Gdy gramofon gra za cicho, wzmacniacz dobierz do wkładki

Zanim kupisz gramofon, ustal, czy chcesz zestaw z wbudowanym przedwzmacniaczem, czy osobny. Większość tanich modeli ma wbudowany przedwzmacniacz i wyjście liniowe, co wystarczy do podłączenia głośników komputerowych albo wieży. Droższe konstrukcje wymagają zewnętrznego przedwzmacniacza i wzmacniacza — bez tego usłyszysz ledwie szept. Drugi błąd to stawianie gramofonu na tym samym meblu co głośniki. Drgania przenoszą się na igłę i słychać je jako dudnienie. Postaw sprzęt na solidnym, wypoziomowanym blacie, z dala od subwoofera.<br> <br> <br> <br> Najczęstsze błędy to mycie płyt octem spirytusowym zamiast zwykłego, używanie wody z kranu, która zostawia kamień, oraz szczotkowanie suchą szczotką po zabiegu. Niektórzy próbują octu jako „odkamieniacza" do starych, zaniedbanych płyt i zostawiają go na powierzchni na kilka minut — to najprostsza droga do trwałego zmatowienia. Pamiętaj też, że ocet nie naprawi rys mechanicznych ani zużytych rowków, więc nie warto nim ratować egzemplarzy, które i tak grają źle.<br> <br> <br> <br> Najpierw sprawdź, jaką wkładkę masz zamontowaną. Wkładki typu MM (moving magnet) dają sygnał o napięciu rzędu kilku miliwoltów i wymagają przedwzmacniacza o czułości ok. 5 mV oraz obciążeniu 47 kΩ. Wkładki MC (moving coil) mają sygnał kilkudziesięciu razy słabszy i potrzebują osobnego przedwzmacniacza MC albo transformatora. Podłączenie wkładki MC do wejścia MM skończy się niemal niesłyszalnym dźwiękiem i szumem. Jeśli więc nie wiesz, co masz pod ramieniem, zajrzyj do oznaczeń na korpusie wkładki, zanim cokolwiek kupisz.<br> <br> <br> <br> Jeśli mimo wszystko chcesz sprawdzić ocet, ogranicz się do jednej próby na płycie, której nie żałujesz. Rozcieńcz go wodą destylowaną w stosunku co najmniej jeden do dziesięciu, nanieś na miękką, niestrzępiącą się ściereczkę — nigdy bezpośrednio na płytę — i przetrzyj delikatnie po okręgu, zgodnie z biegiem rowka. Po kilku sekundach spłucz powierzchnię czystą wodą destylowaną i pozostaw do wyschnięcia w pionie. Nie pocieraj na siłę i nie wlewaj płynu w okolicę etykiety, bo papier nasiąknie i się odkształci.<br> <br> <br> <br> Moc wzmacniacza dobieraj do kolumn, nie do gramofonu. Liczy się skuteczność (dB) i impedancja kolumn: przy niskiej skuteczności potrzebujesz więcej watów, przy 4 Ω wzmacniacz musi być do tego przystosowany. Typowy błąd to kupno bardzo mocnej końcówki i cichych kolumn — zagra głośno, ale bez kontroli basu. Drugi błąd to podłączanie gramofonu do wejścia o zbyt dużej czułości, co objawia się przesterowaniem już przy średnim poziomie głośności. Ustaw wzmocnienie tak, by przy normalnym słuchaniu nie było słychać szumu, a dopiero potem oceniaj brzmienie.<br> <br> <br> <br> Podsumowując: winyle mogą chronić wartość, a pojedyncze egzemplarze potrafią zyskiwać, ale nie są przewidywalną lokatą. To raczej kolekcja z potencjałem, a nie portfel. Najlepiej traktować je jako pasję, która przy odrobinie dyscypliny nie generuje strat. Jeśli szukasz czystego zysku, wybierz inne narzędzia. Jeśli kochasz muzykę i potrafisz wybierać świadomie, winyl może być przyjemnym dodatkiem do majątku — nigdy jego fundamentem.<br> <br> <br> <br> Na koniec sprawdź, czy przewód masy gramofonu nie jest przerwany i czy igła nie jest zużyta. Najdroższy wzmacniacz nie naprawi zniekształceń pochodzących ze zużytego wkładu. Zacznij od poprawnego dopasowania wkładki, wejścia i masy, a dopiero potem rozglądaj się za lepszym wzmacniaczem.<br> <br> <br> <br> Gdy wzmacniacz nie ma wejścia PHONO, dokup zewnętrzny przedwzmacniacz gramofonowy. Wstawiasz go między gramofon a dowolne wejście liniowe wzmacniacza. Uważaj na dwa błędy: podwójne wzmocnienie (gramofon z wbudowanym przedwzmacniaczem podłączony do zewnętrznego przedwzmacniacza) daje przesterowanie i zniekształcenia, a zbyt długi kabel ekranowany między gramofonem a przedwzmacniaczem zbiera zakłócenia. Trzymaj ten odcinek możliwie krótki, a masę gramofonu podłącz do śruby uziemiającej wzmacniacza — bez tego usłyszysz buczenie.<br> <br> <br> <br> Przechowuj płyty pionowo, ściśle jedna przy drugiej, w chłodnym i suchym miejscu. Poziome układanie prowadzi do wygięć, a przegrzanie — np. w aucie — odkształca krążek nieodwracalnie. Jeśli kupujesz używane płyty, sprawdź je pod światło: rysy słyszalne to te, które wyczujesz paznokciem. Drobne mikrozadrapania często nie są słyszalne, ale głębokie rowki zostają na zawsze. Na giełdach pytaj o możliwość odsłuchu — jeśli sprzedawca odmawia, odpuść. I nie kupuj płyt z wilgotnych piwnic: pleśń w rowkach jest trudna do usunięcia, a zapach zostaje na długo.<br> <br> <br> <br> Kiedy wybrać napęd bezpośredni, a kiedy pasowy Napęd bezpośredni ma silnik umieszczony pod talerzem i połączony z nim bezpośrednio. Nie ma paska, więc prędkość jest stabilniejsza, a start i stop natychmiastowe. To rozwiązanie dla didżejów i osób, które często zmieniają płyty. Wadą są drgania silnika przenoszone na talerz – w tanich konstrukcjach słychać je jako buczenie lub szum. Lepiej wykonane modele mają dodatkowe odsprzężenie, ale to podnosi koszt.