Co wyczytać z pierwszej sztuki ciasta, zanim upieczesz resztę?

Pierwsza rzecz do zmiany to odsączanie składników. Ugotowane ziemniaki po odcedzeniu zostaw w garnku na kilka minut bez przykrycia, żeby para uszła. Twaróg przed połączeniem przełóż na sito lub gazę i dociśnij, aż przestanie kapać. Cebulę, kapustę czy grzyby do farszu podsmażaj dłużej, aż płyn odparuje całkowicie. Mokry farsz oddaje wodę do ciasta i po kilkunastu minutach robi z niego papkę.<br> <br> <br> <br> Pierwsza sztuka z każdej porcji ciasta to test, który kosztuje kilka minut, a oszczędza całą blachę spalonych wypieków. Zanim włożysz do piekarnika kolejne porcje, upiecz jedną próbkę — niewielką, ale o takiej samej grubości jak docelowe wyroby. Piecz ją na tej samej blasze lub w tym samym naczyniu, w którym pójdzie reszta. Tylko wtedy odczyt będzie wiarygodny. Jeśli upieczesz cienki placuszek na papierze, a resztę włożysz do głębokiej formy, porównujesz dwie różne sytuacje i test traci sens.<br> <br> <br> <br> Ciasto na placki, racuchy czy naleśniki często wychodzi zbyt rzadkie albo zbyt gęste, a najgorsze, co można zrobić, to dosypywać mąkę „na oko". Wtedy łatwo przesadzić i ciasto robi się ciężkie, zakalcowate, a placki twarde. Zanim sięgniesz po mąkę, sprawdź konsystencję kilkoma prostymi metodami. Każda z nich zajmuje kilka sekund i nie wymaga dodatkowych składników.<br> <br> <br> <br> Pranie pomaga, ale pod jednym warunkiem: woda musi być ciepła, a detergent mieć enzymy rozkładające tłuszcz. Pranie w zimnej wodzie z delikatnym płynem często tylko zwilża zapach i po wyschnięciu wraca. Jeśli tkanina nie nadaje się do prania, wietrzenie na zewnątrz przez kilka godzin działa lepiej niż odświeżacze. Uwaga na nadmiar płynu do płukania — otoczka zapachowa z czasem się rozkłada i potrafi uwalniać stary tłuszcz. Zamiast tego warto dodać do prania pół szklanki sody oczyszczonej, która neutralizuje zapachy, a nie je maskuje.<br> <br> <br> <br> Po każdym smażeniu tłuszcz trzeba przefiltrować, gdy tylko ostygnie na tyle, by nie parzył. Przelej go przez gęste sitko wyłożone gazą lub filtr do kawy, a następnie przelać do czystego, suchego słoika. Nie zostawiaj tłuszczu w fritezie ani na patelni na całą noc – resztki jedzenia i wilgoć przyspieszają psucie. Słoik trzymaj w chłodnym, ciemnym miejscu, najlepiej w szafce, nie na parapecie. Na słoiku zapisz datę pierwszego użycia i liczbę smażeń. To najprostszy sposób, by nie zgadywać, kiedy tłuszcz był użyty ostatni raz.<br> <br> <br> <br> Po czym poznać, że tłuszcz już nie nadaje się do pracy Najważniejszy sygnał to zapach. Świeży tłuszcz pachnie neutralnie lub lekko swoim charakterem, a zużyty zaczyna pachnieć stęchło, jak stara smażalnia. Drugi sygnał to kolor – im ciemniejszy i bardziej brunatny, tym więcej zanieczyszczeń i produktów rozkładu. Trzeci to piana. Jeśli podczas smażenia na powierzchni tworzy się gęsta, utrzymująca się piana, tłuszcz pienią się i pryska, to znak, że wilgoć i resztki rozkładają się w wysokiej temperaturze. Czwarty sygnał to dym. Jeśli tłuszcz zaczyna dymić przy temperaturze, w której wcześniej smażył się bez problemu, jego punkt dymienia wyraźnie spadł. Piąty to konsystencja – tłuszcz gęstnieje, staje się lepki, ciągnący albo osadza się na dnie słoika w postaci mętnego osadu.<br> <br> <br> <br> Niektóre tłuszcze psują się szybciej, niż sugeruje liczba użyć. Oleje bogate w kwasy wielonienasycone, jak lniany czy słonecznikowy tłoczony na zimno, utleniają się już po pierwszym smażeniu i nadają się wyłącznie do jednorazowego użycia. Oliwa z oliwek extra virgin ma niski punkt dymienia i po dwóch, trzech smażeniach traci właściwości. Masło zawiera białka mleka, które przypalają się i osadzają na dnie – po dwóch użyciach trzeba je odrzucić. Najbardziej odporne są smalec, łój i olej kokosowy rafinowany, ale i one mają swój limit.<br> <br> <br> <br> Czwarty sposób to widelce albo trzepaczka. Włóż do ciasta i wyjmij — jeśli między zębami zostaje równomierna warstwa, a ciasto wolno opada, konsystencja jest dobra. Jeśli widelec jest czysty i nic na nim nie zostaje, ciasto jest zbyt rzadkie. Jeśli zostaje gruba, nierówna masa, która nie chce odpaść, jest zbyt gęste. Piąta metoda to po prostu spróbować usmażyć jedną małą porcję — to najpewniejszy test. Usmaż łyżkę ciasta i zobacz, czy placek trzyma kształt, czy rozpływa się na patelni. Na tej podstawie ocenisz, czy dodać płynu, czy coś innego.<br> <br> <br> <br> <img src="http://www.imageafter.com/image.php?image=b1w001.jpg&dl=1" style="max-width:430px;float:right;padding:10px 0px 10px 10px;border:0px;">Gdy ciasto jest za rzadkie, zamiast mąki dodaj odrobinę mąki ziemniaczanej, kaszy manny albo płatków owsianych. Mąka ziemniaczana zagęszcza mocniej i nie powoduje zakalca, a kasza manna wchłania nadmiar płynu w kilka minut. Jeśli ciasto jest za gęste, dolej mleka, wody gazowanej albo kefiru — po łyżce, mieszając i sprawdzając konsystencję. Najczęstszy błąd to dosypywanie mąki na zapas i mieszanie zbyt długo, co aktywuje gluten i psuje strukturę placków. Lepiej poprawiać ciasto na raty i za każdym razem robić krótki test.