Wieszaki i haczyki montuj na dwóch poziomach. Wyżej – na kurtki i płaszcze, niżej – na klucze, smycz, torbę. Haczyki na klucze trzymaj przy drzwiach, po tej stronie, po której naturalnie wyciągasz rękę. Kiedy montujesz szafkę wnękową, wybierz drzwi przesuwne lub składane, jeśli przed nią brakuje miejsca na klasyczne otwierane. Głębokość szafki dopasuj do najdłuższego okrycia, zwykle 55–60 cm, ale w bardzo wąskim korytarzu lepiej zrezygnować z wieszania kurtek na rzecz haczyków i krótkiej szafki na buty.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak zaplanować oświetlenie, żeby nie budziło organizmu Kluczowa jest barwa światła, nie sama jego ilość. Wieczorem organizm potrzebuje światła ciepłego, o temperaturze barwowej około 2700 K i niżej. Światło zimne, powyżej 4000 K, hamuje wydzielanie melatoniny i opóźnia zasypianie. Pierwszy krok to wymiana żarówek w lampach sufitowych i nocnych na ciepłe. Drugi — pozbycie się jednego, ostrego źródła światła pod sufitem. Lepiej sprawdza się kilka słabszych punktów: kinkiet przy łóżku, lampka na komodzie, delikatny podświetlenie za zagłówkiem. Trzeci krok to ściemnianie. Jeśli lampa nie ma ściemniacza, wystarczy zapalać mniejszą liczbę źródeł im bliżej nocy. Ostatnia godzina przed snem powinna upływać w świetle tak słabym, żeby bez trudu patrzeć prosto w lampę.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/779/32097291271_54135d67e7.jpg" alt="Final Metamorphosis room - Finał - Metamorfoza pokoju 9 m2" style="max-width:410px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Na koniec: nie ignoruj drzwi i przestrzeni pod wieszakami. To tam często ląduje stos „tymczasowych" rzeczy. Zamiast tego powieś tam haczyki na torby lub zamontuj wąską półkę na buty. Każdy przedmiot musi mieć swoje stałe miejsce, inaczej bałagan wróci w ciągu tygodnia. Mała garderoba działa tylko wtedy, gdy projektujesz ją pod konkretne ubrania i ich codzienne użycie, a nie pod wygląd z katalogu.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak uniknąć bałaganu w małej garderob<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec zadbaj o warstwy. Jedna lampa sufitowa z regulacją, dwie lampki przy łóżku z osobnymi włącznikami i jedna mała lampa na komodzie to minimum, które pozwala zmieniać nastrój bez przebudowywania instalacji. Włączaj je w różnych konfiguracjach: tylko boczne do czytania, tylko sufitowe przyciemnione do sprzątania, wszystkie razem do wieczornego wyciszenia. Meble zaczną lśnić nie dlatego, że są drogie, ale dlatego, że światło w końcu pokaże ich fakturę.<br>
<br>
<br>
<br>
Największy błąd to dobieranie koloru wypełniacza „na oko" przy słabym świetle. Rób próby na kawałku odpadowego materiału albo w niewidocznym miejscu – na przykład pod blatem. Wypełniacz po wyschnięciu ciemnieje lub jaśnieje, więc oceniaj go dopiero po utwardzeniu. Jeśli mebel ma wyraźny rysunek słojów, nie próbuj odtwarzać go farbą. Lepiej nałożyć wypełniacz w kolorze średnim, a po wyschnięciu dorysować słoje cienkim pędzelkiem lub patyczkiem, używając farb akrylowych. Dopiero potem zabezpiecz całość.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec kilka zasad, które działają razem. Ustaw łóżko tak, żeby lampa nie świeciła ci w oczy, gdy leżysz. Trzymaj w sypialni tylko światło ciepłe. Ściemnij je na godzinę przed snem, a przed samym zaśnięciem zostaw najwyżej jeden słaby punkt albo zgaś wszystko. Nie mieszaj barw w jednym pomieszczeniu — zimna i ciepła obok siebie męczą wzrok. Sprawdź to sam: przez tydzień zasypiaj przy ciepłym, przygaszonym świetle i porównaj, jak wstajesz. Jeśli różnica jest wyraźna, masz odpowiedź, co zmienić.<br>
<br>
<br>
<br>
Jeśli chcesz uzyskać połysk na meblach z ciemnego drewna lub lakieru, sięgnij po światło kierunkowe, ale rozproszone. Reflektor punktowy da ostry błysk i podkreśli każdy kurz. Lampa z kloszem lub oprawa wpuszczana z dyfuzorem da miękką smugę, która wydobywa głębię koloru. Sprawdź, czy między źródłem światła a meblem nie ma przeszkody: firany, ażurowe osłony czy wysokie przedmioty na blacie zabijają efekt. Ustaw źródło około 30–50 centymetrów od powierzchni i skieruj je wzdłuż jej płaszczyzny, nie w głąb pokoju.<br>
<br>
<br>
<br>
Kolor ścian w sypialni działa na sen mocniej, niż się wydaje. Barwy nasycone i zimne utrzymują mózg w stanie czujności, a przygaszone i ciepłe sprzyjają wyciszeniu. Najbezpieczniejsze są odcienie o niskim nasyceniu: złamana biel, jasny beż, przygaszony błękit, ciepła szarość, stonowana zieleń. Unikaj intensywnej czerwieni, pomarańczu i jaskrawego żółtu — pobudzają, a w dużych płatach na ścianie potrafią działać drażniąco. Czerń i grafit wyglądają elegancko, ale pochłaniają światło i w małym pomieszczeniu tworzą ciężką, przytłaczającą atmosferę. Jeśli lubisz mocny kolor, zostaw go na jednej ścianie za łóżkiem albo na dodatkach, a pozostałe powierzchnie utrzymaj w spokojnej tonacji.<br>
<br>
<br>
<br>
Kąt padania światła ważniejszy niż moc Połysk mebli powstaje przez odbicie światła od powierzchni. Aby uzyskać efekt lśnienia, światło musi padać pod kątem, a nie prostopadle. Lampa sufitowa świecąca w dół spłaszcza fakturę. Znacznie lepiej ustawić źródło światła w taki sposób, aby smugą lub stożkiem muskało blat komody, fronty szaf czy zagłówek. Sprawdź to doświadczalnie: weź zwykłą lampkę biurkową, ustaw ją pod różnymi kątami i obserwuj, kiedy pojawia się refleks, a kiedy tylko rozmyta plama. W praktyce oznacza to, że zamiast jednej lampy sufitowej warto mieć dwie lub trzy mniejsze, ustawione nisko.