<img src="https://www.freepixels.com/class=" style="max-width:430px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Jak pilnować temperatury, gdy wrzucasz kolejną partię Termometr cukierniczy albo kuchenny to najprostszy sposób, żeby nie zgadywać. Dla większości ciast drożdżowych smażysz w przedziale 170–180°C, dla cieńszych klusek i racuchów zwykle 175–185°C. Po każdej partii odczekaj, aż tłuszcz wróci do tej wartości. Jeśli spadnie o 15–20°C, następne sztuki będą już piły tłuszcz. Nie podkręcaj ognia gwałtownie, bo zewnątrz się spalą, a w środku pozostaną surowe.<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstszy błąd to smażenie na maksymalnym ogniu, żeby „szybciej". Drugi — wkładanie zbyt wielu faworków naraz, co drastycznie obniża temperaturę tłuszczu i wydłuża smażenie. Trzeci — zostawianie ich na patelni „jeszcze chwilę", bo wtedy właśnie robią się ciemne i gorzkie. Jeśli chcesz mieć pewność, usmaż najpierw jednego faworka próbnego, zapisz czas i temperaturę, a potem powtarzaj ten sam rytm dla całej partii. Wtedy kolor przestanie być twoim jedynym drogowskazem.<br>
<br>
<br>
<br>
Przechowywanie ma równie duże znaczenie. Faworki stygną na kratce w temperaturze pokojowej, w przewiewnym miejscu, przez co najmniej godzinę. Dopiero potem można je włożyć do pojemnika, ale nie szczelnie zamkniętego — najlepiej do pudełka z lekko uchyloną pokrywką lub do papierowej torby. Wilgoć z powietrza i z samego ciasta musi mieć ujście. Jeśli faworki mają być przechowywane dłużej niż jeden dzień, warto przekładać je papierem do pieczenia i trzymać w suchym miejscu, z dala od źródeł pary, na przykład od czajnika czy zmywarki.<br>
<br>
<br>
<br>
Sygnały, że tłuszcz już nie nadaje się do smażenia Pierwszym objawem jest kolor i zapach. Świeży tłuszcz jest zwykle jasny i neutralny, a zużyty ciemnieje, nabiera brunatnego odcienia i zaczyna pachnieć stęchło, olejowo lub jak przypalona potrawa. Kolejny sygnał to pienienie. Jeśli tłuszcz pieni się mocno i utrzymuje pianę przez dłuższy czas, nawet bez wrzucania jedzenia, oznacza to, że rozpadł się na związki, które już nie chronią potrawy. Trzeci objaw to dymienie przy temperaturze, w której wcześniej smażyło się bez problemu. Dym unoszący się znad tłuszczu przed wrzuceniem jedzenia to wyraźny znak, że przekroczył granicę przydatności.<br>
<br>
<br>
<br>
Drugi powód to zbyt duża porcja na raz. Łyżka czy ręka wyciąga zbyt ciężki kawałek, który w powietrzu się rozciąga i pęka. Nabieraj mniejsze porcje i formuj je tuż nad garnkiem, nie nad stolnicą. Jeśli robisz kluski śliskie, zwilż łyżkę w gorącej wodzie albo w tłuszczu — ciasto będzie się zsuwać, a nie kleić do narzędzia. Do pierogów i knedli lepsza jest dłoń zwilżona wodą niż posypana mąką, bo mąka tworzy na powierzchni suchą skorupkę, która pęka przy przenoszeniu.<br>
<br>
<br>
<br>
Oponki z twarogu potrafią wyjść jak chmurka, a następnym razem jak twarde krążki do gry w hokeja. Powód prawie nigdy nie leży w samym przepisie. Ten sam przepis daje różne efekty, bo zmienia się twaróg, jego wilgotność, temperatura składników i sposób formowania ciasta. Kiedy zrozumiesz, co dzieje się w cieście, przestaniesz powtarzać błędy i zaczniesz świadomie regulować konsystencję.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bolder;">Drugi wskaźnik to sztywność</span>. Surowy faworek jest miękki i wiotki. Gdy jest gotowy, staje się wyraźnie twardszy i sztywny — podniesiony szczypcami nie ugina się pod własnym ciężarem. Jeśli wciąż się wygina, wróć go na tłuszcz na kilkanaście sekund. Uwaga na zbyt cienkie ciasto: cienkie faworki gotowe są w mgnieniu oka, więc lepiej smażyć je w mniejszych partiach i nie odwracać uwagi.<br>
<br>
<br>
<br>
Liczba użyć tego samego tłuszczu nie jest stała i nie da się jej sprowadzić do jednej bezpiecznej wartości. Wszystko zależy od rodzaju tłuszczu, temperatury smażenia, tego co smażysz i jak dbasz o samo naczynie. Olej rzepakowy czy słonecznikowy wytrzyma zwykle trzy do pięciu smażeń, smalec i olej kokosowy nawet osiem do dziesięciu, masło klarowane podobnie, a masło zwykłe praktycznie tylko raz. Tłuszcze wielokrotnie używane w wysokiej temperaturze rozkładają się szybciej niż te smażone delikatnie.<br>
<br>
<br>
<br>
Po każdym smażeniu tłuszcz trzeba przefiltrować, gdy jeszcze jest płynny, ale już nie parzy. Najprościej przecedzić go przez gęste sitko wyłożone gazą lub ręcznikiem papierowym do czystego słoika. To usuwa resztki panierki, okruchy i spalone cząstki, które najszybciej psują tłuszcz. Naczynie po poprzednim smażeniu trzeba umyć, a nie tylko przetrzeć, bo osad na dnie przyspiesza degradację kolejnej porcji. Tłuszcz przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu, w zamkniętym naczyniu, najlepiej w lodówce, jeśli nie użyjesz go w ciągu kilku dni.<br>
<br>
<br>
<br>
Najczęstszy błąd to dosypywanie świeżego tłuszczu do zużytego i smażenie dalej. Mieszanina psuje się tak samo szybko, a często szybciej, bo stare związki przyspieszają rozkład nowej porcji. Drugi błąd to filtrowanie tłuszczu na zimno, gdy już zgęstniał, bo wtedy resztki zostają w masie. Trzeci to przechowywanie w otwartym naczyniu obok przypraw i pieca, gdzie tłuszcz wchłania zapachy i wilgoć. Jeśli nie masz pewności, ile razy tłuszcz był już użyty, potraktuj go jak jednorazowy. Lepiej wylać porcję, niż smażyć w czymś, co psuje smak i obciąża organizm.