Kolczyki i okulary działają na twarz, a twarz rządzi całą sylwetką. Duże, okrągłe kolczyki przy okrągłej twarzy podkreślą to, co zwykle chce się złagodzić; lepiej wybrać formy podłużne albo kanciaste. Kwadratowe oprawki okularów przy kanciastej szczęce dodadzą ostrości — bezpieczniejsze będą owale i łagodne łuki. Nie chodzi o sztywne reguły, ale o jedną zasadę: kształt dodatku kontrastuje z kształtem twarzy, wtedy rysy wyglądają korzystniej. Powtarzanie tego samego kształtu wzmacnia go, a nie równoważy.<br>
<br>
<br>
<br>
Pojemność schowka to nie tylko litry czy centymetry sześcienne. Liczy się też sposób, w jaki dzielisz przestrzeń. Jeśli wrzucasz wszystko do jednej komory, realnie wykorzystasz może połowę objętości — reszta zniknie w pustkach między nieregularnymi kształtami. Dlatego dobierając pojemność, najpierw zaplanuj strefy: jedną na rzeczy wysokie i stojące, drugą na płaskie i układane w stos, trzecią na drobne, które i tak się rozsypią. Dopiero potem sprawdź, czy wybrany schowek pomieści te strefy razem.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/65535/54692887344_1ec576ea9e.jpg" alt="FOTO Petrymusz" style="max-width:400px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Zanim kupisz lub zbudujesz jakikolwiek schowek, zmierz to, co ma w nim trafić. Większość ludzi wybiera pojemność na oko, a potem albo brakuje kilku centymetrów, albo połowa przestrzeni świeci pustkami. Zrób inaczej: wyciągnij wszystkie przedmioty z obecnego schowka, ułóż je na podłodze i zmierz trzy wymiary największej grupy. Osobno zmierz pojedyncze, najdłuższe rzeczy — wiertarkę, parasol, kij od szczotki. To one wyznaczają minimalną długość i szerokość, a nie łączna liczba drobiazgów.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: 800;">Zacznij od pomiaru i od planu,</span> nie od wyboru frontów. Narysuj rzut sypialni na kartce, zaznacz okno, drzwi, kaloryfer, gniazdka i skosy. Zmierz odległość od ściany do ściany w trzech miejscach: przy podłodze, na środku wysokości i pod sufitem. Ściany rzadko są równe, a różnica dwóch centymetrów decyduje o tym, czy szafa wejdzie bez szczeliny. Dopiero potem ustal, co ma się w niej znaleźć: ubrania na drążku, pościel, walizki, dokumenty.<br>
<br>
<br>
<br>
Zmierz trzy scenariusze, nie jeden Typowy błąd to mierzenie tylko stanu obecnego. Rzeczy przybywa — kable, dokumenty, sezonowe akcesoria. Zrób trzy pomiary: co masz teraz, co dokładasz w ciągu roku i co chcesz trzymać na wypadek, gdyby coś trzeba było upchnąć na chwilę. Pojemność dobieraj do drugiego pomiaru, a trzeci traktuj jako rezerwę. Jeśli schowek ma służyć codziennie, nie zapełniaj go od razu po brzegi. Zostaw co najmniej jedną piątą wolnej przestrzeni — inaczej po miesiącu zacznie się bałagan, bo nie będzie gdzie odłożyć nowej rzeczy.<br>
<br>
<br>
<br>
Wąski korytarz najczęściej nie jest problemem metrażu, ale złego rozplanowania. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz szerokość przejścia w najwęższym miejscu i odejmij od niej co najmniej 60 cm na swobodne mijanie się dwóch osób. Jeśli po odjęciu szafki, grzejnika czy kaloryfera zostaje mniej niż 70 cm, rezygnuj z jakichkolwiek mebli wystających poza linię ściany. To najczęstszy błąd: wstawienie płytkiej szafki „bo się zmieści" i zostawienie przejścia, którym trzeba się przeciskać bokiem.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie zabudowuj całej ściany tylko dlatego, że jest pusta. Zostaw jedno miejsce na oddech — fragment ściany z obrazem, lampą albo rośliną. Kontrast między pełną zabudową a pustą płaszczyzną sprawia, że pokój wygląda na urządzony świadomie, a nie na zapchany meblami. Optyczne powiększenie małej sypialni nie polega na wciskaniu większej liczby szaf, lecz na usunięciu wszystkiego, co nie ma swojego miejsca.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec harmonogram. Zmiany rób cztery razy w roku, ale nie wszystko naraz w jednym dniu. Podziel to na dwa wieczory: pierwszego zdejmij tekstylia i drobiazgi, drugiego ustaw nowe. Zanim cokolwiek kupisz, zrób zdjęcie salonu w obecnej wersji i obejrzyj je po tygodniu. Zwykle widać wtedy, że problemem nie jest brak mebli, tylko nadmiar rzeczy, które zostały z poprzedniego sezonu i nigdy nie zostały usunięte.<br>
<br>
<br>
<br>
Podstawą jest tekstylia. Zasłony, narzuta na kanapę, poduszki, pled, dywanik przed fotelem — te elementy zmieniają temperaturę wnętrza szybciej niż cokolwiek innego. Wiosną i latem wybieraj tkaniny o chłodniejszym splocie: len, bawełna, cienka wełna. Jesienią i zimą sięgaj po welur, gruby splot, dzianinę. Uwaga na typowy błąd: wymiana samej narzuty bez poduszek. Kolor narzuty musi mieć przynajmniej jeden sojusznika w poduszkach albo dywanie, inaczej salon wygląda, jakby ktoś rzucił na kanapę przypadkowy koc.<br>
<br>
<br>
<br>
Piąta warstwa to rośliny i sezonowe akcenty. Wiosną i latem rośliny kwitnące, wstawiane bliżej okna. Jesienią i zimą mocne, zimozielone formy, które przetrwają krótszy dzień. Uważaj na przestawianie roślin w pobliże grzejnika — nawet jeśli wygląda to dobrze, liście przypalą się w kilka dni. Podobnie z suszonymi dodatkami: trzymaj je z dala od źródeł ciepła, bo szybko tracą kolor i zaczynają się kruszyć.