Oswajanie to nie trening posłuszeństwa. Chomik nie będzie przychodził na zawołanie ani siedział w miejscu. Celem jest to, żeby twoja obecność nie wywoływała paniki, a kontakt był bezpieczny dla obu stron. Jeśli po dwóch tygodniach zwierzę nadal ucieka, nie znaczy to, że jest „dzikie". Znaczy to, że gdzieś został pominięty etap albo tempo było za szybkie. Cofnij się o krok i zacznij od podawania jedzenia przez pręty.<br>
<br>
<br>
<br>
Codzienne czynności ogranicz do minimum. Wyjmij niezjedzone resztki świeżych warzyw i owoców, sprawdź, czy zwierzak nie zrobił gdzieś kałuży, i uzupełnij wodę. Karmnik z suchą karmą opróżniaj i przepłukuj raz na dwa dni, bo resztki jedzenia szybko wilgotnieją i pleśnieją. Nic więcej nie jest potrzebne. Codzienne wymienianie całego podłoża to błąd, który zaburza chomikowi zapachową mapę klatki.<br>
<br>
<br>
<br>
Co przesądza o wyborze: tryb życia i usposobienie Syryjski jest zwierzęciem nocnym i terytorialnym. Nie da się go trzymać w parze ani w grupie, bo dochodzi do walk, które kończą się śmiercią słabszego osobnika. Dżungarskie również są samotnikami, choć niektóre osobniki tolerują towarzystwo, jeśli dorastały razem. Nie warto na tym polegać: dorosłe samce potrafią się gryźć bez ostrzeżenia. Oba gatunki są zwierzętami obserwacyjnymi. Nie nadają się do ciągłego noszenia na rękach, a wybudzanie ich w dzień stresuje je i wywołuje agresję.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowy błąd początkujących polega na kupowaniu dwóch chomików „żeby się nie nudziły". W przypadku syryjskiego to niemal zawsze konflikt i konieczność natychmiastowej rozdzielenia. Drugi częsty błąd to klatka z piętrami połączona rurkami. Dżungarski mieści się w takich tunelach, syryjski często się w nich zaklinowuje. Trzeci błąd to trociny z drzew iglastych i klatka ustawiona przy kaloryferze albo w przeciągu. Podłoże musi być bezpieczne, a temperatura stabilna.<br>
<br>
<br>
<br>
Decyzja między chomikiem dżungarskim a syryjskim zapada zwykle w sklepie, pod wpływem chwili. To błąd, bo te dwa gatunki różnią się niemal wszystkim: wielkością, trybem życia, kosztami utrzymania i tym, ile czasu trzeba im poświęcić. Wybór pod wpływem impulsu kończy się albo zwierzęciem żyjącym w złych warunkach, albo człowiekiem zmęczonym codzienną opieką.<br>
<br>
<br>
<br>
Kiedy ręka przestaje być zagrożeniem Po kilku dniach zacznij siadać przy klatce i mówić cicho. Nie wkładaj rąk do środka. Wystarczy, że chomik oswoi się z twoim zapachem i głosem. Kolejny krok to podawanie smakołyku przez pręty — kawałek marchewki, jabłka albo nasiona. Jeśli chomik bierze jedzenie i ucieka, to normalne. Powtarzaj to raz lub dwa razy dziennie, aż przestanie uciekać i zacznie jeść przy tobie. Wtedy otwórz klatkę i połóż dłoń płasko na dnie, z jedzeniem na środku. Nie chwytaj, nie podnoś, nie przesuwaj ręki w stronę zwierzęcia. Czekaj, aż sam wejdzie na dłoń.<br>
<br>
<br>
<br>
Gdy chomik wchodzi na rękę bez paniki, możesz go delikatnie podnieść. Trzymaj go obiema dłońmi złożonymi w miseczkę, nisko nad podłożem — maksymalnie kilkanaście centymetrów nad ziemią lub łóżkiem. Chomiki słabo widzą i nagły ruch w powietrzu wywołuje odruch skoku. Upadek nawet z niewielkiej wysokości kończy się urazem. Nigdy nie podnoś chomika za skórę na karku ani za ogon — to boli i może uszkodzić kręgi.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomiki z natury ukrywają chorobę, bo w naturze słaby osobnik staje się ofiarą. Dlatego pierwsze objawy są zwykle subtelne: zwierzę je mniej, rzadziej wychodzi z kryjówki, ma mniej ufny wygląd sierści. Jeśli przez dwa dni obserwujesz taką zmianę zachowania, traktuj to jak sygnał ostrzegawczy, nie jak kaprys. Zanim cokolwiek zrobisz, zważ chomika na kuchennej wadze i zapisz wynik — spadek masy ciała o kilkanaście procent w krótkim czasie to jeden z najtwardszych powodów do wizyty.<br>
<br>
<br>
<br>
Największym problemem nie jest sama woda, a sposób jej podania. Poidło z kulką trzeba zawiesić na wysokości pyszczka, tak aby chomik nie musiał zadzierać głowy ani się schylać. Jeśli rurka jest za nisko, zwierzę nabiera wodę do pyszczka razem z powietrzem i zaczyna kaszleć. Jeśli za wysoko, przestaje korzystać z poidła, a wtedy odwodnienie następuje w ciągu jednego dnia. Sprawdź to prosto: przyłóż palec do kulki i sprawdź, czy woda kapie po dotknięciu. Jeśli cieknie sama, ciśnienie jest za wysokie i poidło będzie zalewać ściółkę. Jeśli nie leci wcale, kulka się zablokowała.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie każdy chomik da się oswoić w tym samym tempie. Dżungarskie i Roborowskiego są szybkie i płochliwe, syryjskie bywają spokojniejsze, ale też mają swoje granice. Jeśli zwierzę zamiera, piszczy albo gryzie, odpuść na kilka dni. Przymusowe głaskanie i wyjmowanie z klatki wbrew woli to droga donikąd. Pracuj krótko — pięć, dziesięć minut — i zawsze kończ, gdy chomik jest spokojny, a nie wystraszony.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Jeśli zależy ci na wentylacji i dostępie — wybierz klatkę z prętów, ale pilnuj rozstawu i osłon. Jeśli zależy ci na wilgotności i stabilnej temperaturze — wybierz akwarium, ale zadbaj o wentylację i zabezpieczenie pokrywy. Najczęstszy błąd to kupno „uniwersalnego" zbiornika bez sprawdzenia potrzeb zwierzęcia. Lepiej dopasować warunki do gatunku niż gatunek do tego, co stoi w sklepie.