<span style="font-weight: bolder;">Zacznij od tego, co blokuje</span> światło. Kuchnia w bloku zwykle ma jedno okno, często zastawione wysoką zabudową, firanką z gęstej tkaniny albo kwiatkami na parapecie. Zdejmij z szyby wszystko, co nie musi tam stać, skróć firankę do linii parapetu albo zamień ją na lekką zasłonę rolowaną. Jeśli okno wychodzi na północ, samo odsłonięcie niewiele da, ale odzyskasz kilkanaście procent światła dziennego, które wcześniej ginęło na tkaninie.<br>
<br>
<br>
<br>
Czwarty błąd to jedno włączanie na całe pomieszczenie. Garderoba działa w dwóch trybach: szybkie wejście po jedną rzecz i dłuższe przymierzanie. Do pierwszego wystarczy łagodne światło ogólne, do drugiego potrzebujesz pełnej mocy i podświetlenia lustra z obu stron. Rozdziel obwody i użyj dwóch przełączników — zwykłego przy wejściu i drugiego obok lustra. Ściemniacz na obwodzie ogólnym pozwoli dopasować natężenie do pory dnia i ograniczyć zmęczenie oczu.<br>
<br>
<br>
<br>
Kratka wentylacyjna przenosi dźwięki z innych mieszkań równie skutecznie jak otwarte drzwi. Nie wolno jej jednak całkowicie zatykać, bo wentylacja musi działać. Zdejmij kratkę i sprawdź, czy w kanale nie ma luźnych elementów. Załóż na kratkę kasetę z wełną mineralną lub specjalną wkładkę akustyczną, która przepuszcza powietrze, ale rozprasza fale dźwiękowe. Jeśli nie możesz ingerować w kratkę, przykryj ją od zewnątrz dwiema warstwami materiału o dużej gęstości, ale zostaw szczelinę na przepływ powietrza. Typowy błąd to zatkanie kratki szczelnie gąbką — po kilku dniach pojawia się wilgoć i zapach, a hałas wraca, bo ktoś musi ją odsłonić.<br>
<br>
<br>
<br>
<strong>Fronty w kolorze ścian albo o</strong> ton jaśniejszym od podłogi znikają w tle. Lustrzane lub matowe szklane fronty odbijają światło i dodają głębi, ale tylko wtedy, gdy naprzeciwko jest okno lub jasna ściana. Lustro ustawione naprzeciwko łóżka bywa męczące — odbija wszystko, co dzieje się w pokoju, i potrafi rozpraszać. W małej sypialni lepiej sprawdzają się drzwi przesuwne: nie potrzebują miejsca na otwarcie, więc nie blokują przejścia.<br>
<br>
<br>
<br>
Kolejny trik to odbicia. Jasny blat, jasne fronty szafek i błyszczące płytki rozpraszają światło, ale tylko wtedy, gdy mają na co je odbić. Ciemna podłoga i ciemny sufit pochłaniają je bez śladu. Jeśli nie chcesz remontować, połóż na podłodze jasną wykładzinę albo chodnik w strefie roboczej, a sufit pomaluj na biało matowo — matowa biel nie odbija punktowo, więc nie oślepia, a równomiernie rozjaśnia. Lustro lub szklany panel na ścianie naprzeciw okna potrafi zdziałać więcej niż dodatkowa lampa.<br>
<br>
<br>
<br>
Największy efekt optyczny daje zabudowa od podłogi do sufitu. Pionowa linia prowadzi wzrok w górę i podnosi pomieszczenie. Problem pojawia się, gdy szafa jest głęboka i ciemna — wtedy zamiast powiększać, przygniata. Rozwiązanie: głębokość dopasowana do funkcji. Na ubrania na wieszakach wystarczy około sześćdziesięciu centymetrów, na pościel i rzadko używane rzeczy nawet trzydzieści pięć do czterdziestu. Płytsza zabudowa zajmuje mniej podłogi, a przy tym wygląda lżej.