<img src="http://www.imageafter.com/image.php?image=b1w001.jpg&dl=1" style="max-width:450px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Jak odróżnić rozciąganie od przeciągania W pozycji powinno być czuć wyraźne napięcie, ale nie ból. Jeśli pojawia się pieczenie, drętwienie albo ostry rwący ból, trzeba natychmiast zejść z zakresu. Oddychanie musi pozostać spokojne — wstrzymywanie powietrza to typowy błąd, który podnosi ciśnienie i napina mięśnie zamiast je rozluźniać. Wytrzymujesz tyle, ile możesz oddychać swobodnie, bez spinania barków i bez zaciskania zębów.<br>
<br>
<br>
<br>
Materiał, który odprowadza wilgoć, zamiast ją trzyma<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: 900;">Praca na smyczy: technika, nie</span> siła Smycz to narzędzie, nie hamulec. Trzymaj ją tak, żeby była luźna, z zapasem, ale bez plątania się pod nogami. Najlepiej sprawdza się smycz o stałej długości, nie dłuższa niż dwa metry. Linki i smycze automatyczne utrudniają naukę, bo pies cały czas czuje napięcie i nie uczy się reagować na twoją obecność. Gdy pies zaczyna ciągnąć, nie szarp. Zatrzymaj się, poczekaj, aż się odwróci lub cofnie, i nagradzaj spokojne zachowanie słowem albo smakołykiem. Nagroda ma pojawić się w momencie, gdy smycz jest luźna, a nie po długim ciągnięciu. Kolejny błąd: karanie psa za ciągnięcie wtedy, gdy ten po prostu idzie szybciej niż ty. Pies nie jest nieposłuszny, tylko nie wie, że ma zwolnić. Konsekwentne zatrzymywanie się uczy go tego szybciej niż jakiekolwiek szarpnięcia.<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstsze błędy to rozciąganie na zimno, czyli zaraz po wyjściu z domu, oraz próba nadrobienia tygodni siedzenia przy biurku jednym długim rozciąganiem. Mięśnie potrzebują regularności, a nie jednorazowego wysiłku. Kolejna pułapka to porównywanie się z kimś, kto ma większy zakres ruchu — twoje ścięgna i stawy mają własne tempo i ignorowanie tego kończy się urazem.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od rozpisania listy i podzielenia jej na dwie kategorie: rzeczy ciężkie i rzeczy objętościowe. Ciężkie, czyli mleko, słoiki, ziemniaki, makarony, pakujesz na sam spód, blisko pleców. Dzięki temu środek ciężkości wypada nisko i nie ciągnie cię do tyłu. Objętościowe, czyli pieczywo, chipsy, warzywa liściaste, idą na wierzch albo do bocznych kieszeni. Nigdy nie wkładaj siatki z zakupami luzem do plecaka — rozsypie się przy pierwszym przystanku i będzie uwierać przez całą drogę.<br>
<br>
<br>
<br>
Jeśli po spacerze czujesz tylko lekkie rozluźnienie, a następnego dnia nie masz zakwasów ani sztywności, prawdopodobnie robisz to dobrze. Kiedy pojawia się ból utrzymujący się dłużej niż dwa dni, odpuść rozciąganie na jakiś czas i wróć do niego z mniejszym zakresem. Rozciąganie ma pomagać, nie być kolejnym treningiem siłowym.<br>
<br>
<br>
<br>
Warto zaplanować spacer tak, żeby zawierał elementy treningu. Może to być kilka minut ćwiczenia chodzenia przy nodze, kilka zatrzymań i wznowień, jedno lub dwa miejsca na komendę „siad" albo „zostań". Nie chodzi o to, żeby cały spacer był sesją posłuszeństwa. Wystarczy dziesięć minut ćwiczeń wplecionych w trasę. Reszta niech będzie swobodnym węszeniem i ruchem. Pamiętaj też, żeby nie ćwiczyć na tej samej trasie w kółko. Nowe zapachy i otoczenie działają na psa jak trening umysłowy, a dla ciebie są okazją do sprawdzenia, czy pies reaguje na komendy także w rozproszeniu.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy przy przymierzaniu: mierzenie na cienką skarpetę, a potem zakładanie grubej; ocenianie tylko po długości; kupowanie butów, które uciskają w podbiciu, bo „rozchodzą się" — zimowe buty z membraną i usztywnieniem zwykle nie rozchodzą się jak skórzane półbuty. Drugi błąd to zostawianie zbyt dużego luzu. Stopa przesuwa się wtedy do przodu przy każdym kroku, palce dobijają do czubka, a na pięcie robią się pęcherze. Duży luz powoduje też, że powietrze krąży zbyt swobodnie i nie zatrzymuje ciepła.<br>
<br>
<br>
<br>
Kupowanie butów zimowych o rozmiar większych to jeden z najczęściej powtarzanych mitów. W praktyce nie chodzi o sam numer, tylko o tak zwany zapas na palce i szerokość. But o rozmiar większy, ale wąski i twardy, będzie uciskał bardziej niż dobrze dopasowany but w twoim rozmiarze. Z kolei but o rozmiar większy, ale zbyt luźny, sprawi, że stopa będzie się przesuwać, a palce będą uderzać o czubek. Efekt bywa odwrotny do zamierzonego: zamiast ciepła pojawia się dyskomfort i marznięcie.<br>
<br>
<br>
<br>
Powtórz każdą pozycję dwa, maksymalnie trzy razy. Po pierwszym powtórzeniu organizm się przyzwyczaja i przy drugim można zejść odrobinę głębiej, ale nigdy siłą. Lepiej wykonać dwa spokojne powtórzenia po 25 sekund, niż jedno na siłę przez dwie minuty. Jeśli po rozciąganiu czujesz się bardziej spięty niż przed, to znak, że przesadziłeś z czasem albo z zakresem.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak sprawdzić rozmiar w praktyce: załóż docelową skarpetę, wsuń stopę, dociśnij piętę do tyłu buta i sprawdź, czy między najdłuższym palcem a czubkiem wsuniesz palec wskazujący ułożony płasko albo dwa palce postawione pionowo. Następnie przejdź się po sklepie kilka minut, wejdź na palce, przysiadnij. Jeśli palce dotykają czubka przy zginaniu, but jest za krótki. Jeśli pięta unosi się przy chodzeniu, but jest za długi albo za luźny w podbiciu. Przy przymierzaniu zwróć uwagę na skarpetę — powinna być cienka, średnia i gruba, bo zmiana grubości zmienia dopasowanie nawet o pół rozmiaru.