Zdejmij kratkę i wyjmij koszyk z włosów. Większość współczesnych odpływów liniowych i punktowych ma wyjmowany wkład, który można opłukać. Sięgnij do środka szczotką na długim drucie i usuń złogi mydła i włosów — to one gniją i dają zapach siarkowodoru. Nie wlewaj żrących środków do odpływu, jeśli nie wiesz, z czego jest rura: kwas rozpuści aluminium i uszkodzi uszczelki, a to powiększy problem. Używaj gorącej wody z sodą oczyszczoną i octem, zostaw na kwadrans, potem przepłucz obficie.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://i.ytimg.com/vi/De-AmepYJ9M/hq720.jpg" alt="Decorative LED ceiling lighting - LIT L profile" style="max-width:420px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Typowe błędy to montowanie uchwytu zbyt wysoko, na wysokości dorosłego, oraz rezygnacja ze stopnia, gdy wanna jest wysoka. Dziecko próbuje wtedy wskoczyć na palcach, traci równowagę i uderza o kant. Jeśli masz prysznic bez brodzika, zwróć uwagę na próg – bywa śliski i niewidoczny. Naklej na niego pasek antypoślizgowy albo matę.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od kosza. Największy problem to jego zawartość, nie sam pojemnik. Dziecko w wieku od roku do trzech lat potrafi podnieść klapę i sięgnąć do środka w kilka sekund. W koszu lądują zużyte maszynki do golenia, opakowania po lekach, patyczki higieniczne, waciki z resztkami kosmetyków, czasem szkło. Każda z tych rzeczy może skaleczyć, zatruć albo zakrztusić. Rozwiązanie jest proste: kosz z blokadą otwierania, najlepiej na pedał, ustawiony w szafce pod umywalką z zabezpieczeniem drzwiczek. Jeśli szafki nie ma, wybierz kosz zamykany i postaw go wysoko — na pralce, na półce, na parapecie poza zasięgiem rąk. Worka nie zawiązuj luźno, bo dziecko wyciągnie go razem z zawartością.<br>
<br>
<br>
<br>
Jeśli mimo wszystko zapach wraca, sprawdź, czy problem nie leży w samym meblu — stare płyty i wilgotne ściany potrafią oddawać zapach przez lata. Wtedy pomaga wietrzenie szafy przy otwartych drzwiach, przekładanie rzeczy na przewiewne półki i trzymanie w środku otwartego pojemnika z pochłaniaczem wilgoci. Nie maskuj zapachu perfumami, bo tylko pogorszysz sprawę. Usuń źródło wilgoci, a ubrania przestaną śmierdzieć same z siebie.<br>
<br>
<br>
<br>
Unikaj wieszania wilgotnych rzeczy w zamkniętej szafie. Po praniu, nawet jeśli wydają się suche, przez pierwsze godziny oddają resztki pary. Zostaw je na wieszaku na zewnątrz, w przewiewnym miejscu, zanim trafią do środka. To samo dotyczy ręczników i ubrań po treningu — nie lądują od razu w szafie, tylko najpierw schną.<br>
<br>
<br>
<br>
Zapach stęchlizny w szafie najczęściej nie bierze się z brudu, tylko z wilgoci i braku przepływu powietrza. Ubrania wciśnięte w ciemny, zamknięty mebel zaczynają chłonąć zapachy otoczenia, a jeśli do tego dojdzie choć trochę wilgoci, efekt jest natychmiastowy. Zanim zaczniesz szukać sposobów na odświeżanie, sprawdź, gdzie i w jaki sposób wieszasz rzeczy. To rozwiąże większość problemów, zanim się pojawią.<br>
<br>
<br>
<br>
Miejsce ma większe znaczenie niż odświeżacz Szafa nie może stać przy ścianie zewnętrznej, która latem i zimą jest chłodna i zawilgocona. Odstęp od ściany co najmniej kilku centymetrów to minimum. To samo dotyczy pleców mebla — jeśli stoją w narożniku bez przewiewu, wilgoć nie ma jak odparować. Najlepiej ustawiać szafy w miejscach, gdzie powietrze krąży naturalnie, a nie w martwych strefach za drzwiami czy pod oknem z nieszczelną stolarką.<br>
<br>
<br>
<br>
W środku szafy najważniejszy jest pionowy przepływ powietrza. Ubrania na drążku nie mogą być dociśnięte jedno do drugiego jak w sklepie. Zostaw odstępy — nawet kilka centymetrów między wieszakami robi różnicę. Jeśli na drążku jest ciasno, podziel rzeczy na sezony i część przenieś wyżej lub na inną półkę. Nie upychaj kurtki obok kurtki tylko dlatego, że akurat się mieszczą.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie chodzi o to, żeby zrobić z łazienki sejf. Chodzi o to, żeby najniebezpieczniejsze rzeczy nie leżały na wysokości kolan dziecka. Kosz i szczotka to dwa przedmioty, które zmieniasz miejscem w dwie minuty, a które realnie zmniejszają ryzyko skaleczenia, zatrucia i zakażenia. Zrób to dziś, zanim dziecko znajdzie je pierwsze.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy rodziców są zawsze takie same. Pierwszy: kosz na podłodze „bo tak było zawsze", a dziecko i tak do niego nie sięgnie. Sięgnie. Drugi: szczotka w kącie za toaletą, gdzie nikt nie patrzy, a właśnie tam najłatwiej coś zostawić. Trzeci: założenie, że skoro łazienka jest mała, to rodzic usłyszy każde wejście. Nie usłyszy, jeśli w tym momencie gotuje w kuchni albo odbiera telefon. Czwarty błąd to rezygnacja z zabezpieczeń, bo „dziecko i tak nie chodzi samo do łazienki". Chodzi — wystarczy chwila nieuwagi.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to wieszanie ubrań na plastikowych wieszakach bez odstępu, wkładanie ich do szafy jeszcze ciepłych po praniu oraz trzymanie w szafie ubrań, których nie nosisz od miesięcy. Zalegające rzeczy blokują przepływ powietrza i same zaczynają nabierać zapachu. Raz na jakiś czas przejrzyj zawartość i wyjmij to, co wisi tylko dlatego, że szkoda je wyrzucić.
