Uważaj na tkaniny delikatne — wełna, jedwab i wiskoza nie znoszą silnego tarcia ani stężonych środków. W ich przypadku lepiej działa kilka krótkich zabiegów niż jeden intensywny. Zawsze testuj środek w mało widocznym miejscu, np. na wewnętrznym szwie, i sprawdź, czy nie odbarwia materiału. Jeśli plama po tygodniu nadal nie schodzi po trzech próbach, prawdopodobnie weszła w reakcję chemiczną z barwnikiem tkaniny — wtedy dalsze szorowanie tylko zniszczy ubranie. Czasem trzeba odpuścić albo oddać rzecz do specjalisty, zamiast działać na siłę.<br>
<br>
<br>
<br>
Żelazko z jedną kropką oznacza prasowanie w niskiej temperaturze (do 110°C), z dwiema – średniej (do 150°C), z trzema – wysokiej (do 200°C). Żelazko z przekreśleniem to zakaz prasowania – dotyczy to często tkanin z domieszką elastanu, poliestru lub materiałów powlekanych. Praktyczna zasada: zawsze zacznij od najniższej temperatury i stopniowo ją zwiększaj, testując na niewidocznym fragmencie. Prasowanie na siłę – zwłaszcza na mokro – może pozostawić trwałe ślady i zniszczyć włókna.<br>
<br>
<br>
<br>
Suszenie dzianiny na płasko to najlepszy sposób, aby uniknąć odbicia wzoru i deformacji splotu. Kluczowe jest, aby nie wykręcać ani nie wyżymać dzianiny – w ten sposób łatwo zniszczyć jej strukturę. Po praniu delikatnie odciśnij wodę, kładąc dzianinę na czystym ręczniku i zwijając go w wałek. Następnie delikatnie ściśnij, aby wchłonął nadmiar wody. Nie używaj suszarki ani pralki z funkcją wirowania, ponieważ mogą one uszkodzić włókna i spowodować odkształcenia.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="http://www.imageafter.com/image.php?image=b1undersidegun001.jpg&dl=1" style="max-width:440px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Kiedy para wygrywa, a kiedy żelazko jest konieczne Para wygrywa przy codziennym odświeżaniu ubrań, które były tylko chwilę noszone, przy usuwaniu zapachu dymu czy potu oraz przy rzeczach z dekoracjami, haftami i cekinami. Żelazko jest niezastąpione przy bawełnianych koszulach, lnianych spodniach, obrusach i pościeli. Tam potrzebny jest docisk i wyższa temperatura, żeby rozprostować włókna i uzyskać równą powierzchnię. Para z żelazka to dodatek, a nie zamiennik nacisku.<br>
<br>
<br>
<br>
<span style="font-weight: bold;">Najczęstsze błędy wynikają</span> z mieszania tych trzech typów tkanin w jednym praniu. Plecionka może przetrwać 60 stopni, mikrofibra w tej temperaturze traci sprężystość, a żakard się skurczy. Kolejny błąd to używanie płynu do płukania do wszystkiego — niby zmiękcza, ale niszczy właściwości mikrofibry i sztywnieje plecionkę. Trzeci błąd to suszenie w suszarce bębnowej: plecionka z gumą pęka, mikrofibra się topi przy wysokiej temperaturze, a żakard deformuje się pod wpływem ciepła i ruchu bębna.<br>
<br>
<br>
<br>
Parę warto wykorzystać do ubrań, których nie chcemy lub nie możemy prasować na płasko. Garnitur, marynarka, sukienka z delikatnej tkaniny, sweter z wełny czy zasłony z welurem — te rzeczy reagują na parę dobrze. Prowadzimy dyszę powoli, od góry do dołu, w odległości kilku centymetrów od materiału. Najpierw rozluźniamy włókna, potem delikatnie naciągamy tkaninę jedną ręką i pozwalamy jej wyschnąć. Ważne, żeby nie dotykać stopą parownicy delikatnych tkanin, bo można je przypalić lub odcisnąć kształt dyszy.<br>
<br>
<br>
<br>
Tłuszcz i białko wymagają innych środków. Tłuszcz, także ten z sosu czy masła, rusza po ciepłej wodzie z dodatkiem płynu do naczyń — odczekaj kilkanaście minut, zanim zaczniesz działać. Białko, czyli mleko, jajko, krew, rozpuszcza się w zimnej wodzie; gorąca woda je ścina i utrwala na stałe, więc nie polewaj takich plam wrzątkiem. Po barwnikach, na przykład z wina, soku czy kawy, sięgnij po roztwór octu z wodą albo wodę utlenioną, ale najpierw sprawdź reakcję tkaniny w niewidocznym miejscu, choćby pod szwem. Tusz, smar i żywica schodzą po alkoholu, ale alkohol niszczy acetat i niektóre syntetyki — test jest obowiązkowy, nie opcjonalny.<br>
<br>
<br>
<br>
Praktyczny wniosek jest taki: parownica nie zastępuje żelazka, ale może je uzupełniać. Jeśli w szafie dominują koszule, lniane spodnie i pościel, żelazko zostaje podstawowym narzędziem. Jeśli nosi się głównie marynarki, sukienki i dzianiny, parownica oszczędza czas i chroni tkaniny. Warto mieć jedno i drugie, a wybór zależeć od tego, co akurat wisi na krzesłu.<br>
<br>
<br>
<br>
Prasowanie na parze i prasowanie żelazkiem to dwie różne czynności, które rozwiązują inne problemy. Żelazko działa mechanicznie: dociska tkaninę do deski, nadaje jej płaski kształt i usuwa zagięcia powstałe po praniu lub noszeniu. Para wodna rozluźnia włókna, ale sama nie wygładza powierzchni. Dlatego parownica sprawdzi się tam, gdzie liczy się szybkie odświeżenie, a nie tam, gdzie potrzebny jest ostry kant.<br>
<br>
<br>
<br>
Typowe błędy przy prasowaniu na parze to zbyt krótkie działanie i zbyt duża odległość dyszy od tkaniny. Para musi zdążyć wniknąć we włókna, dlatego przesuwamy urządzenie wolno, a po zabiegu dajemy ubraniu kilka minut na wyschnięcie. Drugi błąd to prasowanie na parze mokrych rzeczy — wilgoć w połączeniu z parą może zostawić zacieki, szczególnie na jedwabiu i wełnie. Trzeci błąd to używanie pary na tkaninach, które tego nie lubią: skóra, zamsz i niektóre materiały syntetyczne mogą się odkształcić.