Kuchenka mikrofalowa nie podgrzewa potrawy równomiernie, bo fale elektromagnetyczne o częstotliwości około 2,45 GHz rozchodzą się w komorze w sposób, który tworzy obszary wzmocnień i osłabień pola. W miejscach wzmocnień cząsteczki wody obracają się szybciej i wydzielają więcej ciepła, a w miejscach osłabień potrawa pozostaje chłodna. Dodatkowo fale odbijają się od ścianek metalowych, co potęguje ten efekt. Dlatego w tej samej misce jedna część zupy może być wrząca, a druga letnia.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bolder;">Każdy składnik posegreguj</span> osobno. Małe miseczki, talerzyki albo pojemniki ustawione w kolejności dodawania. Sól, pieprz, przyprawy i olej odłóż w jedno miejsce, najlepiej po prawej lub lewej stronie — zależnie od tego, którą ręką częściej sięgasz. To, co idzie na patelnię jako pierwsze, postaw najbliżej. Czosnek, cebula, imbir, chili kroi się drobno i trzyma razem, ale w oddzielnych naczyniach, bo wrzuca się je w różnych momentach. Mięso wyjmij z lodówki na 15–20 minut przed obróbką, żeby nie studziło tłuszczu. Warzywa obieraj i kroi się na desce, którą po zakończeniu od razu myjesz — inaczej po przygotowaniu zostaje góra naczyń.<br>
<br>
<br>
<br>
Drugi błąd to przykrywanie całości grubą warstwą sera od samego początku. Ser tworzy szczelną pokrywę, która zatrzymuje parę pod spodem. Zamiast tego najpierw podpiecz spód z farszem bez sera przez 8–10 minut w temperaturze 190–200 stopni. Dopiero gdy nadmiar wody odparuje, dodaj ser i włącz górną grzałkę na ostatnie 3–5 minut. Jeśli nie masz górnej grzałki, przełącz piekarnik na brojl lub podnieś blachę wyżej, ale pilnuj jej co minutę, bo ser przypala się błyskawicznie.<br>
<br>
<br>
<br>
Ceramika: sprawdź, czy nadaje się do piekarnika, a nie tylko na stół Ceramika żaroodporna ma glazurę odporną na wysoką temperaturę i dobrze trzyma ciepło po wyjęciu z pieca. Naczynia ceramiczne często mają grubsze ścianki, dzięki czemu potrawy nie przypalają się od dołu. Problem pojawia się przy nagrzewaniu: glina rozszerza się nierównomiernie i jeśli forma była zimna, a piekarnik nastawiono od razu na wysoką temperaturę, może pęknąć. Wkładaj ceramikę do piekarnika w trakcie nagrzewania albo wstawiaj do już ciepłego, ale nie rozgrzanego do maksimum. Uwaga na naczynia ceramiczne dekoracyjne — jeśli producent nie oznaczył ich jako żaroodporne, nie nadają się do pieczenia, mimo że wyglądają solidnie.<br>
<br>
<br>
<br>
Szkło żaroodporne jest chemicznie obojętne i nie reaguje z kwasami z pomidorów, octu czy cytrusów. Dobrze widać przez nie kolor pieczonego mięsa i stopień zrumienienia zapiekanki. Najczęstszy błąd to wstawianie zimnego naczynia szklanego do rozgrzanego piekarnika albo polewanie gorącej formy zimną wodą — pęknięcie jest wtedy niemal pewne. Nie stawiaj też szkła na mokrym blacie ani na zimnej płycie, jeśli przed chwilą wyjęto je z pieca. Szkło przewodzi ciepło wolno, więc potrawy pieką się w nim dłużej niż w metalu, ale za to równomiernie.<br>
<br>
<br>
<br>
Dobór naczynia zależy od potrawy. Szkło sprawdzi się przy zapiekankach i daniach z kwaśnymi składnikami, ceramika przy pieczeniu, które ma być równe i bez przypaleń, żeliwo przy mięsach i daniach wymagających mocnego, długiego ciepła. Jeśli nauczysz się jednej rzeczy — nie szokować naczynia nagłą zmianą temperatury — większość form posłuży przez lata.<br>
<br>
<br>
<br>
Żeliwo to zupełnie inna kategoria. Nagrzewa się długo, ale potem oddaje ciepło intensywnie i długo je utrzymuje. Dlatego świetnie sprawdza się do pieczenia mięs, duszenia i wypieków, które mają mieć chrupiącą skórkę. Żeliwo można przenosić z piekarnika na palnik, a nawet pod grill, o ile nie ma plastikowych elementów. Wymaga jednak sezonowania: po każdym myciu trzeba je wysuszyć i natłuścić cienką warstwą oleju, inaczej rdzewieje. Nie zostawiaj w żeliwie kwaśnych potraw na długo — pomidory czy wino mogą naruszyć warstwę ochronną, jeśli naczynie nie jest dobrze zakonserwowane.<br>
<br>
<br>
<br>
Wybór trybu pieczenia wpływa na to, jak rozprowadza się ciepło w komorze, a co za tym idzie – na wygląd, konsystencję i czas przygotowania potrawy. Termoobieg to wentylator, który wymusza obieg gorącego powietrza dookoła jedzenia. Grzanie góra-dół to dwa niezależne elementy grzejne: górny i dolny, bez wymuszonego ruchu powietrza. Kiedy włączasz termoobieg, temperatura na różnych poziomach piekarnika jest bardziej wyrównana, ale powietrze szybciej osusza wierzch potraw. Przy grzaniu góra-dół ciepło unosi się od dołu i opada od góry, co daje silniejszy dopływ energii od spodu – dlatego spody ciast i mięs wypadają lepiej, za to wierzch może się przypalić, zanim środek się upiecze.<br>
<br>
<br>
<br>
Prosta zasada: jeśli przepis mówi o temperaturze i czasie dla konkretnego trybu, trzymaj się go. Gdy masz tylko jedną blachę i chcesz równomiernego rumieńca, wybierz termoobieg i obniż temperaturę. Gdy zależy ci na chrupiącym spodzie i wilgotnym środku – zwłaszcza przy pizzy, tarcie czy pieczeni – użyj grzania góra-dół. Warto zapisywać, co i w jakim trybie piekło się najlepiej, bo każdy piekarnik ma własne odchyłki. Termometr do piekarnika rozwieje wątpliwości szybciej niż kolejne próby.