Chomik, który gryzie, prawie nigdy nie jest agresywny z natury. To zwierzę samotne, terytorialne i kierujące się węchem oraz słuchem, a nie sympatią do właściciela. Ugryzienie jest więc najczęściej reakcją obronną na coś, co dla niego jest nieprzewidywalne: rękę wchodzącą z góry, nagły ruch, obcy zapach albo przebudzenie w środku dnia. Zanim zaczniesz cokolwiek zmieniać, ustal, w jakich sytuacjach dochodzi do ugryzienia. Jeśli tylko przy wyjmowaniu z klatki, problemem jest sposób chwytania. Jeśli zawsze przy klatce, winna jest obrona terytorium. Jeśli przy jedzeniu, zwierzę mogło nauczyć się, że ręka oznacza dokarmianie i próbuje „sprawdzać" palce.<br>
<br>
<br>
<br>
Rodzaj klatki też ma znaczenie. Modele z plastikowym korytem i metalową kratką na całej górze wentylują dobrze, o ile kratka nie jest zasłonięta kocem. Klatki akwariowe i terraria bez górnej siatki nadają się wyłącznie dla gadów — chomik w nich się dusi. Jeśli używasz klatki modułowej z rur, sprawdź, czy rury mają otwory wentylacyjne. Zatkane rury to najczęstszy błąd: zwierzę chodzi w nich jak w plastikowym tunelu bez wymiany powietrza.<br>
<br>
<br>
<br>
Zapach ważniejszy niż oswojenie Chomiki rozpoznają osobniki po zapachu, dlatego obcy zapach na dłoni działa jak wróg. Przed kontaktem umyj ręce bezzapachowym mydłem i nie sięgaj do klatki po dotykaniu innych zwierząt ani po jedzeniu. Nie używaj perfum, kremów ani żeli o intensywnym zapachu. Warto przetrzeć ręce trocinami z klatki, żeby przeszły zapachem zwierzęcia. Nowy chomik potrzebuje kilku dni na oswojenie się z otoczeniem i dopiero potem można próbować kontaktu.<br>
<br>
<br>
<br>
Zmiana zachowania zajmuje tygodnie, nie dni. Pracuj krótko, po kilka minut, zawsze o tej samej porze, najlepiej wieczorem, gdy chomik jest aktywny. Nagradzaj spokój, nie próbuj przyspieszać na siłę. Jeśli po miesiącu regularnej, cierpliwej pracy zwierzę nadal atakuje przy każdej próbie kontaktu, zaakceptuj, że może po prostu nie być zwierzęciem do trzymania na rękach — i to też jest w porządku.<br>
<br>
<br>
<br>
Warzywa podawaj surowe, dokładnie umyte i osuszone. Najbezpieczniejsze to marchew, brokuł, kalafior, dynia, cukinia, ogórek, papryka, szpinak, pietruszka, seler i burak. Pokrój je na kawałki wielkości ziarna grochu — chomik nie zje całej marchewki, a nadmiar zacznie gnić w klatce. Świeże warzywa wprowadzaj po jednym rodzaju, obserwując zwierzę przez dwa dni. Biegunka, wzdęcia albo brak apetytu oznaczają, że dany produkt trzeba wycofać.<br>
<br>
<br>
<br>
Świerzb i grzybice to kolejne częste rozpoznania. Świerzb wywołują roztocza – chomik drapie się do krwi, szczególnie w okolicy uszu, karku i boków, sierść się przerzedza i tworzą się strupy. Grzybica daje okrągłe, łysiejące plamy z łuszczącym się naskórkiem, często na grzbiecie. W obu przypadkach leczenie prowadzi weterynarz – preparaty doustne lub miejscowe dostępne wyłącznie na receptę. Kwarantanna i dokładne czyszczenie klatki, wymiana ściółki oraz wyparzenie akcesoriów to obowiązkowy element terapii. Nie stosuj ludzkich szamponów przeciwgrzybiczych – wysuszają skórę i mogą nasilać zmiany.<br>
<br>
<br>
<br>
Zanim w ogóle pomyślisz o dotykaniu, przygotuj klatkę. Chomik musi mieć kryjówkę, w której czuje się całkowicie bezpiecznie, oraz ściółkę, którą może przekopywać. Nowe otoczenie to dla niego stres, dlatego przez pierwsze trzy–cztery dni nie zaglądaj do klatki dłużej niż to konieczne. Wymieniaj wodę i jedzenie spokojnie, bez hałasu, najlepiej wieczorem — chomiki są aktywne o zmierzchu i w nocy, a w dzień śpią. Budzenie ich w ciągu dnia to jeden z najczęstszych błędów, który psuje cały proces.<br>
<br>
<br>
<br>
Najlepsza jest zwykła woda z kranu, ale nie w każdej sytuacji. Jeśli w Twoim rejonie woda jest mocno chlorowana lub twarda, odstaw ją na kilka godzin w otwartym naczyniu, żeby chlor wyparował. Woda butelkowana, szczególnie mocno zmineralizowana, nie jest dobrym wyborem dla chomików — nadmiar minerałów obciąża nerki małego zwierzęcia. Woda źródlana też nie jest lepsza od kranowej. Nie dodawaj do niej witamin ani preparatów, chyba że zalecił to lekarz weterynarii. Chomik wypija dziennie kilka mililitrów, więc każda zmiana smaku może go skutecznie zniechęcić.<br>
<br>
<br>
<br>
Nie każdy chomik da się oswoić w tym samym tempie. Dżungarskie i Roborowskiego są szybkie i płochliwe, syryjskie bywają spokojniejsze, ale też mają swoje granice. Jeśli zwierzę zamiera, piszczy albo gryzie, odpuść na kilka dni. Przymusowe głaskanie i wyjmowanie z klatki wbrew woli to droga donikąd. Pracuj krótko — pięć, dziesięć minut — i zawsze kończ, gdy chomik jest spokojny, a nie wystraszony.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec rzecz, którą wiele osób robi odruchowo i szkodzi zwierzęciu: otwieranie okna na cały dzień zimą, gdy klatka stoi w pokoju. Chomik znosi chłód lepiej niż przeciąg, ale mróz i wilgoć to dla niego stres. Jeśli musisz wietrzyć długo, przenieś klatkę do innego pomieszczenia, a po zamknięciu okna odczekaj, aż temperatura wróci do ok. 20–22 stopni. Wtedy świeże powietrze naprawdę pomaga, a nie tylko je przypomina.