Dodatkowe krzesła i składany stolik najprościej wcisnąć za szafę lub w kąt przedpokoju, jeśli mają płaski profil. Zmierz szerokość przejścia, zanim ustawisz tam cokolwiek — krzesło wystające pięć centymetrów w korytarz będzie zaczepiane nogą przy każdym wyjściu. Zastawę dla gości trzymaj w jednym pudełku razem z obrusem i serwetkami, żeby nie szukać ich po szufladach. Unikaj trzymania szkła i porcelany na najwyższych półkach w kuchni — przy sięganiu spada najwięcej rzeczy, a stłuczone naczynia to typowy skutek pośpiechu przed przyjściem gości.<br>
<br>
<br>
<br>
Zapachy usuwaj też wietrzeniem. Wynoszenie dywanu na balkon w słoneczny dzień pomaga, ale nie zostawiaj go tam na wiele godzin, bo mocne słońce może wypłukać kolory. Zamiast tego uchyl okna i przewietrz pomieszczenie, a dywan przewróć na drugą stronę na kilka godzin. Chemii zapachowej w aerozolu lepiej unikać — maskuje problem, a nie go rozwiązuje.<br>
<br>
<br>
<br>
Jak ustalić, co naprawdę słychać, zanim ktokolwiek poniesie koszty Zanim zgłosisz sprawę, zrób prosty test. Wyjdź na korytarz i posłuchaj przy drzwiach — jeśli dźwięk jest tam wyraźny, źródło prawdopodobnie leży blisko. Poproś kogoś z domowników, żeby stąpał po mieszkaniu, a sam posłuchaj w różnych pokojach. Często okazuje się, że „dudnienie z góry" to w rzeczywistości pracująca pralka u sąsiada z boku, przenoszona przez strop. Dopiero potem rozmawiaj — najlepiej wieczorem, spokojnie, bez pretensji i bez świadków. Konkret zamiast ogólnika: „od kilku dni około dwudziestej drugiej słychać przesuwanie mebli w pokoju nad nami" działa lepiej niż „ciągle hałasujecie".<br>
<br>
<br>
<br>
Meble pomocnicze rób dyskretnymi. Konsola czy szafka z tyłu są lepsze niż stolik między krzesłami, bo dzielą widoczność i tłumią dźwięk. Jeśli masz otwartą kuchnię, ustaw blat tak, aby gospodarz nie stał plecami do gości — odwrócony tyłem do stołu automatycznie wypada z rozmowy i wszyscy zaczynają mówić do niego przez ramię. Warto też odsunąć wysokie meble i rośliny od strefy siedzenia: tworzą barierę akustyczną i wzrokową, przez którą trudno złapać kontakt.<br>
<br>
<br>
<br>
Odświeżanie na sucho, czyli czego dywan nie lubi Odkurzanie to podstawa, ale samo przejechanie po wierzchu niewiele daje. Odkurzaj wolno, w dwóch kierunkach, co drugi dzień w miejscach ruchu. Do codziennego odświeżania używaj sody oczyszczonej: rozsyp cienką warstwę, odczekaj kilkadziesiąt minut i dokładnie odkurz. Soda wiąże zapachy i drobny kurz. Uwaga na nadmiar — gruba warstwa zapycha odkurzacz i zostawia białe ślady na ciemnym dywanie.<br>
<br>
<br>
<br>
Najprostsze rozwiązanie to pojemnik wsuwany pod łóżko. Wybierz płaski, z pokrywką i kółkami, żeby dało się go wyciągnąć bez odsuwania całego łóżka. W środku trzymaj pościel i ręczniki w osobnych workach lub poszewkach — dzięki temu od razu widać, co jest czyste, a co wymaga prania. Uwaga na typowy błąd: pakowanie pościeli w foliowe worki na długo. Tkanina nie oddycha, łapie zapach stęchlizny i przed kolejną wizytą trzeba ją prać od nowa. Lepiej użyć bawełnianych poszewek albo worków z przewiewnego materiału.<br>
<br>
<br>
<br>
Zacznij od stołu. Okrągły albo owalny pozwala każdemu widzieć wszystkich i naturalnie dzieli rozmowę na sąsiedztwa, ale przy większej liczbie osób szybko robi się ciasno i wtedy wracają pary. Prostokątny nie jest zły — pod warunkiem że szerokość nie przekracza około 90 cm. Szerszy stół wymusza odchylanie się i podnoszenie głosu. Jeśli masz długi blat, rozbij go na strefy: dwie grupy po kilku osób rozmawiają swobodniej niż jedna dwunastoosobowa ława. Typowy błąd to dosuwanie krzeseł do samej krawędzi stołu — wtedy nikt nie ma gdzie odłożyć łokci i wszyscy siedzą sztywno.<br>
<br>
<br>
<br>
Odstępy, które decydują o tym, czy ktoś się włączy do rozmowy Krzesła ustaw tak, aby między sąsiadami było około 60 cm na szerokość ramion. Mniej — i powstaje napięcie, więcej — i rozmowa się rozpada na osobne wyspy. Kąt ma znaczenie: osoby siedzące naprzeciw siebie na wprost łatwo wchodzą w konfrontację, osoby ustawione skośnie obok siebie rozmawiają swobodniej. Dlatego przy małym stole warto lekko skręcić krzesła, a przy dużym unikać sadzania osób, które się nie znają, dokładnie naprzeciwko siebie. Zostaw też wolne przejście za plecami siedzących — gdy ktoś musi się przeciskać, rozmowa się urywa.<br>
<br>
<br>
<br>
<img src="https://live.staticflickr.com/7099/6976228556_822dfb6652.jpg" alt="Remont willi w Gdyni" style="max-width:420px;float:left;padding:10px 10px 10px 0px;border:0px;">Do płynów najlepiej sprawdza się metoda z wodą i łagodnym mydłem. Rozcieńcz kilka kropli mydła w letniej wodzie, nanieś pianę na plamę i zostaw na kilka minut, a potem zbieraj czystą szmatką, płucząc ją w wodzie. Po zakończeniu osusz ręcznikami i podnieś dywan, żeby powietrze krążyło pod spodem. Typowy błąd to moczenie na siłę — mokra wełna lub wełna syntetyczna długo schnie i może zacząć nieprzyjemnie pachnieć. Jeśli plama jest tłusta, posyp ją talkiem lub mąką ziemniaczaną, odczekaj godzinę i odkurz — tłuszcz wchłonie się w proszek.
