Pranie wełny w pralce: ten błąd niszczy sweter

Trzy rzeczy psują efekt najbardziej. Po pierwsze, gorąca woda — utrwala barwnik i zamyka go w papierze. Po drugie, suszarka i żelazko używane przed usunięciem plamy — ciepło działa jak utrwalacz, po nim zostaje tylko ślad. Po trzecie, mieszanie środków: alkohol plus ocet plus sok z cytryny nakładane jeden po drugim mogą odbarwić papier szybciej niż sama plama. Wybierz jedną metodę, przetestuj na marginesie i dopiero wtedy działaj na całej powierzchni.<br> <br> <br> <br> Co działa na tłuszcz, a co tylko rozmaże plamę Sprawdzone rozwiązanie to płyn do mycia naczyń. Nakładasz kroplę na plamę, delikatnie wmasowujesz palcem lub miękką szczoteczką i zostawiasz na kilkanaście minut. Płyn rozbija tłuszcz, dzięki czemu łatwiej go wypłukać. Potem spłukujesz letnią wodą. Jeśli plama nie zniknęła, powtórz czynność. Nie używaj jednak płynu z dodatkami nawilżającymi ani balsamów — one same zawierają tłuszcze i mogą pogorszyć sprawę.<br> <br> <br> <br> Przy długopisie kolejność jest odwrotna: rozpuszczalnik nakładasz punktowo na plamę, czekasz kilka sekund, aż pasta zmięknie, i zbierasz ją suchą bibułą. Nie pocieraj mocno — żywica długopisowa pod wpływem tarcia wchodzi w papier i potem nie zejdzie już nigdy. Jeśli plama jest na tkaninie, podłóż pod spód białą szmatkę, żeby rozpuszczony barwnik miał gdzie odejść, zamiast wsiąkać w spód materiału.<br> <br> <br> <br> Jak prać delikatne tkaniny, żeby ich nie zniszczy<br> <br> <br> <br> Przed praniem wywróć sweter na lewą stronę i zapnij guziki lub zamki. Włóż go do siateczki do prania, żeby nie rozciągnął się na ściankach bębna. Nie moczymy wstępnie ani nie zostawiamy w pralce po skończonym cyklu – wełna mokra i zgnieciona łatwo się odkształca. Po wyjęciu nie wykręcaj. Delikatnie odciśnij wodę ręcznikiem, rozłóż na płasko w cieniu i nadaj kształt. Suszenie na grzejniku albo na sznurku to trzeci klasyczny błąd: sweter się wydłuży i zniekształci.<br> <br> <br> <br> Najprostszy test: zwilż wacik wodą i delikatnie dotknij plamy w mało widocznym miejscu. Jeśli barwnik zaczyna się rozmywać i przechodzić na wacik, masz do czynienia z tuszem wodnym. Jeśli woda nie robi nic, a plama tylko blednie od środka olejowego — to długopis. Drugi test to alkohol izopropylowy: pasta długopisowa rozpuszcza się w nim w kilka sekund, tusz wodny prawie nie reaguje. Ten test decyduje o całej dalszej metodzie, więc nie pomijaj go.<br> <br> <br> <br> Kolor, faktura i delikatne włókna Drugi powód to kolor. Ciemne, intensywne barwy — czerń, granat, butelkowa zieleń, czerwień — blakną od wewnątrz, bo właśnie tam tkanina najbardziej ociera się o bęben. Pranie na lewej stronie chroni prawą, widoczną stronę. Dotyczy to zwłaszcza bawełny, lnu, wiskozy i mieszanek z elastanem. Jeśli zależy ci na głębokim kolorze, wywracaj na lewo również dżinsy — zwłaszcza surowe i ciemne. Uwaga na błędy: ludzie często wywracają rzecz na lewo, ale zapominają zapiąć guziki i zamki, przez co tkanina się naciąga i deformuje.<br> <br> <br> <br> Zanim włożysz wełnę do pralki, zrób jeszcze jedną rzecz: sprawdź, czy bęben jest czysty i nie ma resztek proszku ani kłaczków z poprzedniego prania. Ustaw program „wełna", temperaturę 30 stopni, wirowanie wyłączone, a dozowanie płynu zmniejsz o jedną trzecią. Po praniu wyjmij sweter od razu i rozłóż na płasko. Te cztery nawyki – brak tarcia, właściwy płyn, brak wirówki i suszenie na płasko – decydują o tym, czy sweter przetrwa, czy wyląduje w koszu.<br> <br> <br> <br> Plama z długopisu i plama z tuszu to dwa różne problemy, mimo że na papierze wyglądają podobnie. Długopis to najczęściej pasta olejowa z barwnikiem i żywicą — siedzi na powierzchni włókien i daje się rozpuścić rozpuszczalnikiem organicznym. Tusz to zwykle roztwór barwnika w wodzie z dodatkiem środków wiążących — wsiąka głębiej i reaguje z wodą, więc rozpuszczalnik organiczny bywa tu mniej skuteczny, a czasem nawet utrwala plamę. Zanim cokolwiek nałożysz, ustal, czym naprawdę jest zabrudzenie.<br> <br> <br> <br> Największy błąd to pranie wełny razem z resztą ubrań. Bawełniana koszulka, ręcznik czy dżinsy zwiększają tarcie i obciążenie bębna, a wtedy wełna filcuje się i kurczy. Do pralki wrzucaj wyłącznie rzeczy z wełny lub z dodatkiem jedwabiu i elastanu. Jeśli chcesz uprać sam sweter, nastaw program dla delikatnych tkanin, ale koniecznie wyłącz wirowanie albo ustaw je na najniższe możliwe obroty. Wirówka to drugi po tarciu powód, dla którego swetry wychodzą o dwa rozmiary mniejsze.<br> <br> <br> <br> Czym prać, żeby wełna nie zrobiła się sztywna Program „wełna" w pralce zwykle oznacza temperaturę do 30 stopni i obroty do 400–600. To wartości bezpieczne, o ile użyjesz odpowiedniego środka. Proszki i żele z enzymami trawią białka – a wełna to właśnie białko. Efekt: po kilku praniach tkanina traci sprężystość, sztywnieje i zaczyna drapać. Kup płyn przeznaczony do wełny i jedwabiu, bez enzymów i bez wybielaczy. Dozuj go według instrukcji, ale nie więcej niż podano – nadmiar środka nie wypłucze się przy niskiej temperaturze i zostanie w włóknach.