Problemy z zębami to typowa pułapka. Siekacze rosną przez całe życie i jeśli się nie ścierają, zaczynają ranić wargi i podniebienie. Chomik ślini się, wypuszcza jedzenie z pyszczka albo ma przekrzywiony pyszczek. Weterynarz może je skrócić i pokazać, jakich gryzaków używać. Nigdy nie próbuj obcinać zębów samodzielnie — ryzyko złamania i infekcji jest zbyt duże.<br>
<br>
<br>
<br>
Oświetlenie i cykl dnia to kolejna rzecz, którą łatwo przeoczyć. Chomik potrzebuje wyraźnego rytmu dobowego: w dzień powinien mieć półcień, w nocy spokój i ciemność. Jeśli w pokoju dziecka świeci się lampka nocna przez całą noc, zwierzak będzie zdezorientowany i zacznie chorować. Zasłonięcie klatki na dzień lekką tkaniną pomaga, ale nie może szczelnie zamykać dopływu powietrza. Latem trzeba pilnować temperatury — powyżej dwudziestu ośmiu stopni chomik przegrzewa się szybciej niż człowiek.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomik w klatce z pełnym dnem, pokrywą i ciasno upchanym trocinowym podłożem żyje w powietrzu, które prawie nie wymienia się z otoczeniem. Efekt jest przewidywalny: para wodna z oddechu, moczu i mokrego jedzenia nie ma jak uciec, osiada w trocinach, a podłoże zaczyna przypominać wilgotną gąbkę. Nie chodzi tu o zapach czy estetykę, ale o zdrowie zwierzęcia — chomiki mają drobne drogi oddechowe i bardzo szybko reagują na wilgoć i amoniak.<br>
<br>
<br>
<br>
Kluczowe jest też to, co dzieje się wokół klatki Dziecko musi wiedzieć, że klatka to nie zabawka i nie wolno jej otwierać bez opieki dorosłego. Typowy błąd to ustawienie klatki na biurku, przy którym dziecko odrabia lekcje — stukanie długopisem, przewracanie kartek i nagłe ruchy wywołują u chomika lęk. Drugi częsty błąd to trzymanie klatki przy łóżku, bo w nocy chomik biega w kołowrotku, je, kopie i hałasuje. Trzeci: stawianie klatki na szafce, z której dziecko musi ją zdejmować, żeby coś poprawić — każde przenoszenie to dla zwierzęcia ogromny stres i ryzyko upadku.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie chodzi tylko o ilość, ale o to, co zostaje w misce. Podstawę stanowi gotowa mieszanka dla chomików: proso, owies, pszenica, słonecznik, orzechy w niewielkiej ilości. Do tego codziennie kilka gramów świeżych warzyw — marchew, ogórek, brokuł, natka pietruszki. Białko pochodzenia zwierzęcego podawaj dwa, trzy razy w tygodniu: pół centymetra ugotowanego jajka, mały kawałek chudego mięsa lub larwa mącznika. Owoce traktuj jak dodatek, nie codzienny element diety.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomiki to zwierzęta, które instynktownie ukrywają chorobę. W naturze osłabiony osobnik szybko staje się ofiarą drapieżnika, więc dopóki dają radę, zachowują się normalnie. Kiedy właściciel zauważa coś niepokojącego, problem zwykle trwa już od kilku dni. Dlatego warto obserwować zwierzę codziennie, przy okazji karmienia i sprzątania klatki.<br>
<br>
<br>
<br>
Kołowrotek, kryjówki i miski — co naprawdę jest potrzebne Kołowrotek musi mieć pełne, gładkie bieżnie i średnicę minimum 20 cm dla chomika dżungarskiego oraz 28 cm dla syryjskiego. Zbyt małe koło wygina kręgosłup i prowadzi do bolesnych urazów. Ustaw je na stałej podstawie, a nie na pręcie klatki — chomik biega nocą i każdy stukot go stresuje. Kryjówki to nie luksus: domek z drewna lub ceramiki daje poczucie bezpieczeństwa, a dodatkowo zjedzony w niewielkiej ilości drewna pomaga ścierać zęby. Miskę na karmę umieść z dala od miejsca na zapasy, bo chomiki jedzenie najpierw przenoszą do spiżarni.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy powtarzają się w wielu domach. Pierwszy to kupno klatki „na zapas" dla pary — chomiki są samotnikami i walki kończą się śmiercią słabszego osobnika. Drugi to kulki do biegania: zwierzak w przezroczystej kuli nie widzi przeszkód, przewraca się ze schodów i nie potrafi się zatrzymać. Trzeci to codzienne sprzątanie całej klatki — usuwasz wtedy zapach, który daje chomikowi orientację, i wywołujesz stres. Wystarczy raz w tygodniu wymienić zabrudzone podłoże, a co kilka tygodni zrobić porządek z zachowaniem części starej ściółki.<br>
<br>
<br>
<br>
Punkt, w którym większość opiekunów przesad<br>
<br>
<br>
<br>
Chomik to zwierzę, które w naturze spędza większość czasu na poszukiwaniu jedzenia. W klatce ma jedzenie podane pod nos, dlatego łatwo o przekarmienie. Zapotrzebowanie zależy od gatunku, wieku i aktywności. Dla chomika dżungarskiego, najczęściej trzymanego w domach, podstawowa racja to około 10–15 gramów mieszanki ziaren i granulatu na dobę. Chomik syryjski, dwa razy większy, potrzebuje około 20–25 gramów. To punkt wyjścia, który trzeba obserwować, a nie trzymać się go sztywno.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="http://www.imageafter.com/image.php?image=b17maartent364.jpg&dl=1" style="max-width:400px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Na koniec kwestia czystości i bezpieczeństwa. Klatka nie może stać przy koszu na śmieci, przy kosmetykach ani przy roślinach doniczkowych, które dziecko podlewa i rozsypuje ziemię. Ściółkę wymienia się regularnie, ale nie w obecności chomika — najlepiej przenieść go na ten czas do osobnego pojemnika. Przed zakupem klatki warto zaplanować, gdzie będzie stała miska, poidełko i kryjówka, żeby nie przesuwać ich co kilka dni. Stałe miejsce daje zwierzęciu poczucie bezpieczeństwa, a dziecku — jasną zasadę, gdzie kończy się zabawa, a zaczyna opieka.