpią całą konstrukcją.<br>
<br>
<br>
<br>
Gruntowanie to etap, który decyduje o trwałości wykończenia. Na gołe drewno nałóż podkład gruntujący, na stary lakier — podkład przyczepny. Nakładaj cienką warstwą pędzlem lub wałkiem o krótkim włosiu. Odczekaj tyle, ile zaleca producent, zwykle kilka godzin. Nie szlifuj podkładu na mokro, jeśli nie wiesz, jak reaguje z wodą. Typowy błąd to nakładanie farby bezpośrednio na stary lakier bez zmatowienia — nowa powłoka szybko się złuszczy.<br>
<br>
<br>
<br>
Do typowych błędów należą też: mocowanie szyny tylko na dwa kołki przy szerokim skrzydle, brak odstępu na dylatację przy ścianie z ogrzewaniem podłogowym oraz montaż w pustaku bez kotew chemicznych. Kolejny to zbyt cienka ściana działowa, która przy ciężkim skrzydle pracuje i pęka. Warto sprawdzić, czy za ścianą nie biegnie instalacja — przewiercenie kabla lub rury to kosztowna naprawa.<br>
<br>
<br>
<br>
Do samego cięcia i szlifowania używaj narzędzi z odkurzaczem klasy co najmniej M lub H. Zwykły odkurzacz domowy szybko się zapycha i wypuszcza pył z powrotem do powietrza — to typowy błąd, który kończy się białym nalotem u sąsiadów na całym piętrze. Szlifierkę z tarczą diamentową prowadź zawsze z podłączonym odsysaniem i lekko zwilżaj cięte miejsce. Przy większych pracach rozstaw w pomieszczeniu kurtyny z folii na ramach, a między strefą brudną i czystą połóż wilgotną matę, która wyłapuje pył z butów. Otwieranie okien w trakcie szlifowania nic nie daje — przeciąg roznosi kurz po całym mieszkaniu i klatce.<br>
<br>
<br>
<br>
Montaż szyny: kolejność, która decyduje o pracy drzwi Najpierw wyznacz linię szyny poziomicą, a nie „na oko" względem sufitu. Sufit bywa krzywy i wtedy drzwi same się rozjeżdżają. Wywierć otwory i osadź kołki w nośnym podłożu, nie w tynku. Szynę przykręcaj od środka na zewnątrz, zostawiając śruby lekko dokręcone do momentu ustawienia poziomu. Dopiero potem dokręć je na stałe. Wózek wkładaj do szyny przed zawieszeniem skrzydła, nie po. Skrzydło podnoś równo, dwiema osobami, i zawieszaj na wózkach za pomocą regulowanych wieszaków.<br>
<br>
<br>
<br>
Montaż zacznij od usunięcia starego parapetu i oczyszczenia wnęki z pyłu. Podłoże wyrównaj zaprawą naprawczą i odczekaj, aż wyschnie. Nowy parapet wsuń pod okno na podkładkach dystansowych, ustaw poziomnicą i dopiero wtedy zaklinuj. Szczelinę pod oknem wypełnij pianką niskoprężną, a nadmiar obetnij po utwardzeniu. Nie montuj parapetu na sam klej — przy dużych szerokościach potrzebne są wsporniki lub kątowniki przykręcone do ściany.<br>
<br>
<br>
<br>
Pierwszy krok to dokładne oczyszczenie powierzchni. Stary lakier, olej i brud usuniesz papierem ściernym o gradacji 80–120. Szlifuj ręcznie lub szlifierką oscylacyjną z odkurzaczem. Uważaj na fornir — cienka warstwa drewna łatwo się przetrze. Jeśli mebel ma okleinę, szlifuj tylko do momentu, gdy zniknie połysk, nie do gołego drewna. Typowy błąd to szlifowanie „na siłę" i wypalenie rowków w narożnikach. Po szlifowaniu odkurz całość, a następnie przetrzyj wilgotną szmatką i poczekaj, aż wyschnie.<br>
<br>
<br>
<br>
W wentylacji sytuacja jest inna. Kanału wentylacyjnego nie wolno zabudowywać w sposób, który zmniejsza jego przekrój ani blokuje wylotu. Jeśli zakrywasz kratkę, zamontuj w obudowie kratkę o takim samym lub większym przepływie. Nigdy nie wpychaj waty ani pianki do kanału — to najczęstsza przyczyna cofki zapachów i słabej wymiany powietrza. Przed zabudową sprawdź ciąg kartką papieru; jeśli kartka nie przykleja się do kratki, najpierw udrożnij kanał.<br>
<br>
<br>
<br>
Po zawieszeniu ustaw pion skrzydła i szczelinę przy podłodze. Dolny prowadnik lub ogranicznik montuj dopiero wtedy, gdy drzwi swobodnie przejeżdżają cały tor. Zbyt wczesne przykręcenie prowadnika to najczęstszy powód tego, że skrzydło blokuje się w połowie drogi. Sprawdź też, czy drzwi nie ocierają o listwę przypodłogową ani o framugę. Jeśli tak, przesuń ograniczniki, a nie szlifuj skrzydła.<br>
<br>
<br>
<br>
System dobierasz do masy i szerokości skrzydła, nie odwrotnie. Producent podaje nośność wózka oraz maksymalny prześwit, jaki można uzyskać między skrzydłem a ścianą. Do lekkich drzwi wystarczy prowadnica jednoszynowa, ale przy skrzydle pełnym, szklanym lub wygłuszonym lepiej wybrać szynę dwutorową i wózki z łożyskami tocznymi. Typowy błąd to kupno systemu „na styk" z masą drzwi — po dodaniu okuć i klamek wózek pracuje na granicy i zaczyna hałasować po kilku miesiącach.<br>
<br>
<br>
<br>
Drzwi przesuwne naścienne wyglądają prosto: szyna na ścianie, wózek, skrzydło. Problem zaczyna się przy ścianie, która nie jest idealnie pionowa ani prosta. Przed zakupem systemu przyłóż łatę lub poziomnicę do podłoża i sprawdź odchylenie na całej długości toru. Jeśli ściana ma kilka milimetrów odchyłki na metr, szyna będzie napięta i wózki zaczną się zacierać. Wtedy albo wyrównujesz podłoże, albo wybierasz system z regulacją odstępu skrzydła od ściany.
