Jeśli mimo wszystko faworki straciły chrupkość, można je uratować. Wystarczy rozłożyć je na blasze i wstawić do piekarnika nagrzanego do około 150 stopni na kilka minut. Odzyskają strukturę, choć nie na długo — po ponownym wystudzeniu znów zaczną mięknąć, jeśli wcześniej zostały źle wysmażone. Dlatego lepiej zapobiegać, pilnując temperatury tłuszczu, konsystencji ciasta i sposobu studzenia, niż naprawiać efekt końcowy.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://www.freepixels.com/class=" style="max-width:410px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Rozmrażanie ma równie duże znaczenie. Nie rozmrażaj smażonych wypieków w mikrofalówce — fale mikrofalowe podgrzewają wodę w nadzieniu szybciej niż tłuszcz w skorupce, więc ciasto rozmięknie, zanim środek osiągnie bezpieczną temperaturę. Najlepiej przenieść je z zamrażarki do lodówki na kilka godzin, a potem podgrzać w piekarniku w temperaturze około 180 stopni przez kilka minut. Jeśli zależy na czasie, można podgrzewać bezpośrednio z zamrażarki, ale wtedy trzeba wydłużyć czas i pilnować, by nie przypalić wierzchu.<br>
<br>
<br>
<br>
Praktyczna zasada: trzymaj się zakresu 24–32°C, mierz temperaturę przed dodaniem drożdży i nie ufaj „na oko". W kuchni termometr kosztuje mniej niż zmarnowane ciasto, a chroni przed dwoma skrajnościami — zimnem, które wszystko opóźnia, i gorącem, które kończy proces na dobre. Kiedy raz zobaczysz, jak drożdże startują w kilka minut w dobrze dobranej temperaturze, przestaniesz zgadywać.<br>
<br>
<br>
<br>
Po usmażeniu faworki trzeba odsączyć na papierowym ręczniku, ale nie układać ich ciasno jedno na drugim. Para wodna, która nie ma jak ujść, wraca do ciasta i po godzinie powoduje, że faworki stają się miękkie i ciągnące. Powinny leżeć pojedynczo, w przewiewnym miejscu, aż całkowicie wystygną. Posypywanie cukrem pudrem jeszcze ciepłych faworków też nie jest dobrym pomysłem — cukier wchłania wilgoć i przyspiesza mięknięcie.<br>
<br>
<br>
<br>
Powyżej 38°C zaczyna się strefa ryzyka. Drożdże jeszcze pracują, ale szybko się przemęczają i wydzielają nieprzyjemne zapachy. Przy 42–45°C białka ulegają denaturacji i proces ustaje bezpowrotnie. Nie ma sensu dosypywać kolejnej porcji drożdży do przegrzanego ciasta — nowe też zginą. Jeśli ciasto jest zbyt ciepłe, trzeba je szybko schłodzić, mieszając i wystawiając w chłodne miejsce, ale szanse na wznowienie pracy są małe. Lepiej zapobiegać, kontrolując temperaturę od samego początku.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy to mrożenie wypieków polanych lukrem, posypanych cukrem pudrem lub obtoczonych w tłuszczu po smażeniu. Cukier podczas rozmrażania rozpuszcza się w skroplonej parze i tworzy lepką warstwę, która wciąga wilgoć z powrotem do skorupki. Drugi błąd to szczelne pakowanie jeszcze ciepłych wypieków — para nie ma ujścia i osadza się na wewnętrznej stronie opakowania. Trzeci — rozmrażanie w temperaturze pokojowej na talerzu, gdzie spód wypieku leży w wodzie z skroplonej pary i momentalnie traci chrupkość.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od uformowania jednego ciastka, kulki czy placuszka dokładnie tak, jak zamierzasz zrobić z resztą. Ta sama wielkość, ta sama grubość, ta sama odległość od krawędzi blachy. Połóż je na środku, wstaw do piekarnika nagrzanego do docelowej temperatury i ustaw czas krótszy niż w przepisie. Nie otwieraj piekarnika przez pierwsze minuty, bo wtedy ciasto najłatwiej opada. Patrz przez szybę: jeśli po kilku minutach rozpływa się w płaską plamę, masło było za ciepłe albo ciasto za długo stało po wyrobieniu.<br>
<br>
<br>
<br>
Niektóre tłuszcze psują się szybciej, niż sugeruje liczba użyć. Oleje bogate w kwasy wielonienasycone, jak lniany czy słonecznikowy tłoczony na zimno, utleniają się już po pierwszym smażeniu i nadają się wyłącznie do jednorazowego użycia. Oliwa z oliwek extra virgin ma niski punkt dymienia i po dwóch, trzech smażeniach traci właściwości. Masło zawiera białka mleka, które przypalają się i osadzają na dnie – po dwóch użyciach trzeba je odrzucić. Najbardziej odporne są smalec, łój i olej kokosowy rafinowany, ale i one mają swój limit.<br>
<br>
<br>
<br>
Praktyczna zasada jest prosta: mroź wyłącznie wypieki całkowicie usmażone, najlepiej z nadzieniem o niskiej wilgotności. Po usmażeniu odsącz je z tłuszczu na kratce, nie na papierowym ręczniku, i ostudź do temperatury pokojowej. Ciepłe wypieki włożone do zamrażarki zaparują, a para skropli się i zamarznie w postaci szronu na powierzchni. Układaj je pojedynczo na blaszce, wstępnie zamrażaj przez dwie–trzy godziny, a dopiero potem przekładaj do worków lub pojemników. Dzięki temu się nie posklejają.<br>
<br>
<br>
<br>
Po każdym smażeniu tłuszcz trzeba przefiltrować, gdy tylko ostygnie na tyle, by nie parzył. Przelej go przez gęste sitko wyłożone gazą lub filtr do kawy, a następnie przelać do czystego, suchego słoika. Nie zostawiaj tłuszczu w fritezie ani na patelni na całą noc – resztki jedzenia i wilgoć przyspieszają psucie. Słoik trzymaj w chłodnym, ciemnym miejscu, najlepiej w szafce, nie na parapecie. Na słoiku zapisz datę pierwszego użycia i liczbę smażeń. To najprostszy sposób, by nie zgadywać, kiedy tłuszcz był użyty ostatni raz.