Zmiana zachowania zajmuje tygodnie, nie dni. Pracuj krótko, po kilka minut, zawsze o tej samej porze, najlepiej wieczorem, gdy chomik jest aktywny. Nagradzaj spokój, nie próbuj przyspieszać na siłę. Jeśli po miesiącu regularnej, cierpliwej pracy zwierzę nadal atakuje przy każdej próbie kontaktu, zaakceptuj, że może po prostu nie być zwierzęciem do trzymania na rękach — i to też jest w porządku.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/2403/2947853050_e85f4e061b.jpg" alt="Sojusz dwóch krzeseł / Alliance of two chairs" style="max-width:440px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Stabilne podłoże i wysokość, o których się zapomina Klatka nie może stać na niestabilnym krzesełku ani na wąskiej półce, z której spadnie. Chomik w nocy kopa, wspina się po prętach i przesuwa przedmioty, więc każda konstrukcja, która się chwieje, będzie generować hałas i stres. Postaw klatkę na szafce lub niskim regale, ale nie na samej górze — chomiki boją się wysokości i trudno wtedy o wygodny dostęp do czyszczenia. Dolna krawędź klatki powinna być na wysokości kolan, nie wyżej niż na wysokości pasa. Dzięki temu łatwo wymieniasz podłoże i nie musisz sięgać przez całą klatkę.<br>
<br>
<br>
<br>
Kolejna pułapka to karmienie przez pręty. Chomik przyzwyczaja się, że palce przynoszą jedzenie, i zaczyna je podgryzać w poszukiwaniu smakołyku. Podawaj pokarm w misce, a jeśli chcesz podać coś z ręki, rób to wyłącznie na otwartej dłoni, nie między palcami. Nie karz zwierzęcia, nie krzycz i nie potrząsaj klatką — to tylko utrwali lęk i pogorszy sprawę. Ugryzienie najlepiej zignorować i spokojnie odłożyć chomika do klatki, żeby nie skojarzył kontaktu z karą.<br>
<br>
<br>
<br>
Praktyczna zasada jest prosta: 70–80% diety to gotowa mieszanka dla chomików, 15–20% świeże warzywa i owoce, a 5–10% białko zwierzęce. Przy chomiku syryjskim wystarczy jedna porcja białka zwierzęcego co drugi dzień, przy karłowatym – dwa razy w tygodniu. Zawsze usuwaj niezjedzone resztki po kilku godzinach, zwłaszcza latem. Jeśli chomik jest młody, w ciąży lub karmi młode, zapotrzebowanie na białko rośnie – wtedy zwiększ częstotliwość podawania mączników lub jajka, ale nadal trzymaj się małych porcji. Obserwuj zwierzę i dostosuj dietę do jego kondycji, a unikniesz zarówno niedoboru, jak i nadmiaru.<br>
<br>
<br>
<br>
Szczur domowy to zwierzę stadne, które źle znosi samotność. Kupując jednego osobnika, skazujesz go na stres, który objawia się agresją, wygryzaniem futra lub apatią. Minimum to dwie sztuki tej samej płci, a najlepiej para wykastrowana. Samce trzymane razem od młodości zwykle się dogadują, ale po zapachu samicy potrafią się pozabijać. Jeśli nie planujesz rozrodu, wybierz dwie samice — rzadziej znaczą teren i są mniej skłonne do walk.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomiki to zwierzęta wszystkożerne, ale białko odgrywa w ich diecie rolę szczególną. W naturze zjadają owady, larwy, a nawet małe kręgowce, a pokarm roślinny stanowi uzupełnienie. W warunkach domowych najczęstszym błędem jest podawanie wyłącznie mieszanek ziaren i warzyw, co prowadzi do niedoboru białka. Objawia się on utratą masy mięśniowej, słabą kondycją sierści, apatią i problemami z rozrodem. Z drugiej strony nadmiar białka, zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego o wysokiej zawartości tłuszczu, obciąża nerki i wątrobę. Kluczowe jest więc znalezienie złotego środka.<br>
<br>
<br>
<br>
Na koniec kwestia światła. Chomiki są aktywne wieczorem i w nocy, więc nie potrzebują lampki ani mocnego oświetlenia. Jeśli klatka stoi w miejscu, gdzie wieczorem pali się jasne światło do późna, zwierzak będzie unikał wyjścia. Zasłoń część klatki lub przenieś ją tam, gdzie światło gaśnie naturalnie. Zmiana miejsca to dla chomika stres, więc zrób to raz, a dobrze — obserwuj przez kilka dni, czy zwierzak wraca do normalnej aktywności.<br>
<br>
<br>
<br>
Zabezpiecz pomieszczenie i włącz nasłuch Zatkaj szpary pod drzwiami, sprawdź, czy w ścianach nie ma otworów wentylacyjnych ani przejść pod szafkami. Wyłącz telewizor i muzykę. Chomik porusza się cicho, ale w ciszy usłyszysz szelest łap po parkiecie lub drapanie pazurkami o karton. Postaw w kilku kątach płaskie naczynia z jedzeniem — najlepiej tym samym, które dostaje codziennie. Nie zostawiaj jednak miski z wodą, bo może się przewrócić i zamoczyć sierść.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowy błąd to bieganie po pokoju i zaglądanie w każdą szczelinę naraz. Chomik wystraszony hałasem wciska się głębiej. Lepiej usiąść nieruchomo przy ścianie i obserwować podłogę. Jeśli masz kota lub psa, zamknij je w innym pomieszczeniu — nawet spokojne zwierzę może potraktować chomika jak zabawkę.<br>
<br>
<br>
<br>
Gdy chomik się znajdzie, nie chwytaj go od góry ani za kark. Przykryj go delikatnie ręcznikiem i podnieś razem z materiałem, a potem od razu włóż do klatki. Sprawdź, czy klatka nie ma zbyt szerokich szczelin między prętami i czy drzwiczki się domykają. Zanim znowu zostawisz chomika samego, zabezpiecz wszystkie przejścia w pokoju. Ucieczka zwykle wynika z jednej niedomkniętej klamry, a nie z winy zwierzęcia.<br>
<br>
<br>
<br>
Chomik w bloku żyje w mikroklimacie, którego nie widać gołym okiem. Najczęstszy błąd to stawianie klatki przy kaloryferze, na parapecie nad grzejnikiem albo wprost na południowym oknie. Chomiki znoszą chłód lepiej niż przegrzanie, a temperatura powyżej 25 stopni Celsjusza przez kilka godzin może skończyć się przegrzaniem, osowieniem i problemami z pęcherzem. Zanim wybierzesz miejsce, sprawdź, gdzie w ciągu dnia faktycznie jest ciepło — nie kieruj się tym, jak wygląda mieszkanie rano.